Eufraxia virgo.CCXLvij.
plicās ut de excelſo daret̉ vexate auxiliū ⁊ ſanare? Et ſurges ibat ad voxatā: dicēs ei. ſanꝫ te dn̄s ih̓s xp̄s qͥte creauit Et mox ut ſignū crucis feiin eꝰ frōte: demō clamauit corā oībꝰO quō ab iſta īpoſtrice ⁊ fallace exeo ab ea? Habitās in ea pl̓imos annos exegi ⁊ nullꝰ me expelle̓ potūᵗ. ⁊hͦ īmūda ⁊ luxurioſa conat̉ ꝑſeqͥ meCui eufraxia dixit. Nō ego te ꝑſeqͦrſed xp̄m oīm deꝰ Dicit ei demō. n̄ exeo īmūdā Nō eī accepiſti ptātē eiciedi me Eufraxia di. Ego īmūda ſū etom̄i maligͥtate plenartū qͦꝫ teſtarisVerūtamē iubēte dn̄o egrede̓ ab eaNā ſi ſūpſero baculū abbatiſſe flagellabo te ⁊ expellā. Mox g̓ cepit &ēdeve ⁊ demō dixit. Nō poſſū exire abea. qͥd me ꝑſeq̄ris? Eufraxia v̓o ꝯminate ⁊ deōne reſiſtēte: reſpiciēs in celū dixit. Dn̄e ih̓u xpē. noli me ꝯfundere in hac bora: ut nō me vincat iſtedemō īmūdꝰ. Et ſtatī ſpumās ⁊ ſtridoe̓ facto clamās voce magͣ egreſſuseſt a ml̓iere: ⁊ eadē hora ſanata eſt.I ¶ Ab illa ꝟo hora āpliꝰ ſe hūiliauit eufraxia ⁊ ſine ſōno tota nocte ꝑſiſtebat. Vna dieꝝ abbatiſſa viditviſiōꝫ: ⁊ dixit ſororibꝫ. Eufraxia nosdeſerit: cras eī hac vita pͥuabit̉ Vidiem̄ qͣſi duos qͦſdā boni ſcematis viros hūc adueniētes ⁊ q̄rētes eufraxiam tolle̓: dixerūtqꝫ mͥ. dirige illā: qꝛrex ea opꝰ habꝫ. Hijs gͦ mox eā aſſumētibꝫ: qͥdā porta cuiꝰ gl̓aꝫ enarrarenō valeo ſpōte nobis aꝑta eſt. ⁊ ingreſſe vidimꝰ inenarrabile palacijmiſteriū Et ego qͥdē anteriꝰ appropiqͣre nō potui Eufraxiā aūt aſſum̄tesſecū obtuler̄t dn̄o. ī ꝓcidens adorauˢeū. Vidi illic denā milia multoꝝ angeloꝝ. ac multitudinē ſcōꝝ īenarrabilē ⁊ om̄s ſtabāt illā veſpiciētes Etvidi. ⁊ ecce mat̓ dn̄i aſſumēs eufraxiam duxit eā ad thalamū nuptialeꝫvbi corona decorꝭ ꝑabat̉ ei. Et audiui vocē dicēteꝫ eufraxie. Ecce marcestua. Nūc itaqꝫ ꝑgerpꝰ duos dies venies frui hijs ſeculis infinite. Hodie
eſt dies ex qͦviſionē vidi: cras eī moriet̄ eufraxia. Qd̓ cū eufraxie a iuliaſororē ſecrete intimatū fuiſſꝫ: ꝓiciēsſe in pauimētū: clamabat dices Curdn̄e abhoīatꝰ es me peccatricē ⁊ ꝑ eg̓nāᵉ Cur deſpexiſti meꝰ Ecce adeſt tēpus cū debebā cū diabolo certave: ⁊aīa mea nūc a me expetit̓miſericorseſto in me acilla tua dn̄e ih̓u xpē. Dimitte me adhuc vl̓ vno āno ut defleam pctā meā. qꝛ ſine pͥma fū; et noneſt in me opꝰ ſalutis. Nemo in infernō cōfitebit̉ tibi: nō eſt pͥm̄a in ſepl̓chro: nō pn̄t pꝰ mortē lucerne p̄ualere: nō eī qͥ in inferno ſt̓ laūdabūtte dn̄e: ſed viuētes laudabūt nomēſanctū tuum. Dona mihi adhuc vl̓vnū aniū ut penitētiā agā qꝛ deſolata ſum ſicut ficus ſine fructū Et cūvocata ab abbatiſſa introiſſet: proſtrata in pauimēto tenuit pedes eiꝰEt clamans dixit miſerere mei domina. Deprecare dn̄m ut mihi cōcedatvel vnum aniū qꝛ ſine pͥma ſum. ⁊neſcio que tenebre me comp̄hendātDixit ei abbatiſſa. Viuit dn̄s qui celeſti regno dignaꝫ te fecit: ⁊ rex tuꝰdominꝰ noſter Iheſus xp̄s. Et cepitomnibꝰ recitare qͥbus bonis haberetfrui eufraxia: ⁊ rogabat eam ut ꝓ eadn̄m exoraret: qͣtenꝰ eius ꝑticeps eēmeveret̉ Eufraxia ꝟo iacēs ad pedesabbatiſſe oepit teneri frigoe̓ ⁊ ſudorePꝰ p aululū v̓o vehemēs eā īuaſit febris Poſuer̄t ergo eū in oratoriu; ſola iulia vſqꝫ mane cū ea manēte. Iulia vero rogabat eufraxiā dicēs. Domina mea ſoror ne obhiuiſcarꝭ mei⁊ dep̄cayr dn̄ꝫ ut ſoluat me ab hacſarcina carnis. ⁊ mevear tecū habitae̓ cū fidūcia Mane ꝟo facto: ex iuſſione abbatiſſe ſorores veniētes valedixerūt ei: flentes ⁊ dicētes. Aem̄to noſtri ſoror dn̄a Eufraxiaꝫ ꝑ nomē dei benedictū. qui te dilexit Et dixit eufraxia. Oraꝓ me dn̄a abbatiſſa? qꝛ in magno ctamīe ē aīa mea inhac hora. Cū ergo oraſſet abbatiſſaet dixiſſent ſorores amen: reddidit