CCX.Iuſtina v̓go-

cōdemnentes ⁊ inobediētes in graueiudiciū decidemꝰ Et vnde videbamurſperayr p̄imiū: graue incurremꝰ tornientū. Cepit aūt cor v̓ginis prauiscogitatōibꝰ ꝯcuti: ⁊ ardore cōcupiſcēti⁊ fortiꝰ inflāmari: adeo vt iam furges abite vellet Tūc ſcā v̓go ad ſe reuerſa: ⁊ qͥs eſſꝫ qͥ ſecū loq̄ret̉ intelligens ꝯtinuo ſe ſigno crucꝭ muniuit⁊ in dyabolū ſufflans ipſū inſtar oere ꝓtinꝰ liquefecit? ⁊ ab omni tēptatione ſtatim liberatā ſe ſenſit. Poſtmodicū diabolꝰ ī ſpecie iuuenis pulcherrimi ſe tnͣſfigua̓uit. et thalamūeius ingrediēs: cū ipſa in lectulo eſſꝫimipudent̓ in eius lectulū ꝓſiliuit: etin eius āplexus ruere voluit Qd̓ videns iuſtina? ⁊ malignū ſpm̄ adeſſecognoſcēs: mox fignū crucꝭ̓ edidit ⁊in iſtar cerr diabolū liq̄fecit Tūc diabolꝰ ꝑmittēte deo febribꝫ ea fatigās⁊ pl̓es cū gregibꝫ ⁊ armētis occidēsmaximiā morlitatē in tota ātiochiafuturā ꝑ deomacōſ p̄dicebat. n̓ Iuſtina ꝯiugīo ꝯſētie̓t. hīc toͣ cītaſmorbo languēs ad ianuā ꝑentū Iuſtineꝯueīt: clamās vt iuſtinā ꝯiugio traderet. Sꝫ cū Iuſtina nullatenꝰ cōſētivet ⁊ ex hͦ mortē eidē oēs minavent̉ſeptimo āno morlitatꝭ ip̄a ꝓ eis orauit ⁊ omnē peſtilentiā ꝓpulſauit Videns dyabolꝰ qꝛ nihil ꝓficeret in formā Iuſtine ſe trāſmūtauit vt famaiuſtine pollueret ⁊ Cipanū deludēsſe Iuſtinā ad eū duxiſſe iactaret. Pgens igit̉ diabolꝰ ad cipanū in ſpēcie iuſtine ad ipſū cucurrit: ⁊ euꝫ qͣſiq̄ eius amore langue̓t oſculai̓ voluitQuā cip̓anus videns ⁊ iuſtinā eſſecredens in gaudio ayt. Bene veniſtiiuſtina omniū feminaꝝ decōā Moxvt cipanus nomen iuſtine nōī auitdyabolꝰ illud ferre nō potuit: ſed adeius ꝓlationē inſtar ſumi euanuit.Quapropt̓ cip̓anus deluſū ſe vidēstriſtis venia ſit. vn̄ ⁊ āplius in amoveni iuſtine eſtuas: ad hoſtiū ipſiꝰdiu vigilauit. ⁊ quādoqꝫ in femināqn̄qꝫ in auē ſe vt videbat̉ arte magi

ca cōmutās cū veniſſet ad hoſtiū virginis: neqꝫ femina neqꝫ auis: ſed qprianꝰ ꝓtinꝰ apꝑebat. Acladius qꝫarte dyabolica mutatꝰ in paſſeremcū ad feneſtrā Iuſtine volaſſꝫ moxvt virgo eum aſpexit: nō paſſer ſedAcladiꝰ apꝑuit. anguſtiariqꝫ nimiscepit ac tremere: qꝛ nec fugere poterat nec ſalire. Timēs ꝟo Iuſtinā necaderet ⁊ crepae̓t eū ꝑ ſcalā deponi fecit admones vt a ſua veſania ceſſae̓tne iuxͣ leges tanꝙͣ maleficꝰ puniret̉Victꝰ ergo ꝑ oīa diabolꝰ ad Cip̓anūvedijt ⁊ ante eū ꝯfuſus ſtetit. Cui cyprianꝰ Nunqͥd ⁊ tu victus es? Queeſt miſer v̓tus vr̄a vt vnā puellā nōpoſſitꝭ vince̓. nec in ea poteſtatē hr̄eſꝫ ecōuerſo certe ipſa vos vincata tāmiſerabilit̓ vos ꝓſternat? Quid ſmultiloqͥ vſqꝫ nūc eſtis ⁊ p̄ſūptuoſiqͥ vniꝰ manis femine iā v̓tute cōpuſi elinguēs ac impotētes penitꝰ ſinelabore ſic ſtatis cōactiͦ. Dic tn̄ mͥ obſecro. in qͦ eſt eiꝰ tā maxīa fortitudoºCui demon ayt. Si mͥ iuraueris vt ame neqͣꝙͣ recedas: v̓tutē eiꝰ victorietibi pandā. Cui cipanꝰ. P quid tibiiuraboº Cui demon Iua̓ mͥ ꝑ v̓tutesmeas magnas ꝙ a me nunꝙͣ recedes. Dixit ei cip̓anꝰ. Iuro tibi ꝑ v̓tutes tuas magͣͣs vt a te nūꝙͣ diſcedāTc̄ dyabolꝰ qͣſi ſecurꝰ ei dixit Puellailla ſignū crucifixi edidit ⁊ ſtatī cōtabui ⁊ omnē v̓tutē amiſi ⁊ qͣſicera afacie ignis cuiꝰ ꝟtute liq̄ſcit: ſic egea facie eius effluxi. Dixit ei cipanusErgo crucifixus maior te eſt? Et demon Vtiqꝫ maior oībꝫ ē ⁊ nos a oēsqͦs hic decipimiꝰ trͣdet igni in extīguibili cruciādos. Cui cip̓anꝰ ayt Ergo⁊ ego amicus debeo fieri crucifixi netantā aliqn̄ penā incurrā. Cui dyabolus. Iuraſti mihi ꝑ v̓tutes exercitus mei ꝑ quas nemo ꝑiurae̓ valetꝙ a me nūꝙͣ diſcedas. Ad quē ciparius. Te ⁊ omnes fumigantes tuasv̓tutes cōtemno ⁊ tibia omnibꝫ demonibus tuis abrenūcio ⁊ crucinixiſalutari ſigno me munio. Statimqꝫ