Iuliana virgo.CCLi.

apparuiſti. ⁊ ad celos aſcendēs diffuſis per mundū apl̓is tuis: noticiamtui omnibꝫ credentibꝫ donaſti. qui esſalus pereuntiū. via errantiū. refugiū deficientiū. Vnus ſolus ⁊ potēsverus deus: quē nullus iniuſte. ſediuſte laudare pōt. Gracias tibi agodeus omniū: qui me indigna peccatricem ad tuū auxiliū ꝑduorre dignatus es. Peto dn̄e vt mē liberavedigneris a malicia huiꝰ tyranni vtꝑfecte erubeſcat cū patre ſuo ſathana. ⁊ tibi gloriā dicā ſemꝑ in cūctaſecula ſeculoꝝ ¶ Et ipſa dicēte amēcarnifices nychomedie cititatis clamauerūt Vnus deus omnipotēs ſcēpuelle iuliane ⁊ nō eſt aliꝰdeꝰ p̄teripſū. Penitet nos quia vſqꝫ nūc indūcti ſumꝰ in errore. Et dixerūt oēsvna voce. Ad te cōfugimꝰ dn̄e: ſufficiat nob̓ hucuſqꝫ erraſſe. Cōuerſiqꝫad prefidē dixerūt. Pereant oēs dijpaganoꝝ. ſuccubant oēs hij qͥ idolacolunt. Tu aūt impie prefecte infernobis ſupplicia: ſimus in pena: quivſqꝫ nūc coluimꝰ ydola. incēde ignēexcogita opeā̓ pr̄is tui. nos em̄ eligimuſ āmodo habere patrē dn̄m ih̓mxp̄m qui multo tꝑe a patre tuo dīabolo afflicti ſumꝰ. Prefectus igiturira repletus: venunciauit oī a maximiano imꝑatori. qui dedit adu̓ſuseos ſententiā vt omnibꝫ capita trūcarētur Et decollati ſūt vixi. ccccc̓. cūmulieribus. cxxx. G ¶ Prefectusautē iuiſſit ſanctā iulianā viuā arde̓Que cum oraſſet: ſubito venit angelus dn̄i: ⁊ ignē ſeꝑauit; ⁊ flāmāexcuſſit. Tūc p̄ſes iuſſit ollā afferri⁊ plumbū immitti: ⁊ ſuꝑ ollam feruentē iuſſit eam poni Que cū ſuppoſita eſſet: factū eſt illi ſicut balneumbene tēperatū. Ipſa autē olla veſiliuita incendit de aſtantibꝫ hominibꝫnu̓o ſeptuaginta quinqꝫ. Qd̓ cū p̄fectus vidiſſet: ſcidit veſtimēta ſua⁊ vituꝑauit deos ſuos qꝛ nō potuerunt illā ledere Et ſtatī dictauit aduerſus eam ſententiā vt capite pu-

niretur Audiens aūt hec ſācta iuliana: gaudio ngͣno ē repleta ¶ Cūqꝫtraheret̉ ad locū decollaconis: demōqui ab illa cruciatus ſue a̓t ſubito vonit ad preſidē: ⁊ dicit ei Noli ei parcere: deos vitupauit: ⁊ hominibꝫ iniuriā fecit ulta etiā mala p̄peſſusſū ab ea. Redde ergo ei qd̓ meretur.Sācta vero iuliana paululū aperuitoculos: vt videret quis eſſet: qͥ talialoqueret̉. Tūc timidus demon clamauit: ⁊ dixit. Heu heu me miſeruforſitan iterū modo vult me tenere⁊ ſtatim euānuit ¶ Et cū ad locumdecollationis veniſſet⁊ cepit dice̓ hijsqui cōuerſi erāt ad fidem: preſentibꝫalijs xp̄ianis. Patres mei ⁊ matresaudite me: ⁊ penibeat vos demonibꝫimmolaſſe Edificate domos veſtrasſuꝑ firmā petrā: ne veniētibus vontis validis diſrūpamini. Semꝑ orade in ſancta eccleſia indeficiēter. ⁊ adſanctas ſcpͥturas intenti eſtote. Ponum eſt frequenter pſallere ⁊ orareſine ceſſatione Neſcitis: quādo vitāfiniatis. Ego autē rogo vos vt prome oretis: vt dominus ineus i heſusxp̄us acceptabilem me dignetur habere: ⁊ me humilem ancillam ſuaꝫintroducat in aulā ſanctā ſuā: ⁊ ꝓuideat finem agonis mei: vt nō mevincat mimicus. Et cum omnibuspacem dediſſet: iteruꝫ orauit ad dominū dicens. Domine deꝰ pater omniū: amator filij: qui non tradis figuram tuā in manus inimicoꝝ noſtroꝝ miſevere mei ⁊ auxil̓iae̓ mihiſuſcipiens in pace ſpiritū meum. Etcū hec dixiſſet anima ſuam deo tradidit ¶ Poſt paucū autē tempꝰ quedāmulier ſuffragoria ſenatoriā: tranfiens per ciuitatem nychomedienſētendens ad vrbem romā tulit corpꝰbeate iuliane: ⁊ condiens cū aromatibus ⁊ lintheaminibus p̄cioſis Dūiter ageret ad vrbem: exurrexit tempeſtas valida ⁊ abijt nauis vſqꝫ adfines capanie Poſita eſt autē beataiulianā ꝓpe in territorio pubeolano

I. j.