CXCij.Euſtach

magiſtro militū ꝯſignauer̄t Vidēsꝟo iuuenes elegates ⁊ moꝝ honeſtate cōpoſitos cū ſibi pl̓imū placuiſſētint̓ pͥmos ꝯfines ſuos ordīauit eoſde. Et ſic ꝓfectꝰ ad bellū ſb̓iectis hoſtibꝰ exercitū ſuū tribꝰ diebꝫ in qͦdaꝫloco vbi vxor ſua pauꝑ hoſpita manebat reqͥeſcere fecit Illi ꝟo duo adoleſcētes in tabernaculo mr̄is ſue nutu dei hoſpitati ſūt: neſciētes ꝙ mat̓ſua eēt Et ſedētes circa meridie ⁊ mutuo cōfabulātes exponebat ſibunuicē de infantia ſua. mat̓ ꝟo eoꝝ de ꝯtrͣſedēs q̄ ipſi veferebāt attētius audiebat. Dicebat em̄ maior minori Egodū infans eēm nihil alid̓ recolo niſiꝙ pat̓ meꝰ magiſter militū erat. etmr̄ mea ſpecioſa valdeꝫ duoſqꝫ filioshabuer̄t .ſ. me ⁊ aliū minorem meqͥ ⁊ ipſe ſpecioſus valde erat atqꝫ ꝓcerus Accipiēteſqꝫ nos egreſſi ſt̓ de domō nocte Ingreſſiqꝫ ſūt nau̓e neſcioqͦ eūtes. Cū āt de naui egrederem̉ mr̄neſcio quō in mari velicta eſt Pr̄ v̓onoſter portās nos duos ⁊ flēs ꝑgebat. Veniēſqꝫ ad qͣn̄dā fluuiū trāſiuit cuꝫ fratre meo minore ⁊ me ſuꝑripā dereliqͥt Cū āt veuerteret̉ ut meacciꝑet: lupꝰ venit ⁊ frēm meū rapuit ⁊ an̄ꝙͣ ad me appropinqͣret leo deſilua exiēs mē rapuit ⁊ in ſiluā dedūxit. Paſtores ꝟo eruer̄t me de ore leonis ⁊ ſū nutritꝰ in illa poſſeſſiōe inqͣ ⁊ ipſe ſcis. Et nō potui ſcire qͥd factū ſit de pr̄e meo neqꝫ de infāte Hecaudiēs iminor cepᵗ flere ⁊ dice̓ P deūut audio frat̓ tuꝰ ſū qm̄ ⁊ qͥ me educauer̄t hͦ dicebāt ꝙ de lupo eruimꝰde. Et in amplexꝰ ruētes oſculabat̉ſemuicē ⁊ fleuerūt Audiēs hͦ mr̄ eoꝝꝯſiderās ꝙ euētū ſuū ita ſeiatī dixiſſent: diu apud ſe tractauit ſi filij ſuieſſēt Alt̓a at die mgr̄m militū adijtd. dep̄cor te dn̄e ut me ad pr̄iaꝫ meaꝑduci iubeas. Ego de t̓ra roͣnoꝝ ſū ⁊ꝑegrinā hic ſū. Et hͦ dicēs vidit ī eoſigͣ mariti ſui ⁊ eū cogͦſcens cū ſe iaꝫꝯtine̓ nō poſſꝫ ꝓcidit an̄ pedeſ eꝰ ⁊ aitPrecor te dn̄e ut exponas mͥ pͥſtina

vitā tuā. Puto em̄ ꝙ ſis placidꝰ magiſt̓ militū. qͥ alio noīe dicerꝭ Euſtachiꝰ. Quē placidū ſaluator ꝯu̓tit. qͥtalē ⁊ talē tēptatōꝫ ſuſtinuit ⁊ cui vxor q̄ ego ſū ī mai̓ ablata fuit q̄ tn̄ aboī corruptōe ẜuata ſū qͥ ⁊ duos filios .ſ. theoſpitū ⁊ agapitū hūit. Hecaudiēs Euſtachiꝰ ⁊ ipſā diligēt̓ cōſidorās⁊ vxorē ſuā vecogͦuit ⁊ lacrimatus pre gaudio ipſā oſculatꝰ eſt gl̓ificās deū qͥ ꝯſolat̉ afflictos Tūc dixᵗei vxor. Dn̄e vbi ſūt filij noſtri. Quiait. A feris capti ſūt. Et expoſuit eiquō ꝑdidit illos. Et illa. Grās agamꝰ deo. Puto em̄ ꝙ quēadmodū donauit deꝰ nobis ut inueniremꝰ nosinuice: doniabit etiā recognoſcere filios noſtros. Et ille. Dixi tibi quiaa feris capti ſūt. Et illa. Heſternadie ſedēs in orto: audiui duos iuuenes ſic ⁊ ſic infantiā ſua exponētes.credo ꝙ filij mei ſunt. Int̓roga gͦ abeis ⁊ dicēt tibi. Et ꝯuocās eos euſtachiꝰ ⁊ audiēs ab ill̓ infantiā ſuārecognouit ꝙ filij ſui eſſēt. Et amplectentes eos ipſe ⁊ mat̓ ſuꝑ eoꝝ collūplurimū fleuer̄t ⁊ crebrius eos oſculabat̉. Om̄is ergo exercitꝰ pl̓imumgaudebat de inuētōe eoꝝ ⁊ de victoria barbaroꝝ. Cū gͦ rediret ꝯtigit iāTraīanū obijſſe: ⁊ ſucceſſiſſe ei peiore in ſceleribꝫ drianū. Quiꝓ victoria obtēta: ⁊ inuētōe vxoris ⁊ filioꝝmagnifice eos ſuſcepit. et magnumcōuiuiū preparauit ltera at die adtēplū ydoloꝝ ꝓceſſit: ut ibi ſacrificaret ꝓ victoriā barbarorū. Vidēs v̓oqꝛ euſtachiꝰ nec ꝓ inuētōe ſuoꝝ ſac̓ficare vellet. hortabat̉ ut ſacrificiumīmolaret. Cui euſtachiꝰ. Ego xp̄mdeum colo ⁊ illi ſoli ſacrifico. Tūc imꝑator ira repletꝰ ip̄m cū vxorea filiis in avena ſtatuit: ⁊ leonē ferocemad eos dimitti fecit. Accurres ꝟo leo⁊ demiſſo capite: qͣſi eos adoras abeis hūiliter receſſit Tūc imꝑator bouē eneū incēdi fecit: ⁊ qͦuſqꝫ viuos imitti mādauit. Orātes ergo ſancti⁊ ſe dn̄o ꝯmēdantes bouē intrauert