CCXLi.Iohānes criſoſtomꝰ

tes epiphaniū decipe̓ vt aliquid eisdaret: vnꝰ eoꝝ ſupmū ſe in terrā ꝓſtrauit. Alter ſuꝑ eū ſtans qͣſi mortuū flebat. ⁊ ꝙ nihil vnde eū ſepeliepoſſet haberet querulis vocibus clamitabat Epiphamꝰ igỉ ſuꝑueniēsvt in quiete dormiret orauit: ⁊ ſepl̓tute neceſſaria mīſtrauit. homineqꝫcōſolatus abijt Ille aūt ſociū ſuumpulſās dicebat ꝯurgē hodie tuis laboi̓bꝫ epulemur. Quē cū crebro pulſaſſet ⁊ mortuū agnouiſſet: ad Epiphaniū cucurrit ⁊ quid̓ acciderit nūciauit: a ut eū reſuſcitaret rogave cepit Ille āt eū benigne ꝯſolatꝰ ē. nōtn̄ eū reſuſcitae̓ voluit ne mīſtris deiex facili deludả ¶ Veꝝ cū epiphanius diſceſſit relatilꝫ ē ioh̓i? ꝙ eudoxiaauguſta ꝯtra eū epiphaniū incitaſſꝫqui ſolito zelo accenſuſ ſermonē adppl̓m fecit qui cūctarū mulieꝝ oīmodam vitupationē cōtinebat. hic ſermō ab omnibꝫ ē acceptꝰ qͣſi ꝯtra auguſtā ſit ꝓlatus. quod cū auguſtacognouiſſꝫ imꝑatori ꝯqueſta eſt diorns contumeliā illatā vxori in eumpotiꝰ vedūdare. Motus āt imꝑatorad hoc ꝯtra iohānē precepit ſinodūcelebrari. Theophilꝰ ig̓ r feſtine epiſcopos ꝯuocabat. om̄ſqꝫ inimici iohānis alacrit̓ ꝯfluebāt ſuꝑbū ⁊ importunū eū vocātes. Vniu̓ſi igit̉ ep̄iapd̓ ꝯſtātinopolī ꝯſtituti nō iā de libris origeīs tractabāt. ſꝫ ꝯͣ iohāneꝫſe erigebāt. Mittētes igỉ ꝓ ioh̓e ipſū citauerūt. Ꝙeos velut aꝑtos mimicos vitai cēfuit. ac vniu̓ſalē ſinodū fieri ꝓclamauit Illi ꝟo qͣter eumdenuo citauerūt. Qui cū eos refugevet ⁊⁊ ſinodū fieri ꝓclamaret dānauerūt eū: in nullo eū culpāteſ niſi ꝙ vocatus noluit obedire Qd̓ ppl̓s audiens ad ſeditōes maximas excitatꝰeſt: ⁊ eū trahi ab eccīa nō ſinebat.Sꝫ ut hͦ ad maiꝰ referret̉ ꝯſiliū ꝓclamabat Iuſſio āt pn̓cipis ꝯpellebateū velocit̉ eijci ⁊ ī exiliū deportat̉. Iohānes aūt timēs ne in ppl̓o ſeditioorireʳ neſciēte ppl̓o ſemetip̄m trͣdidᵗ

in exiliū deferendū. Qd̓ cū ppl̓s cogͦuiſſꝫ importabil̓ ſedicio ē exorta: itavt etiā multi mimicoꝝ eiꝰ ad mīammouerētur: dicētes eū calūniā paſſū: quē paulo an̄ deſiderabāt videredepoſitū Seuerianꝰ aūt de qͦ ſupͣ ẜmohītus fuit in ecc̄ia docēs Iohānidetrahebat di. Et ſi nullū aliud crimēhabe̓t: eius tn̄ ſuꝑbia depoſitōis eiꝰcauſa ſufficiēs ea̓t Orta igỉ ꝯͣ imꝑatorē ⁊ epōs īmenſa ſeditōne in ppl̓oAuguſta iꝑatorē rogauit vt iohannē de exilio redūci face̓t Terremotusqͦꝫ maximꝰ ciuitatē inuaſit dicētibcūctis hoc accide̓ ꝓpter iniuſtā eiectionem ioh̓is Miſſi igit̉ ſūt legati adioh̓ em̄ rogātes vt cito vediret: ⁊ ciuitati ꝑeūti ſuis orōnibꝫ ſuccurre̓t: a īppl̓o ſeditionē excitatā ſedaret. Alijqꝫ pꝰ illos ⁊ rurſus alij deſtinati ſūtqͥ eū cito cōpellerēt vedire. qͥ eū vedirenolentē adꝓpra inuitū duxerūt: eidēcū cereis ⁊ lapadibꝫ vniu̓ſo ppl̓o occurrēte Ipē aūt in ep̄ali ſede reſiderenolebat: dicēs oporte̓ hͦ fieri iudiciofinodali ⁊ eos qͥ danauerāt ſuā ſmīaꝫveliore. ppl̓s āt miro mō accēdebả eūin ep̄ali ſede reſidentē vide̓ ⁊ verbadoctorꝭ audie̓ Preualuit g̓ ppl̓s. cōactuſqꝫ ē ẜmonē face̓ ad ppl̓m ⁊ ī ſuacathedr refide̓ Theophilꝰ gͦ inde fugiqͥ cū Iherapolim adueniſſꝫ mortuꝰ ēeiuſdē cītatꝭ ep̄s ⁊ ī lamerō ſcīſſimꝰmoͣchus ē electꝰ At ille cū crebro refugeret ei theophilꝰ ſuadebat vt ſueelectōni ꝯſenſū p̄be̓t. Tc̄ ille ꝓmiſitdicēs Cras qd̓ dn̄o placet implebiCraſtīa g̓ die veniētes ad cellā ſuāeū vt ſuſciꝑet īſtāt̓ rogabāt Cui aitOremꝰ prīo ad dn̄ꝫ. Qui dū orarētmox cū orōe illa t̓minū vite ſue ſuſcepit Ioh̓es itaqꝫ doctrine ſedule inſiſtebat ¶ Eo at tꝑe ſtatua argēteaclamide c̓cūamicta ī platea iuxͣ ecc̄aꝫſcē ſophie ad hōreꝫ eudoxie auguſteꝯſtituerat vbi milites ⁊ ꝓce̓s ludospublicos exercebat Qd̓ qͥdē Ioh̓i ecpl̓imū diſplicebat maxīe cū vide̓t hͦad ecc̄e ſpectae̓ iniuriā Cōſueta erge