Bertrudis virgo.CCLiX.

nouit ſanctitas imperialis tibi nobiſqꝫ tuis ꝓximis ſꝑ aduerſa extititmaieſtas. te ꝟo nō ſuꝑſtite: maioravalebit ꝓrupere Cui vir dei ſi inquitq̄ monui ſtudioſe ꝯpleuerꝭ: omninoimꝑatorē terrenū time̓ nō habebisIllud em̄ tibi dico: qm̄ me defunctonō regnabit terno anioꝝ curriculoIgitur nocte ſequēti abbas iamdictus viſū mirificū vidit. qd̓ manebeato viro narras ſic ayt. Videbaminqͦt ꝑ viſū me oratoriū beati petripetere: qd̓ ingreſſus repperiebā innumerabiles multitudines clericoꝝq ſcīmonialiū indutas albaveſte. ⁊cucta q̄ꝓceſſioni ꝯgruūt p̄ manibꝰtenere qͣſi imꝑatorē haberēt ſuſciꝑeAc ego timore ꝑcuſſus de loco nō fūmotus. ſꝫ accito qͥ inter eos videbat̉pͥmus: qͥſnā ſuſcipiēdus foret ab eodiligēter ſū ꝑcōtatus. Deo inqͥt illeſanctiſqꝫ omnibꝫ dilectum: videlicetarchiepiſcopū heribertū venimꝰ ſuſceptū. Cūqꝫ cerne̓t me nimiū mirariin veſtiū vultuūqꝫ nitore: ſi inquitſcires qͣliter vel a quibꝫ ſuſcipiēduseſt poſtmodū breuiſſimo interiectotꝑe nullo mō mirarerꝭ in hac nimiaꝓceſſione. Hec vidi ⁊ reor iſto qd̓ ⁊heſterno viſu protēdi Tunc vir dei. ovtinā pr̄ mi: in regno eſſemꝰ requieppetui. Statī ergo fratres cōuocauitpſalmos decantari iuſſit. cū quibꝫ ⁊ipē inqnͣtū valebat infudauit. Interīꝓcuratorē egēnoꝝ aſtare vidit. cuiſic ayt. Quid inquiēs frēs mei agūtan ſibi deeſſe quid ſentiūt. Oīa inqͥtdn̄e q̄ ſignaſti noueris expēſa Vndequid vlterius non hn̄s veni nūciatūEueſtigio itaqꝫ vt hͨͦ audiuit Gerenzonē accerſiuit p̄poſitū atqꝫ aduoͣtūdrezonē dictū. quibꝫ hoc intulit monitoriū. ꝓpendite frēs km̄i qꝛ feneratur dn̄o qui miſerẻ pauperi. ⁊ ſicutignis extinguitur aqua: ſic peccatūelemoſina. Sētio plane quia in hacvita diutiuſme nō habebitꝭ: idcircoob gratiā dei vniuerſoꝝ ſupplico vob̓qͣtenus hoc aīe mee p̄ſtētis: vt vſqꝫ

quo aliū poſt me ep̄m accipiatꝭ arinoriā diſpēſetꝭ a me ꝯſtitutā egenisAc illi hoc ſe acturos libenti animoſpōponderūt. atqꝫ ita pꝰ eius obituꝫdeuotiſſime ꝑfecerunt. O virū laudedigniſſimū ſꝫ ineffabil̓r tanta relinquētē poſteris exēpla v̓tutū: dn̄i mādata cōplendo viril̓r. Ecce iturus addeū curā ipſiꝰ agebat paupeꝝ: ſciensſe recipiēdū ab illis in eternā tabernacula: quos hic amicos de imiquofaceret mamona. Hec itaqꝫ ⁊ cēdea̓retinēs inſtrumēta v̓tutū ⁊ ſicut ceruus ad fontes aquarū deſiderās addeū qui aderāt pn̄tes ad ſuꝑna animabat. dulciaqꝫ pocula eterne viteꝓpinabat. Cūqꝫ ab eis vtpote iam receſſurus plangeret̉ amariſſime ⁊ ꝑcontātes reqͥrerēt quē pꝰ eū deberethr̄e: nō nullos p̄ponētes venea̓bilisvite: ille ſic fert̉ rn̄diſſe. Nullū inquiēs hoꝝ. ſꝫ pulch̓rimū hēbitꝭ ep̄mnō tn̄ diutinū. h̓ cū dixiſſꝫ ꝓpheticū exhͦ ꝯualle lac̓maꝝ trāſijt ad deū p̄cepturus ab eo iocūdītatꝭ eterne frūctū.¶ Cuiꝰ obitū dn̄s plui̓mis veuelauitviris fidelibꝫ qd̓ in miracul̓ ad eiustumulū factis liqͥdē patet De quibꝰōnibꝫ grā breuitatꝭ tacemꝰ. Trāſijtaūt anno milleſimo xxj. dnnice incarnationis Indictione qͣrta. xxiijo ſueordinationis indictōne. xj. xvij. kal̓aplis ſepultuſ eſt in tuicēſiū caſtroIn ſcā dei genitrid ſēperqꝫ v̓ginismarie qd̓ ipē ꝯſtruxit oratorio Vbiad ſepulchꝝ eiꝰ crebra fiūt mia̓culaNā mox ad ſepulchꝝ eius trͣhebāt̉ſanguidā diu̓ſoꝝ corpora ⁊ ſalutꝭ integre virtutū accipiētia redibant ſaniſſima. Vn̄ ⁊ ꝯſuetudinē fecit cītasꝑ totā triceſimā cotidie eū adire. etpro mirabilibus dei celebrem innouare leticiam.¶ De ſancta Gertrudē v̓gineTreniſſime v̓ginis Gertrudis genitor erat Pipinꝰ virptāte ⁊ nobilitate p̄clarus.Hic potentia ſui pͥncipatꝰ imꝑauit

R. j.