Athelbertꝰ cōfeſſor.CCXLij.

vbi habet manſoleum: vno miliaria mari Prefectus vero eleugius cūnauigaſſet in ſua ſuburbana venittempeſtas validas: ⁊ merſit nauēipſius ⁊ mortui ſunt viri numero vigintiquatuor. Et cum iactaſſet eosaqua in locuꝫ deſertū ab auibꝰ ⁊ feris corꝑa eoꝝ deuorata ſūt ¶ Paſſaeſt āt btā iuliana die qͣrtodecio kl̓.marciaꝝ a p̄fecto eleugio in ciuitatenychomediat regnante domino noſtro Iheſu xpriſto cui eſt gloria etbonor in ſecula ſeculorum. Amen¶ De ſancto Adelberto rege angl̓ieet cōfeſſorē.Lorioſus xpriſti confeſſorAchelbertus rex angloruꝫ terbcius: ſed xpriſticola fuit primus Ano autem regni eius triceſimoquinto: qui erat ab incarnatōnedomini anmo quingenteſimiononageſimoſextor aduentus voro anglorum in britaniam anno circiter centeſimo quinquageſimor miſit beatus papa Gregorius ſanctuꝫ auguſtinum ⁊ alios plures cuꝫ eo monachos predicare verbum dei genti anglorum. Beatus igitur uguſtinuscum ſocijs ſuis ferme qūādragintaapplicans ad inſulam de thanetomiſit protinꝰ ad regem athelbertuꝫdicēs ſe veīſſe de roma ac nūciū ferreoptimū: qui ſibi obtēꝑantibꝫ eterna in celis gaudiā et regnū cū do futuꝝ ſii dubitatōe ꝓmitteret. Audiēshec rex: mane̓ illos ī ea quā adierātinſula: ⁊ eis ncc̄ai̓a mīſtrari ad tp̄siuſſit Pꝰ dies ergo aliquot venit adinſulam rex ⁊ veſidens ſb̓ diuo:iuſſitauguſtinū cū ſocijſ ad ſuū venie̓ colloqͥūEt reſidētibꝫ eis iuſſu regio Auguſtinꝰ ait. Ad tuā O rex toliuſqꝫ vegni hꝰ ppetuā pacē hūc īgreſſi: optimū nūciū et̓ne ſalutis ut pridē mādauiꝰ: tibi offerimꝰ Si ſuſcepis: hic⁊ inet̓nū btīficaberꝭ Quibꝫ rex. Pulchra ſūt v̓ba veſtra ⁊ ꝓmiſſa: ſed ꝙ

noua ſūt ⁊ incerta: vobis nōdū hijspoſſum aſſenſū attribuere. Verū qꝫdelonge veniſtis: nolumꝰ moleſtieſſe vobis: nec ꝓhibemꝰ qn̓ om̄s qͦspoteſtis: fidei veſtre religionis predicando ſocietis Dedit ergo rex eis māſionē in ciuitate doroberne: cū admīſtratōe victꝰ tēꝑalis. Predicātibusāt illis: credide̓ nōnulli: ⁊ ſacri baptiſmatis ſūt grām ꝯſecuti. Ipſe tādeꝫ rex auguſtinō p̄dicante captuseruditus ⁊ illuīatus d̓ina claritateabdicata a ſe vita getilitatis vltroſe macipauit autori vite Volebatqꝫꝓſtrata regalitate adorare famuluꝫxp̄i Quē ſalutis mīſter excipiēs: hortat̉ ut priſtinos errores abſtinētiaindulgētiā elemoſinis ac fletibꝰ ceteriſqꝫ pijs operibꝰ diluat. Tunc baptizat̉ rex angligena: et factus eſtdeveteri ydolatra: nouus xp̄icolaCōuerſo igit̉ ad fidē xp̄i rege athelbertorcepe plue̓s cōtidie relicto gentilitatis erroe̓: vnitati ſe xp̄i eccleſiecredendo ſociare Interea vex p̄dictusauguſtinū ſue ſalutis mīſtꝝ: inſtatꝯſecrari ſibi apl̓m ⁊ archiep̄ꝫ. mittitqꝫ eū ad ethereū arelatenſē archiep̄ꝫqui a btō Gregorio papa ad hoc ſuſceperat mandatū ſibi ſueqꝫ gēti inep̄m ꝯſecrandū. Qūo ꝯſecrato: ſtatuit eum ſue metropolis eccleſiaſticip̄ſidem: in qua primitus ſuſceperathoſpitem. Nec tantum vrbis: ſed ettotius orbis ſui pretendit cuſtodemAulam vero regiam que antiquo romanorum fidelium operi quondamin eccleſiam facta fuerat Auguſtinoreformante in eccleſiā vertit ⁊ ſedemcathedralem. quā idem auguſtinusin nomine ſancti ſaluatoris cōſecrauit. Audiens igitur beatus Gregorius papa rege ⁊ gentem angloruꝫfidē xpriſti ſuſcepiſſe: miſit beato Auguſtino cooperatores: mellitum videlicet ⁊ iuſtum: paulinū et iuſtinianū: cū alijs multis: ⁊ per hos vaſaſacra et veſtimēta altariū: ornamenta qͦꝫ eccāꝝ. et ſacerdotalia indumita