cū vxore ⁊ duobꝰ filijs.CXCi.
Qui de eo deſpans ad aliū feſtinabat. Sꝫ cū abiret leo aduenit ⁊ alterū filiū rapiēs abijt. vn̄ eū inſeqͥ nōvalēs cū eēt in medio fluis cepᵗ plāgere ⁊ capillos ſuos euelle̓ volēs ſein aqua ꝓijcere nͥ ip̄ꝫ d̓ina ꝓuidētiacōtinuiſſ Paſtores atvidētes leonēpueꝝ viuū portantē eū cū canibꝫ inſecuti ſunt. Per d̓inā aūt diſpenſationē leo pueꝝ abijciens veceſſit Quidā ꝟo aratores pꝰ lupū inclamātesip̄m de eius faucibꝫ incolumē liberauerunt. Vtriqꝫ v̓o .ſ. paſtores ⁊ aratores devno vico fuer̄t ⁊ penes ſe pueros nutrierunt. Hec ꝟo euſtachiꝰneſciebat ſed merēs ⁊ plorans ibat.di. Vemͥ qꝛ prius ut arbor pollebaꝫſed mō penitus ſū nudatꝰ. Heu moqꝛ multitudine militū circūdari ſolebāꝫ ſed nūc ſolus venanēs nec filios ſū ꝯceſſus hr̄e Memini dn̄e te mͥdixiſſe qꝛ opꝫ te tēptai̓ ſicut Iob. Sꝫecce plus aliqͥd in me fieri video Illeem̄ etſi poſſeſſionibꝰ nudatus fuerittn̄ habuit ſtercus ſuꝑ qͦ ſedere potuit. mihi āt nil hoꝝ veniaſit Ille amicos ſibi cōpatiētes habuit. Ego immites feras habui que filios meosrapuerūt. Illi vxor eſt relicta. a mevero ablata. Da reqͥem dn̄e tribulationibꝰ meis. et pone cuſtodiam orimeo. Ne declinet cor meū in v̓ba malicie ⁊ eijciar a facie tua et hoc dicēscū lacrimis ad quendā vicū abijt: etdata mercede ſibi agros illoꝝ hominū ꝑ. xv. annos cuſtodiuit. Filij āteius in altero vico educati ſūt nec ſefratres eſſe ſciebāt. Dn̄s aūt vxoreꝫEuſtachij ꝯſeruauit. nec illā ille alienigena cognouit ſed potiꝰ ea nitactā dimittens vitā finiuit. Imꝑatorāt ⁊ ppl̓s romanꝰ pl̓imū ab hoſtibꝰmoleſtabat̉. et recordatꝰ Placidi ꝙͣſtrēnue ꝯtra ipſos hoſtes ſepius dimicaſſet: de eiꝰ ſb̓ita mutatōe plurimū triſtabat̉. direxitqꝫ multos milites ꝑ diuerſas mundi ꝑtes ꝓmittens om̄ibꝰ qͥ eū īueniſſent multoshonores ⁊ diuitias. Duo āt ex mili
tibꝰ qͥ aliqn̄ placido miniſtrauerūtad ip̄m vicū in qͦ degebat vener̄t qͦsplacidꝰ de agro veniēs ⁊ confideraseos ex inceſſu ꝓtinꝰ recognouit ⁊ venries in memoria dignitatꝭ ſue p̄turbari cepit ac dicere. Dn̄e ſicut iſtosqͥ aliqn̄ mecū fuer̄t p̄ter ſpē vidi: ſicda ut aliqn̄ ꝯiugē meā videre poſſimnā de filijs ſcio ꝙ a feris comeſti ſūtVenit aūt ad eū vox di. Euſta. qꝛ cito honorē tuū recupabis. filios ⁊ vjorē vecipiēs. Cū gͦ militibꝫ obuiaſſꝫipſi eū minime ꝯgnouerūt. Cūqꝫ eūſalutaſſent q̄fier̄t ſi aliquē ꝑegrinūnomīe Placidū cū vxorē ⁊ filijs duobꝰ cognoſceret. Ille autē ſe neſcireꝓfeſſus eſt. ad p̄ces tn̄ eiꝰ ad hoſpitiū diuerterūt. ⁊ Euſtaohiꝰ eis ẜuiebat. Et vecolēs pͥſtinū ſtatū ſuū lac̓mas cōtineye nō poterat. Egreſſusaūt foras faciē lauit ⁊ iteꝝ redienseis ſeruiebat. Illi ꝟo cōſiderātes adinuicem dicebat: ꝙͣ ſil̓is eſt hic illiquē q̄rimus Et rn̄s aliꝰdixit. valdeqͥdē ſil̓is eſt. Cōſideremꝰ igit̉ ſi habꝫſignū cicatricꝭ in capite qd̓ ſibi ī bello accidit ipſe eſt. Et veſpiciētes ⁊ fignū vidētes ip̄m eē quē q̄rebāt ꝓtinꝰ cognouer̄t. Et inſiliētes ⁊ oſculātes eū de vxore ⁊ filijs eū ſciſcitati ſt̓Qui dixit eis ꝙ filij mortuī eſſēt etvxor detēta Vicini āt oēs qͣſi ad ſpectaculū cōcurrebāt. Dū milites virtutē eiꝰ ⁊ gl̓am p̄dicabāt. tūc milites p̄ceptū imꝑatoris ei exponūt ⁊optimis veſtimētis ip̄ꝫ induūt. Pꝰiter. xv. dieꝝ ad imꝑatorē deuener̄tqͥ eiꝰ aduentū audiens ꝓtinꝰ eidē occurrit ⁊ ip̄m vidēs in oſcula eiꝰ ruit.narrauitqꝫ oībꝫ cūcta q̄ ſibi ꝑ ordinēacciderāt. Statīqꝫ ad magiſteriū militie trahit̉ ⁊ idē qd̓ pͥus officiū exercere ꝯpellit̉ Qui numeratꝭ militibꝫ⁊ paucos cōtra bot hoſtes eē ꝯgͦſcēsiuſſit tironeſ colligere ꝑ oēs cītates⁊ vicos Cōtigit āt illā terrā in qͣ filijeducati ſūt deſcribi ut darēt duoſ tivones Vniu̓ſi āt huiꝰ loci īcole illosduos iuuenes tanꝙͣ ceterꝭ aptioe̓s