CXXXI.Symon ⁊ Iudas.
Ipſe em̄ habuit ꝯfeſſiōꝫ fidei. gl̓amregni ⁊ iubilū int̓ni gaudij. Hic ml̓tiplex hūit cognomē. dcūs eſt eniꝫiudas iocobi ſupple frat̓. fuit eī frat̓iacobi mīorꝭ. Scdō dictꝰ ē thadeꝰ qd̓interp̄tat̉ app̄hendēs principē. vl̓ d̓rthadeꝰ a thae̓a ⁊ deꝰ. tharea d̓r eē veſtis regia. deꝰ ꝑ ōrm̄tū v̓tutū ꝑ quāapp̄hēdit pn̓cipē xp̄m. Vel thadeꝰ qͣitā deꝰ . magnꝰ deꝰ .ſ. ꝑ adoptōꝫ Tercio dictꝰ eſt ī hyſt. eccīa. lebeꝰ qd̓ ſonat qͣi cor vl̓ corculꝰ cordis cultorvl̓ lebeꝰ qͣſi lebes. Cor ꝑ magͣnimitatē Corculꝰ ꝑ puritatē Lebes ꝑ grārū plenitudine. qꝛ qͣi olla ⁊ vas vtūtū ⁊ grē eē ꝓneruit. Eorū paſſioneꝫſcpͥſit abdias ep̄s babiloīe: ab ip̄isapl̓is ep̄s ordīatꝰ Quā tropꝰ abdiediſcipulus trāſtulit in grecū Afficanꝰ in latinūLegēdaImō chananeꝰ ⁊ iudas qͥ ⁊ thadeꝰ fuer̄t frēs iacobi minoris. etſilij mai̓e cleophe q̄ alpheo nupta fuit. Iudas v̓o ad abagaꝝ regē ediſſea thoma miſſus fuit pꝰ dn̄i aſcenſionem. Legit̉ em̄ in hyſt. eccīa. ꝙ predictꝰ rex abagarus dn̄o nrō ih̓u xpōin hūc modū epl̓aꝫ deſtinauit Abagarꝰ euchane filius iheſu ſaluatorihomī qͥ apꝑuit in locis iheroſolimoruꝫ ſalutē. Auditū eſt michi de te etſanitatibꝰ qͣs facis ꝙ ſine medicam̄tis aut herbis fiāt iſta ꝑ te. ⁊ ꝙ verbo cecos facis videre. claudos ānibulave: leproſos mūdari: ⁊ mortuos vouiuiſcere. Quibꝰ om̄ibꝰ auditis dete ſtatui ī aīo meo vnū eſſe ē duobꝰaut qꝛ tu ſis deꝰ et deſcēderis de celout hoc facias. aut ꝙ filius dei fis q̄hec facis Propterea ego ſcribens rōgauerim te ut dignerꝭ fatigari vſqꝫac me. ⁊ egritudinē meā qͣdiu labovo curae̓ Nā illd̓ ꝯꝑi ꝙ iudei murmūrāt adu̓ſū de ⁊ volūt infidiai tibi Veni gͦ ad me. qꝛ eſt mͥ ꝑua cītas: ſꝫ honeſta q̄ vtriſqꝫ ſufficiet. On̄s āt ih̓sin hec verba ſibi rn̄t. Btūs es qͥ credidiſti in me cū ipſe nō videris meScriptū eſt em̄ de me qꝛ hij qͥ me nō
vidēt: credent ⁊ hij qͥ vident nō credētDe eo āt ꝙ ſcripſiſti ad me ut veniāad te: oꝑet me oīa hec ꝯplere ꝓpterq̄ miſſus ſū ⁊ poſtea me recipi ab eoa qͦ miſſus ſū Cū gͦ aſſūptꝰ fueroraliquē de diſcipulis meis mittaꝫ ad teut curet te ⁊ viuificet te. Hec in hiſeccī. vidēs aūt Abagarꝰ ꝙ pn̄tialit̓xp̄m videre nō poſſꝫ ẜm ꝙ in qͣdā hyſtoria antiqͣ inuenỉ ſicut Io. dam̄.li. iiij. teſtả pictorē q̄ndā ad ih̓ꝫ miſit ut dn̄i imaginem figuraret ut ſicip̄ꝫ ſaltē ꝑ imaginē ꝯſpiceret quē infacie videre non poterat. Sed cuꝫ adeum pictōr veniſſet ꝓpter nimiā fulgorē qͥ ab eius facie ꝓordebat: in eiꝰfaciem claye nequibat intendere. neceam ut ſibi iuſſum fuerat figurareQd̓ dū cerneret dn̄s veſtimentū lineū ipſiꝰ pictorꝭ accipiēs ⁊ ſue facieiimponēs: ſuip̄ius imaginē eidē imp̄ſſit: ac deſiderāti regi abagaro deſtinauit Cuiuſmodi āt imiaginis dn̄sfuerit in eadē hyſtoria legỉ: ſic̄ ibidē teſtat̉ Ioh̓. dam̄. Fuit em̄: ut ibid̓r bn̄ oculatꝰ. bn̄ ſuꝑciliatus. lōgūhn̄s vultū ⁊ acliuum: qd̓ eſt ſignuꝫmaturitatꝭ Illa āt epl̓a dn̄i nr̄i Ih̓uxp̄i tāte v̓tutis eē d̓r ꝙ in illa citateediſſa nullꝰ hereticus vl̓ paganꝰ viliere valeat. nec tyra̓nꝰ aliqͥs eidemnocere p̄ſumat. Nā ſi aliqn̄ gēs aliqua armatā manu ꝯtrͣ illā ciuitatēinſurrexit infans aliqͥs ſuꝑ portamſtans epl̓am illā legit. ⁊ eadem dieaut t̓riti fugiunt aut pacati cuꝫ eisꝯponūt. ſic̄ fertur olim fuiſſe adīpletuꝫ. Sꝫ poſtmodū cītas a ſaraceniscapta fuit ⁊ ꝓphanata ſb̓lato bn̄ficoꝓpter abūdantiā pctōꝝ in oriēte vndiqꝫ patefactā. Poſtꝙͣ v̓o dn̄s aſſuptꝰ eſt. ut in hyſtoria eccīaſtica legitur. miſit Thomas apl̓s Thadeū qͥ⁊Iudas dictꝰ eſt ad Abagaꝝ regeẜm dei ꝓmiſſionē. Qui cū ad eū veniſſꝫ ⁊ ſe diſcipl̓m xp̄i ſibi promiſſūdixiſſet vidit abagarꝰ in vultu thadei q̄ndā mirū ⁊ diuinū ſplendoremQuō viſo ſtupefactꝰ et territꝰ dn̄m