CCXL¶Viij.Eulalia virgo.
animā. F ¶ Erat autē annoꝝ triginta ⁊ ſepelier̄t eā in ſepulchro genitricꝭ ſue eufraxie Quinta vero diepoſt obitū btē eufraxie: defuncta eſtmagiſtra eius iulia? ⁊ ſepulta eſt inſepulchro beate eufraxie ¶ Poſt triginta vero dies vocabat abbatiſſaoēs ſorores moͣſterij. Dixitqꝫ ad easEligite vobis matrē que vobis p̄ſitvocat em̄ me dn̄s hupplicauit ꝓ medn̄a euffaxia? qͣtenus ⁊ ego celeſteꝫthalamū ꝓmererer Elegerūt ergovnā ſororē theogeniā Cui abbatiſſadixit. Cōiuro te ꝑ intemeratā ⁊ conſb̓ſtāti alē trinitatē: ne iſtiꝰ mūdi q̄ras diuitias aut poſſeſſiones. neqꝫoccupas mentes ſoroꝝ ad terrenasſollicitudines. ſꝫ magꝭ vt ꝯtemnētestꝑalia: bona ꝑpetua acciꝑe merean?⁊ ſororibꝫ ayt Quia noſtis vitā ⁊ cōuerſationē eufraxie imitamini eamvt ꝑticipes eius efficiamini Et cumoēs dixiſſent amen: valedicēs eis inoratorio ⁊ claudēs ianuas: p̄cepit vtvſqꝫ mane nulla eaꝝ intrͣret. Manevero ingreſſe: inuenerūt eam in dn̄oobdormiuiſſe Et p̄nū dicētes deo poſuerūt eā in ſepulchro: vbi ⁊ beataeufraxia recōdita erat. Ab illo autēdie neqͣꝙͣ in illo tumulo: alia ſepelierūt corpora. ¶ Multa vero ſigna ⁊ſanitates ad memoratū ſepulchruꝫfacte ſūt. Et expulſi demones clamabant. Quia pꝰ mortē p̄ualet contranos eufraxia: ⁊ ꝑſeqͥtur nos ¶ Feſtinemus igit̉ ⁊ nos hmōi cōuerſacōeꝫhr̄e: ⁊ ſectari humilitatē. obediētiaꝫlaborē: māſuetudinē. longanimitatem: vt nos angelorū cōuerſationēmeream̉ et gaudio ꝑ magnū regemfruamur ſaluatorē noſtꝝ dn̄m ih̓mxp̄m: cui eſt gloria vna cū patre etſpū ſcō in ſcl̓a ſeculoꝝ amen¶ De ſancta Eulalia ꝟgine ⁊ mrͣencta v̓go eulalia: btīſſimaſcīmonial̓ puella deo timorata armioꝝ circit̓ tredecī. mentea corpoe̓ caſta: religione pudica: ca
ritate firmaDocebat̉ aūt a deodatoqͦdā preſbitero ab ipſis rudimentisinfātie: ut xp̄m nō negae̓t ſꝫ ampliꝰfateret̉: ⁊ indiuiduā trinitatē q̄ deeſt mētꝭ integ̓tate ꝯfitere? Nichilqꝫaliud interioris hoīs officio page̓t:niſi vt dn̄o tota deuotione ſubiectaintrepidi cordis inſtātia deſeruiret.Que dū adolenſcētie ānos fuiſſꝫ ingreſſarmaior credulitate cultu robuſtior. fidē quā ſcā deuotione ꝯceꝑatanimo fortiori ẜuabat ¶ Papaveroipſius tꝑe ea̓t noīe liberiꝰ: hūc btāeulalia patrē habebat. Igit̉ cū a ſceleratiſſimo calphurmano xp̄ianisꝑſecutio impoſita fuiſſꝫ: ⁊ btā eulalia ciuis ⁊ incola ꝓuincie lucicanieꝑ aulolongius ab vrbe miliario triceſimo fere ⁊ octo vltrͣ emericā villānoīe porciano veniſſꝫ: dū a qͣdā ſoroe̓ꝓ effectu ſcīmonie ipſiꝰ ad ſupͣdictāpoſſeſſionē ſuam fuiſſet euocata: etibidem in laudibus dei cū confeſſorefelioe ⁊ cederꝭ deū timētibꝫ caſtiſſimemoraretur: malū fama nō tacuit. ꝙemerecenſiū vrbē hoſtis cruentus intraſſet. Et nūciatū eſt beate eulalieſuꝑueniſſe nūcios cū vehiculo publicō: qͥ eā ad emericā ducerēt. Ibiqꝫiam patrē ſuū liberiū cū ceteris confeſſoribꝫ: in carcere recluſos inuenitQuo ꝯgnito: eulalia btīſſima letaad paſſionē ꝓſiliuit: ⁊ ilico iter arripiens vehiculū ſibi aptari iuſſitNon illā greſſus itinerꝭ: nō patrimonij eximia abundātia: nō caroꝝvnanimitaſ reuocauit: officiū virileꝑtemptans ¶ Preſtabat vero ei comitatū: iulia cōuirginal̓ eius. Et cūiter agerēt: dixᵗ ad eā eulalia. Notūſit tibi dn̄a ſoror: qꝛ nouiſſima vadoſed pͥma patiar. Et ita factū eſt: ſicut beata eulalia ẜdixerat. B ¶ Cūergo colonie emericēſiū vrbē ſanctaeulalia appropinquaſſet: obuiauitei quidā iudeꝰ: ⁊ dixit ei. bene veniſtifilia Vade⁊ thurifica: vt viue̓ poſſisCui illa rn̄dit. Augeat tibi dn̄s fideanoſe: nam ego pro xpō dn̄o meo