Iohānes criſoſtomus.CCXL.

ſuā eidē eccīaꝫ ꝯmēdauit. Ille āt nōfidel̓r ābulabat ſꝫ ſemetipſū ppl̓o cōmēdabat. Serapiō āt clericꝰ ioh̓is hͦiohāni ſtuduit nūciae̓. Trāſeūti ātſeueriano nō aſſurrexit ſerapiō. Illeāt indigͣtꝰ clamaūᵗ. ſi ſerapiō cleicꝰmortuꝰ nō fuerit xp̄s ī hūana natura natꝰ nō eſt Hoc audiēs Ioh̓es vedijt et ip̄ꝫ tāꝙͣ blaſpheᵐ de cītate eiecit. Qd̓ auguſte multū diſplicuit etip̄ꝫ veuocai̓ fecit rogās Ioh̓eꝫ ut ip̄ꝫſibi recōciliae̓t. qͥ nullatenꝰ acqͥeuitdonec auguſtā filiū ſuū theodoſiū eꝰgeībꝰ īpone̓t: ſupplicās ⁊ cōiurās utſeueriaᵐ recōliae̓t Eodē qͦꝫ tꝑe Theophilꝰ alexādrinꝰ ep̄s Dioſcoꝝ viꝝſcīſſimū ⁊ iſidoꝝ priꝰ ſibi amiciſſimūiniuſte eiecit. Qui ꝯſtātinopolī venerūt ut pr̓cipi ⁊ iohām eiꝰ facta enarrarēt. Ioh̓es at eos qͥdē hōrabat ſedan̄ cauſe cogͥtōꝫ cū eis ꝑticipare nōlebat. Falſus tn̄ rumor ad theophilū iuit ꝙ Ioh̓es cū rll̓ cōicaret ⁊ eisauxiliū ferret. At theophilꝰ indigͣtꝰnō ſolū in ill̓ vindictā exerce̓: ſꝫ ec iohānē depone̓ fortit̉ ſe armabat. Celās g̓ intētōꝫ ſuā miſit ad ſingularūcitatū epōs dicēs ſe origenis librosvelle dānae̓. Epiphaniū qͦꝫ ep̄ꝫ cipriviꝝ ſcīſſimū ⁊ famoſiſſimū c̓cūuēit ⁊amicū fec̄ rogas ut ⁊ ipē fil̓r librosorigenis dānarꝫ Epiphamiꝰ ꝓpt̓ ſuiſcītatē eꝰ fallacias nō attēdēs: apudcipꝝ ſuos epōs ꝯuocauit ⁊ lectōꝫ origenis int̓dixit: rogās Ioh̓eꝫ ꝑ lrāsut ſe ab hoꝝ lectōe libroꝝ ſuſpēde̓t:⁊ q̄ ordīata fuerāt ꝯfirͣret Ioh̓es āthͦ ꝑuipēdēs in doctrina eccīaſtica laborabat ⁊ ī ea florebat. nihil de hijsq̄ ꝯͣ eū cogitabāʳ cua̓bat. Demū theophilꝰ odiū diu̓ celatū maīfeſtauit ⁊ſe velle depone̓ ioh̓eꝫ indicauit Moxmnimici Iohanis multi clerici ⁊ ꝓceres palacij tp̄s oportunū īueniētesnitebāt̉ ut ꝯͣ ioh̓eꝫ apd̓ ꝯſtatinopoliꝯciliū fie̓t. Pꝰ hͦ āt epiphaniꝰ ꝯſtātinopolī venit dānatōꝫ libroꝝ origeīsſecū ferēs: ⁊ īuitatōeꝫ ioh̓is cā Theophili dedlīauit Et qͥda ꝓpt̓ Epiphanij

reuerētiā dānatōꝫ libroꝝ origenisſb̓ſcribebāt Pl̓imi āt hoc face̓ vecu̓ſabāt qͦꝝ vnꝰ fuit theotinꝰ fichie p̄ſulvir rectitudīs vite famoſiſſimꝰ qͥ itarn̄t. Ego inqͥt o epiphani: eꝰ qͥ dūdūbn̄ reqͥeuit īiui̓as n̄ fero. neqꝫ rē blaſp̄hemiā tēptae̓ dānās ea q̄ pͥores nr̄iveſpue̓ noluer̄t Nā neqꝫ malā doctrinā in librꝭ eꝰ eē ꝯſpicio. qͥ hijs ꝯtūelias infer̄t neſciūt ſemetipos. Anaſtaſiꝰ aūt defenſor Nicen ꝯcilij ꝯͣ arrianos teſtē ſue fidei hūc viꝝ appellatilliꝰ libros ſuis ꝯiūgēs ⁊ d. Aīa̓bil̓inqͥt ⁊ laboi̓oſiſſimꝰ origenes hͦ de filio dei nob̓ teſtīoᵐ ꝑhibꝫ aſſerēs cōet̓nū eū pr̄i Ioh̓es at indigͣtōe comotꝰ nō eſt cur abſqꝫ regul̓ in eccīa ſuaepiphamꝰ ordīatōꝫ fecei̓t ſꝫ tn̄ rogauit ut int̓ epōs cū eo maneret At illenec ſevelle cū eo mane̓ nec orae̓ rn̄tn̓ dioſcoꝝ eijce̓t ⁊ dānatōi libroꝝ origenis ſb̓ſcribe̓t. Ioh̓e hͦ face̓ rēnuēte: adu̓ſus ioh̓em ab eiꝰ inuidis epiphaniꝰ incitả vn̄ epiphaniꝰ librosorigenis dānauit. ⁊ dioſcoꝝ adiudicauit ac ioh̓i tāꝙͣ boꝝ defenſori detrͣhere cepit Cui ioh̓es mādauit. Cōtraregulas multa geſſiſti o epiphaniPriᵐ qꝛ ordīatōem feciſti in eccīa ſb̓meo iuire ꝯſtituta Deinde qꝛ in ea autoritate ꝓpͥa ſacra celebrͣſti. Rurſusqꝛ īuitatꝰ excuſaſti nūc denuo qꝛ ī teip̄ꝫ ꝯfidis. qͣpropt̓ obẜua ne in ppl̓oſeditio oria. ⁊ hꝰ rei ꝑiculū ipē ſuſcipias Hoc audiēs epiphaīꝰ diſceſſitqͥ cū ad cipꝝ reu̓ſus eēt. mādauit iohāni. d. Spero qꝛ ep̄s n̄ morierꝭ Atille venādauit. Spero qꝛ ad tuā pr̄iān̄ vedibis. qd̓ ſic elier̄t Nā Epiphaīꝰī via obijt ⁊ ioh̓es poſtmōdū de ep̄atu depoſitꝰ in exilio vitā finiuit ¶ Adſepulcꝝ āt hꝰ epiphanij viri ſcīſſimidemones expellūt̉. Fuit āt vir miveliberalitatis ad pauꝑes. qͥ cū qͣdā vi&e totā eccīe pecuniā erogaſſꝫ ⁊ nihilſibi penitꝰ remāſiſſꝫ: qͥdā ſubito veniens ſacculū multaꝝ pecuniaꝝ ſibiobtulit ac diſceſſit. nec vn̄ venerit. aqūo abierit ſcitū eſt. Pauꝑes volen