Simon ⁊ Iudas.QXXXI.

adorauit dicens. Vere diſcipulus esIh̓ū filij dei qͥ michi dixerat. mittaꝫalique ad te de diſcipulis meis qͥ tecuret ⁊ vitā p̄ſtet. Cui thadeꝰ: Si infiliū dei credideris oīa tui cordis deſideria obtinebis Cui abagarꝰ Credovere ⁊ iudeos qͥ eum crucifixerūt libētiꝰ trūcidare ſi mihi poſſibilitas adeſſet. ⁊ nequaꝙͣ romanoꝝ auctoritas impediret. Cū ergo Abagarꝰ utin aliquibꝫ libris legit̉ leproſus eētThadeus epl̓am ſaluatorꝭ accepit ⁊de ea eiꝰ faciē ꝯfricauit. ⁊ ſtatī plenaſanitatē recepit. Iudas aūt primoin ieſopotamnia ⁊ poto p̄dicauit Symon vero in egipto. deīde ambo in ꝑfidē venerunt ⁊ ibidem duos magosXarōeꝫ ⁊ Arphaxat: qͥs Matheꝰ deethiopia fugauit inuenerunt. TuncSaradach dux regis babilonie ꝯtrͣindos ad p̄liuꝫ ꝓfecturꝰ nullū a dijsſuis potuit hr̄e rn̄ſū. Pergētes autēad fanū ꝓxime ciuitatis: ibideꝫ habuer̄t rn̄ſum ꝙ ꝓpter apl̓os qͥ venerūt dij rn̄dere nō poſſēt Tūc eos duxinqͥri fecit. ⁊ inuētos quinā eſſēt vl̓qͣ de reveniſſēt inqͥſiuit. qͥ rn̄derūt Sigenꝰ querꝭ hebrei ſumꝰ. Si cōditōꝫ?ſeruos xp̄i eſſe nos fatemur. Si cāꝫ?ſalutis vr̄e cā huc venimꝰ. Quibusdux rn̄dit. Cū felix reu̓ſus fuero audia vos. Cui apl̓i Aodo magis ꝯgruum eſt te ꝯgͦſcere illū cuiꝰ ope poſſisvnice: vel certe rebelles pacatiſſiōsinuenire Quibꝫ dux. Dijs nr̄is potētiores vos video: fine belli nob̓ rogop̄dicite. Cui illi. ut deos tuos mēdaces eſſe cogͦſcas iubemꝰ eis ad q̄fitadare rn̄ſa. ut cū dixerint q̄ ignorantꝑhibeamꝰ eos ꝑ om̄ia eſſe mētitos.Tūc fanatici grāde bellū dixerūt futuꝝ ⁊ multū populū hincinde in plioruiturū. Tūc apl̓i ridere ceꝑunt. Dicit eis dux. Ne timor inuadit ⁊ vosridetis Cui apl̓i. Noli timere qꝛ paxhūc nobiſcū ītrauit: ⁊ cras hora dieitercia legati indoꝝ ad te veniēt: ⁊ ſetue ptāti cū pace ſb̓ijcient. Tūc pōtifices etiā riſum leuauerūt; ⁊ dixerūt

duci. Ad hͦ iſti ſecuꝝ te reddere volūtut dū incau̓tꝰ fueris ab aduerſarijsoccuperis. Cui apl̓i. Nō tibi diximꝰexpecta vnū mēſeꝫ ſed vnū die ⁊ crasī pace victor exiſtes Tūc dux vtroſqꝫ cuſtodiri fecit ut ex rei exitu veraces honorēt̉: ⁊ mēdaces ꝓ crimīe puni ven? Cū ergo in craſtinū quod apoſtoli p̄dixerant eueniſſet: ⁊ dux potifices incendere vellet: prohibuerūtapoſtoli ne hoc fieret cū ipſi nō viuētes occidere: ſed mortuos viuificaremiſſi eſſent Tūc duxvalde miratus⁊ qꝛ eos occidere nō ꝑmitteret: ⁊ qꝛde bonis illoꝝ aliqua veciꝑe nollenteos ad regem duxit dicens. Iſti rexſunt dij latētes in effigie hominuꝫ.Cūqꝫ ſibi omnia preſētibꝫ predictismagis narraſſet: zelo inuidie magiꝯmoti dixerūt illos malignos eſſe ⁊cōtra regnū ſb̓tiliter cogitare. Dixiteis dux. Si audetis cum eis cōfligiteCui magiSi vis videre qꝛ nobis pn̄tibus loqͥ nō poterūt: veniāt huc virieloquētiſſimi. et ſi coram nobis loqͥauſi fuerint: nos ꝑ om̄ia imperitosꝓbabis. Cū aūt plurimi aduocatiadducti fuiſſent: cōtinuo corā magꝭ̓ita muti facti ſunt: ut nec nutibꝫ qd̓loqͥ nō poterāt indicarent. Dixer̄tqꝫmagi ad regē Vt ſcias nos eſſe deosꝑmittemꝰ eos loqͥ ſed ambulare nōpoſſe. iterūqꝫ veddemꝰ eis greſſum ſꝫfaciemꝰ eos aꝑtis oculis nil videreQui cū hec omīa feciſſent dux aduocatos illos turpiter cōfuſos ad apoſtolos duxit. Quos cū aduocati pānoſos vidiſſent eos in aīo ꝯtēpſer̄t.Quibꝫ Simon. Sepe euenit ut intraſcrima aurea ⁊ gemata: vilia queqꝫhanʳ incluſa. ⁊ ī viliſſimis ⁊ ligneiscapſis ſint gēmaruꝫ monilia p̄cioſaꝯpoſita Quicunqꝫ ergo alicuiꝰ rei cūpit eſſe poſſeſſor: nō magnoꝑe geſtatorē ſed ip̄m qd̓ geſtat̉ expectat.ꝓmittite igit̉ vos ab ydoloꝝ cultua̓diſcedere ſolū deū inuiſibilē colere ⁊adorae̓ ⁊ nos ſignū crucl̓m vr̄is frōtihꝫ faciemꝰ ⁊ ꝯfutare magos poteritꝭ

A iij.