CCiiij.Clemens pp̄ ⁊ mrͣ.

Nlibi tn̄ legit̉ ꝙ paſſa eſt tꝑe marci aurelij qui imꝑauit c̓ca aniū domini. ccxxx.¶ De noīe ſancti Clemētis.Lemēs dictꝰ eſt a cleos qd̓ ēgl̓a ⁊ mēs qͣi gl̓oſa mēs Hata ab o orde: ornatā oī v̓tute: a debuit eī mēte gl̓oſā .ſ. purgacoratā nūc oī felicitate. Que ꝯſiſtitin hͦ fic̄ dic̄ Aug. in li. de tri. ꝙ ibi eēnoſtrū nō hēbit mortē. noſſe noſtꝝnō habebit errorē. amare noſtꝝ nōhabebit offenſiōꝫ. Vel d̓r a clemētiaqꝛ clemēs ⁊ miſericors valde fuit. vl̓ſicut d̓r in gloſario. Clemēs: iuſtusdulcis: maturꝰ: piꝰ Iuſtꝰ in actōnedulcꝭ̓ in ẜmōe:maturꝰ ī ꝯu̓ſatōe: piꝰin intētōe Eiꝰ vitā ipē ī itinerario īſeruit. maxīe vſqꝫ ad illū locū ī qͦ qͣl̓rbtō petro ī pōtificatu ſucceſſit. Cetera ex eiꝰ geſtis (q̄ cōit̓ hn̄t) ſumūt̉.¶ Hyſtoria.Lemēs ep̄s ex nobili romanorū ꝓſapia ortꝰ ē pr̄ fauſtinianꝰmr ꝟ eiꝰ matidiana nūcupata eſt.Habuitqꝫ duos frēs: qͥꝝ vnꝰ fauſtinꝰ: alt̓ fauſtꝰ dicebả A Cūqꝫ matidiana mr̄ eiꝰmira corꝑis pulchritudine pollerꝫ frat̓ viri ſui libidīoſoamore in ea exarſit. Cū autē eā qͦtidie moleſtaret ⁊ ip̄a ſibi nullatenꝰaſſētire vellet: viroqꝫ ſuo hͦ venelavetime̓t ne int̓ duos fres īimicitias ſuſcitae̓t: cogitaūᵗ ꝑ aliqͦt tp̄s ſe a patria abſētae̓ donec illicitꝰ anior ꝯqͥoſcerꝫ quē aſpectꝰ ſue pn̄tie īflāmarꝫVt aūt hͦ a viro ſuo obtine̓ vale̓t: ſōniū callidū ꝯfixit qd̓ ī hūc modū viro vetulit di. Ecce qd̓dā in ꝑ viſū aſtitit numē p̄cipiēs vt ꝯfeſti cū duobꝫgemīs mēis .ſ. fauſtīo ⁊ fauſto ab vrbe diſcedere ⁊ tādiu abeſſē donec ipſemͥ reditū īꝑae̓t. qd̓ ſi nō facerē ſil̓ cūduobꝫ liberꝭ interirē. Qd̓ vir audiēsvehem̄t̓ expauit: ac vxorē cū duobꝰliberꝭ ⁊ ẜuis ⁊ faīlia athenas miſitut ibi mane̓t ⁊ filios face̓t erudi Minorē āt filiū .ſ. clemētē cum eēt ānoꝝqn̓qꝫ ſibi pr̄ in ſolaciū retinuit Cū āt

mr̄ cū filijs nauigae̓t: nocte qͣdā nauis naufragiū ꝑtulit: ⁊ mr̄ ſiī filijsa fluctibꝫ eiecta ſuꝑ qd̓dā ſaxū euaſit: q̄ duos natos ꝑiſſe ꝯſiderās p̄ninmo doloe̓ ī marꝭ ꝓfūdū ſe p̄cipitaſſet n̓ qꝛ eoꝝ ſaltē cadaueā ſe veptura ſpabat. Vt v̓o vbi nec viuos necmortuos ſe reꝑire n̄ poſſe cōgͦuit claniores ⁊ vlulatꝰ maxīos dabat. manꝰ ſuas morſibꝫ laceā̓bat nec vllā cōſolatōꝫ ab aliqͦ reciꝑe volebat Cūqꝫmulte mulieres aſtarēt: q̄ ſua infortuma eidē narrarēt: ⁊ illa ex hͦ cōſolatōeꝫ nō reciꝑet: affuit quedā muli er int̓ ceteras q̄ virū adoleſcētemanautam in mari periſſe aſſerit: ⁊ obſui amorē poſtmodū nubere recuſauit. Recepta g̓ qͣlicūqꝫ ꝯſolatōe apd̓ipſā manebat: ac qͦtidianū victū ſuis manibꝰ acqͥrebat. Sed nō multopoſt manꝰ eius qͣs crebris morſibꝰlacerauerat ſine ſenſu ⁊ mortue adoſūt effecte: ut cū ipſis nullatenꝰ operari poſſet. Illa at q̄ eā ſuſceꝑat paraliſim incurrit. ⁊ de lecto ſurge̓ nonvalebat. Sicqꝫ matidiana medicae̓ꝯpellit̉ ⁊ ipſa cū hoſpita ex hijs q̄ inuenire poterat paſcebat̉. Cōpleto gͦanno qͦ matidiana cuꝫ liberꝭ diſceſſit a pr̄ia: miſit athenas nūcios vireiꝰ ut ipſos reqͥverēt ⁊ qͥd agerēt intimaret Sꝫ qͥ miſſi fuerāt nullatenꝰvedier̄t. Deniqꝫ cū alios miſiſſꝫ ⁊ illivedeūtes ſe nullū in̄ veſtigiū reppiſſenarraret: Clemētē filiū ſuū ſb̓ tutoribꝫ develiqͥt ⁊ ipē ad q̄rendū vxoreꝫcū filijs nauē ꝯſcēdit: ſꝫ mīme redijt.Vigniti igit̉ ānis clemēs orbatꝰ ſtetit: nec de pr̄e vl̓ mr̄e vl̓ fratribꝫ aliqd̓ indiciū inuenire potuit Ipſe aūtclemēs ſtūdio lrāꝝ ſe ꝯtulit ⁊ ſūmūph̓ie apiceꝫ app̄hendit. Deſiderabataūt vehemēter ⁊ ſtudioſe querebat̉qual̓r ſibi aīe immortalitas ꝑſuadei poſſꝫ Et ob hͦ philoſophoꝝ ſcolasfreq̄nter adibat. Et ſiquidē ꝙ īmortal̓ eēt obtīebat gaudebat. Si qn̄ ꝟoꝙ mortalis eēt ꝯcludebat̉: triſtis diſcedebat Deniqꝫ cūBarnabaſ roma