Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Martina v̓go mr̄.CCXXCiij.

iniſtri ergo eam tenētes: dicūt eiDn̄s orbis alexāder venerat̉ te ſicutnobilē rōnoꝝ ſciens tuā honorificaꝫꝯu̓ſatōeꝫ: obſecrat qͣtenꝰ magno deoapollim; ſac̓ficiū ſpōte offeās. Queait: pͥꝰ ingrediar ſcāꝫ ecc̄aꝫ ꝯmēdēme ſciſſiō epō a ſic ꝓficiſcam̉ ꝑit̓Et orōe ꝯpleta ꝓpca̓uit eis ad ip̄atorē ẜplendidā facie ſpē p̄clara Adqua īꝑator. Hēs ingeniu ꝓpoſitūcaritatꝭ. placabilibꝫ muneibꝫ p̄cipuū ac multifariū ritū deoꝝ exhibe īmola apollini. ut īꝑij mei potētiefaciā te dn̄aꝫ denixāri Ad btā artina rn̄t. Iube me īmolae̓ ſnī ſāguīeīmacl̓atō do oīa creauit ex nihilout meū ſacrificiū on̄dā apollimi arguēs eꝰ efficaciā dimitte̓ aīas ſpantes in ſaluatorē dn̄ꝫ nr̄m ih̓ꝫ xp̄mScā iuſſa introire in tēplū: hilarivultū dixit īꝑatori Ingrede̓ tu ſac̓dos apollīs qͣnti eꝰ amatōe̓s ſt̓. utvideāt ꝙͣ fincerit̓ ītemea̓tꝰ miſei̓cors ſcūs deꝰ :ībemerata imaculata ſacrificia benigniter ſuſcipiat a me Et oraſſꝫ t̓remotꝰ factꝰ ē mgͣnꝰ ita utcitas ꝯcute̓t̉: apollo corruᵗ ꝯminutꝰ eſt. Qrͣta ꝑ̄s templi deſtructaeſt oppſſit multitudinē magnāſac̓dotibꝫ ydoloꝝ. Et demoniū qd̓ inydolo apollinis habitabat volūtāsſe in puluerē ydoli in p̄ſentia plurimoꝝ clamauit voce magͣ. di. O v̓gomartina magni dei ē in cel̓ ancilladenūdaſti me ab habitaculo ieo.deforme me on̄diſti Habitaui em̄ ineo ānis nonagitaocto multiqꝫ ſcōꝝmrͣiū ꝑ̄ficiētes me manifeſtarūtvſqꝫ nūc: eſſē in ptāte multa habēs ſb̓ me ſpūs neqͥſſimos. ccclxxijPrecipieba autem eis: et offerebatvnuſqͥſqꝫ eoꝝ aīas hoīm cōtidie ſeptuaginta Et hoꝝ pn̓ceps effigdonſuꝑ mechiā atqꝫ maleficia ea̓t deputatꝰ offea̓bat aīas hoīꝫ t̓gintaſexTu at me effugaſti maīfeſtās meaꝑſeq̄ns: igni tartarico trͣdēs. Hecalia lam̄to aera clamās ſtridēs diſcedebat O Imꝑator ꝟo iuiſ

ſit alapis faciē v̓gīs cedere vncinispalpebrās eꝰ dirupē Qd̓ diu fie̓tcarnifices defecer̄t: dicētes. Ve nob̓qꝛ nos magl̓ cruciam̉ ꝙͣ. Aanꝰ einr̄e decidūt. Intolerabiles dolorescoartāt nos Ip̄a fic̄ in vnicul̓ ſolidaꝑmanꝫ: ita ip̄a tormētꝭ iſtis ceditDep̄camur ergo te īꝑator. Iubea nobis tolli Videmꝰ em̄ qͣtuor virosſplendidos an̄ ea. qͣs ei nitimur īgerere penas: magꝭ nos ab illis ī facies nrās affligūt̉. Pro certo verusdeꝰ eſt ipſa eſt: finens penāaliquā pͥuale̓ in ea a nobis. Imꝑator ꝟo iratꝰ valde ꝯͣ eos: qͣſi negligēter penas ingereret: p̄cepit illis teſtis in faciē cede̓ btāꝫ Martina. inceluꝫ veſpiciēs dixit. Bn̄dictꝰ es dn̄eih̓u xpē. exaudi me dep̄cātē. eosme cruciāt ꝯu̓te in graꝫ deitatꝭ tue Et hac orōꝫ dediſſet. circūdedit lumēeos eaꝫ cruciabat. Erāt fere viri oc Qui cadētes in faciē: dep̄cabāʳut indulgētiā mererēt̉ ipſā an̄ deūde hijs īpulſi ī ea p̄ſumeret. Quedixit eis. ſi ꝯu̓ſi fueritꝭ ad dn̄m ineuꝫih̓m xp̄m: credideritꝭ ex toto cordeqꝛ retribuet vnicuiqꝫ ẜm opera ſuaꝑfruemi mercede illa in cel̓ eſt.inſpirati d̓ina grā dixer̄t: credimusdn̄a nrā. qꝛ magnꝰ eſt deꝰ xp̄ianoꝝad quē nos ꝯfugimꝰ Hec audiensallexāder. iratꝰ dixit O neqͥſſimi ſedūcti eſtis incātatōes crucifixi. inquē ꝯfiditis. At illi veſpōderūt.Vere es ſcelea̓tꝰ a deōne plenꝰ qꝛ cognoſcis te fecit. Qui iratus ſuſpēſis eis: iuſſit ſpatꝭ carneseoꝝ lacerai Inſciſi ꝟo a ſpatis nihilloq̄bant̉. niſi ſolūmō in cl̓ aſpiciebant. Cūqꝫ diu truciaret̉. iuſſit eosdecollari. timēs ne ceteri ab eis docſi viā cognoſcerēt veritatis. Prātesigit̉. et ſignaculuꝫ xp̄i in fronte ſibipͥmentes: tondētes ſiml̓ capita ſuaꝓmpte leticiā magna: finē ſeculiſuſceperūt. Et ſic ꝓpriū ſanguineꝫgrām dei ſibimētipẜ in mēoria et̓naadepti ſūt. qͥntodecimo kal̓. decēbrꝭ.