Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CCEC Ciij.Colūba virgo.

trūcatus eſt. Tircanus v̓o iuſſit dimitti feras terribiles: vt corpꝰ eiusabſorberet. Que illuc ꝑueneruntflectētes genua ſua ſcm̄ corpꝰ adorauerūt. Qd̓ vidētes viri cītatꝭ clamauerūt agnꝰ eſt deꝰ xp̄ianoꝝ: ml̓ti crediderūt in dn̄m Flaccus ꝟo eodēdie ꝑcuſſus ē ab angelo. intei̓oraſua vomēs expiāuit ulier aūt qͥdāxp̄iana noīe abudantia emit a tirca corpꝰ ſcī triginta argeteis. aromatibꝫ codiēs hōrifice ſepeliuit. iuxͣpontē lapideū penes muroſcītatꝭ. an̄decimū diē Ral̓. ianuarij. Poſteaveynaldū archiep̄m Colon̄. tn̄ſlatueſt corpꝰ mr̄is tribꝫ magis reliquijs ſanctis in Coloniā Agripina De ſcā Colūba v̓ginēNgreſſus eſt Aurelianꝰ ciuitatē ſenionis. viij. ydus ianuarij. An̄ quēaccuſata ē adducta v̓go Colūbapoſt multas interrogationes iuſſaeſt iuuenē quēdā turpiſſimū vulgari noīe barucha mimitti in cōtubermū publicū mneretricū Qui veniſſet in amphitheatrū: introiſſetcellā eius: dixit ei ꝟ̓go. Cur tantaferitate ad me intras? Nūqͥd tibi veſiſtere poſſū aūt repelle̓ te a meꝰ Sedpͥmam habe ne iraſcat̉ tibi dn̄s deꝰmeꝰ ih̓s xp̄s moriarꝭ Q cōpūctusin hijs v̓bis acceſſit ad ea: nec tetigit ea Et oraret v̓go colūba vteius caſtitas a dn̄o cōſeruaret̉. eccevrſa egrediēs de cauea amphibeatriingreſſa ē cellā v̓ginis inueniensibi homine allidit an̄ pedes colūbe. intēdens in faciē eius expectasqͣſi q̄reret qͥd ꝟgo de illo iuberet Tūccolūba ad vrſam. Adiuro te iheſūxp̄m vt ledas ſꝫ ꝑmitte me loq illo Tūc vrſa dimiſit poſuit ſean̄ hoſtiū ne ille effuge̓t. ne aliꝰ ingrederet̉ Tūc colūba ayt ad iuuenēEcce fera audito noīe xp̄i dat hōrēdeo: tu qͣre ī tāto ſcele̓ ꝑſeueras? Aut.ergo promitte te xp̄ianū fieri aut tedeuorabit fera Tūc iuuenis exclama/uit. Si qͥs xp̄m cōfitet̉ ſanꝰ hinc

diſcedat Qd̓ dixiſſꝫ vrſa ſe tulit deoſtio. exiens iuuenis clamabattotā ciuitatē aliū deū: niſi quecolit colūba. Quo audito Auvelianus iuſſit ignē c̓ca carcerē accendiVrſa vero vt vidᵗ ignē cepit freme̓rūgire. Cui dixit Colūba. Noli timeqꝛ cremaberꝭ hodie. ſꝫ morteplacuei̓t morierꝭ Tc̄ vrſa tectū aſcendens erupit medias turmas exiuit ciuitatē Tūc ppl̓s clamare cepitvt ignis extingueret̉ ne Columbꝫv̓go cremaret̉ Quibꝫ hoc clamātibꝫvenit nubes de affico extinxᵗ igneTūc adducta eſt Colūba in medioppl̓i Ad qua Aurelianꝰ Que ſūt tuaartificia vt te ꝯtingūt incēdia:fereᵉ Que rn̄dit. Nihil aliud nouiniſi Iheſū xp̄m pr̄e ſpūſcō. Cuidixit urelianꝰ. tibi cōteſtatꝰ ſūne nomē mēoreris Precepit autēvt ad pͥmū miliariū duceret̉. ibidecollaret̉. Qūo dūcta fuiſſꝫ rogauit vt parū dimitteret̉ orare. Sed ollēt ducebāt ea: dedit eis palliūſuū ſericū tūc ꝑmiſer̄t Qua orāteclam auit ad ea vox de celo: di. Venicolūba mea veni. aꝑti ſunt tibi celi.co gaudet tibi padiſus. deuictꝭ oībꝰcolluctatōibꝫ ſtat filiꝰ dei tibirōna in capite pouat. et ſuſcipiēt teangeli dei pdricet te in cītatē mag ihrl̓m celeſtē Tc̄ vnꝰ mīſtroꝝ exempto gladio aputauit caput oratis virginis. Factūqꝫ eſt hoc pridieRalendas Ianuarij. De ſcā martina v̓gine martirencta martina ſb̓limis ea̓tgu̓e ac diuēs nimis miſericors in oībꝫ egētibꝫ legē ſcētrinitatꝭ ꝯſeruās. Equidē donū deidiacōnā ea̓t: toͣ ōnibꝫ ſcīs operibꝫſuis grā dei moribuſqꝫ ornata: ꝯͣneqͥtias diaboli firmit̓ veſiſtēdo.bos veracit̓ hn̄s ſuceintos Veniētesaūt mīſtri ceſarꝭ iuxͣ ecc̄iā ē fitame: viderūt beatā martina orante:alacri vultū ad altiſſimū ꝓſpicienteExiſtebāt v̓o ei ſerui ancille plures.