CCLIX.Heribertꝰ ep̄s.
iuſſit. Que dei nutu fecundante: vtihodie cernitur conſūmata eſt cōpendioſo in tꝑe ¶ Cūqꝫ quādā nocte finitiſ matutinaꝝ ſolempnijs fratresegrederentur cuncti; ſubita ruina ſictota ſtructurā cōcidit. vt iuxta illudeuāgelicū. lapis nō veniane̓t ſuꝑ lapidem: p̄ter vnū tātū modo paruulū.parietē Qd̓ vir dei gͣuiter quidē accepit. verū tn̄ ſolicitus ſecū p̄tractanseiſdē lapidibꝫ clauſtꝝ cū officinis pͥoribꝫ cōſtruxit reputās ne forte ꝓ hͦīpō (qꝛ hītacula frībus deerāt) diſplicuiſſet in domini oculis Hinc rurſūeidē accingit̉ operi: ⁊ cōſilio notheriarchitectoꝝ ꝑitiſſimi tūc tꝑis leodicenſiū ep̄i totū ipſū ſpaciū edificādimonaſterij ī altitudine mali nauiseffodiēs fūdamēta iecit. ociuſqꝫ cōſūmās. v. nonaſ maij moͣſteriū dedicauit bonaqꝫ plurima in vſus qͣdrginta fratrū ibidē ſeruientiū delegauit.Narrabat vero iā ſuperiꝰ memoratus villicus ꝙ locus ille in qͦ ſacrumeius humatū eſt corpꝰ antē gͣnariūvbi dudū quaſi quidā fuerit cumulus ſemꝑ herbidꝰ nec ſorde vnꝙͣ qͣlicumqꝫ fedatus. ¶ Verū oculis ōniūiugiter gͣcioſus. Vn̄ liquēdo cōſtatinqͣtū ſit dn̄o dilectꝰ in celis qūē ſicgl̓ificabat adhͨpoſitū in terris CIgỉ nō poſt multū tꝑis cū vir btūsſue viſitauit loca dyoceẜꝫ tandē advillā que dicit̉ nuſſia ꝑuenit. ibiqꝫvexabat̉ febribꝫ nimis. Quibꝫ cōtidie augmēta capientibꝫ: ſentiens ſedeſtitur viribus coloniā ꝓpere miſithelyā abbatē accerſiri. Aquo ſacrevnctōnis oleo iuxͣ p̄ceptū apl̓i perunctus: ſacramētiſqꝫ corporꝭ ⁊ ſanguinis dn̄i munitus: cōſcenſa nauicoloniā ꝓperat quātocius. Tunc inapl̓oꝝ pͥncipis oratoriū ſe iubēs deferri atqꝫ ante aram victorioſiſſimecrucis poni a lectū qnͣtū valebat ſeerexit. ac ocul̓ ac manibꝫ in celū intētus prolixa orationē ꝓfudit adeo vtoēs quiqui aderāt in ſtuporē cōuerteret. Finitaꝟo prece cū in cubiculo
quod iunctū erat oratorio delatusfuiſſet: p̄fatuſqꝫ abbas licentiā remeandi ad clauſtrū repetiſſet: noliinquit vir beatus me derelinquereſed ſaltē has duaſ noctes mecū perſiſte. Sequēti itaqꝫ nocte idē abbasſōniū vidit qd̓ mane facto btō vironarrans ſic ayt. Putabā me ſtarein abſida corā pͥncipis apl̓oꝝ altaricūctā vero cōgregacionē in choro cōuenire. Poſt modicūqꝫ te in comitatū quaſi ad miſſarū celebrationeminfulatū intrare: ſtādoqꝫ incuruatūqͣſi romā petere dēres: benedictionēpoſtulare Circūſtates v̓o ignai̓ volūtatꝭ tue pſalmū vel oracōꝫ nullā fūdebant ſuꝑ te. ſicqꝫ nimiuꝫ triſtis vtſolus veneras videbaris recede̓ Tūego vtpote nō ignarꝰ te ꝓſequebarquātocius: ſed qūo declinaſſes neqͥbam repperire penitꝰ Quid inqͥt virdei hec viſū tibi videat̉ ne rogo celaueris a me. Ac ille obitū inquit tuūdn̄e in hac viſione colligo. qꝛ pꝰ obitum deportādus in ſepulchro: abſcōſuſqꝫ a nobis in maſeolo ꝑpetuo frueris gaudio. Hec vir dei audiēs diſtractioneqꝫ familiariū reꝝ poſt ſuūobitū p̄cauens ꝯuocans frēs ſibiqꝫſeruiētes: quecūqꝫ in cameā ſua repperit diſtribuit cuiqꝫ prout ſibi videbatur cōpetēs: nihil ſibi penitꝰ retinens. Cūqꝫ ſinguli partibꝫ acceptisdeſcenderēt: ad caput ipſiꝰ refidebatfrater eius minor videlicet gezemānus comes: amariſſimos genitus⁊ lacrimas ꝑfundēs. Cuiꝰ vir dei cōpaſſus gemitibꝫ ſic eū eſt allocutusQuid inquiēs frater mi dilecte. tāgraui tabeſcis merore. ꝑ̄ce lacrimisquodqꝫ moneo intima crede mentedilige dominū tota v̓tute: eiqꝫ ſeruiin tiuiore. Pauperes alimētis vecreaꝓ poſſe nudos ꝯtege. infirmos afflictoſqꝫ viſitās conſolave. cetera hmōiv̓tutū exercicia ſtudē. ineeqꝫ ꝑuitaticrede. qꝛ vllo nūꝙͣ pͥuabe̓. Iſta inqͥtille. dn̄e mi libētiſſime ꝓcua̓bo Veꝝiſtud ne fatigat ōnimodo. qꝛ vt tuā