CCXXiij.Chronica inſerta.

preſb̓r ſimplicitate ductꝰ pōtificatūſibi ꝑ pecuniaꝫ acqͥſierit ut ſciſmatiobiaret. ipſe poſtmōdū errorē ſuūcogͦſcēs: ſeip̄ꝫ ſuadēte īꝑatore depoſuᵗ R ¶ Pꝰ hūc henricū henricꝰ t̓ciꝰīꝑauit. Huiꝰ tꝑe bruno in papā eligitur ⁊ leovocat̉. Qui dū ad capeſcendā ſedē apl̓icā romā tēderꝫ: audiuit voces āgeloꝝ canētiū. Dicit dn̄sEgo cogito cogitatōes pacꝭ ⁊cͣHicde multis ſcīs cātꝰ ꝯpoſuit. Hoc tꝑeꝑ berēgariū turbata fuit eccā qͥ aſſerebat corpꝰ ⁊ ſāguinē xp̄i nō vere ſꝫfiguratiue eſſe in altari. Cōtra queꝫſcripſit egregie Lāfrācus prior beccēſis natōe papienẜ qͥ ſuit magiſterAnſelmi cantuariēſis ¶ Deinde henricus qͣrtus impauit Aſmo domini. lviij. Cuiꝰ tēꝑe maxime floruitLāfrācus prior moſterij beccēſis Adcuiꝰ eximiā doctrinā ꝯu̓olauit de burgūdia Anſelmꝰ poſtmodū multa virtute ⁊ ſapiētia adornatꝰ ⁊ ei in pͥoritate mōſterij beccēſis ſucceſſit. SSub hoc tꝑe ihrl̓m a ſaracenis capta a fidelibꝫ recuꝑata ē. Oſſa bt̄ nicolai apd̓ barēſē vrbē trāſlata ſt̓. deqͦ int̓ cetera legit̉ ꝙ cū in qͣdā eccīa q̄d̓r crux? ſb̓iecta ſcē Marie de caritatenōdū bt̄ī nicolai hiſtoi̓a noua cātavet̓ frēs pͥorē ut eā cātare lice̓t inſtātiꝰ exorabāt Qui nullatenꝰ acqͥeſcēsdixit incōgruū eē morē pͥſtinū nouitatibꝫ īmutare. Cūqꝫ adhuc fratresinſtarēt ille indignatus rn̄t. Recedite a me fratres. nūꝙͣ a me licētia cōcedet̉: ut noua cātica īmo ioculatoria qͥdā in ecc̄a mea decātēt̉ Adueniente noua feſtiuitate eiuſdē frēs cuꝫquadā triſticia matutinaꝝ vigiliasperegerūt. Cumqꝫ oēs ſe in lectis vecepiſcēt. ecce nicolaꝰ priori viſibilit̉terribil̓ apparuit Quē ꝑ capillos alecto abſtrahēs dormitorij pauim̄tocolliſit Incipienſqꝫ ātiphonā O paſtor et̓ne. P ſingulas vocū differentias virgis quas ī manu benebat gͣuiſſimos ictꝰ ſuꝑ dorſū patiētꝭ ingeminās: ꝑ ordinē moroſe canēdo an

tiphonā ad finē vſqꝫ ꝑduxit Qui cūoēs ſuis clamoribꝫ excitaſſꝫ: ſemiuiuꝰ ad lectulū deporta? Tādē ad ſe veniēs ait Ite ⁊ hiſtoriā nouā ſcinicolai āmodo cātate T ¶ Hoc tꝑe exmoliſinēſi cenobio vigītiunꝰ monachi cū abbate ſuo Roberto ciſtercijſolitudinē adrūtes ut ibi regule ſueꝓfeſſiōeꝫ diſtrictiꝰ obẜuaret nouuꝫibidē ordinē exvetei̓ inſtituer̄t EYHildebrandꝰ prior clumacenẜ factꝰpapa ⁊ Gregoriꝰ vocatꝰ eſt Hic dūin minoribꝫ ꝯſtitutꝰ legatōe fungeret̉: apud Lugdunū ep̄m ebronicēſem de ſimonia miraculoſe cōuicit.Nam dū ibidē archiep̄s om̄es accuſatores ſuos corrūpet ⁊ cōuinci nonpoſſet: Legatꝰ āt ut Gl̓a pr̄i ⁊ filioaſpūi ſancto dicerꝫ: imꝑauit. ille gl̓apr̄i ⁊ filio expedite dicebat. ſpirituiꝟo ſancto dicere nō poterat Quippequia in ſpm̄ſanctū peccauerat. Quipeccatū ſuū confitens mox ut depoſitus eſſet: clara voce ſpiritumſanctūnoīauit Hoc miacl̓m refert Bonizoin libro ad cōmitiſſam Mathildā.C ¶ Mortuo henrico quarto Spire⁊ cū alijs regibꝫ ſepulto. hūc verſūHenrici in epitaphio hn̄t (Filiꝰ hicpat̓ hicz auꝰ hic: ꝓauꝰ iacet iſtic)Huic ſucceſſit henricꝰ qn̓tus Annodn̄i cvij. qͥ papā cū cardinalibꝫ cepit ⁊ eos dimittēs inueſtiturā epōꝝ⁊ abbatū ꝑ ānulū ⁊ baculū paſtoralem accepit ¶ Sub hoc tēꝑe Pernardꝰ cum fratribꝫ ſuis ciſterciū ingredit̉ ¶ In parochia legienſi porca porcellū faciem hominis habenteenixa eſt. Pullꝰ galline quadrupesnatus eſt ¶ Lothariꝰ ſucceſſit henrico. cuiꝰ tēꝑe mulier quedā in hiſpania mōſtꝝ bis gemini corporis eſtenixa auerſis vultibus ⁊ corꝑibꝫbi coherēs Ante qͥdē effigies erat hominis integra. corporiſqꝫ mēbrorūordine diſtincta Retro facies can?corꝑis et mēbroꝝ ꝓprietate integraPꝰ hūc regnauit Cōraaꝰ. Annodin. Acxxxviij. Y ¶ Eo tempore