CLXIX.Iuſtina virgo.
vſurpauerat. qͦdā potēde milite plurimū ei obſiſtente. Dū aūt qͣdā diemiſſa cātaret̉ ⁊ in fine euāgelij audiſſet. Oīs qͥ ſe exaltat huiliabỉ ⁊cͣderiſit miſera ayt. Falſū eſt namqꝫNā ſi ego meis hoſtibꝫ hūiliaſſē metot hodie ecc̄ie diuitias non habereEt ecce fulmē inſtar glagij in os eiꝰꝑ qd̓ verba blaſpenne euonuit ītroiuit ⁊ ſubſto eū extinxit¶ De ſancta IuſtinaVſtina a iuſticia dicta. Ipſa eniꝫ ꝑiuſticiā vnicuiqꝫ qd̓ ſuū eſt reddiditſcdo obedīaꝫ. ſuꝑiori p̄latō r̓uerētiāvari ꝯcordiā. īferiori diſciplinā. mimicis patīaꝫ. miſerꝭ ⁊ afflictꝭ ꝯpaſſionē oꝑoſā. ſibi ſcīmoniā ⁊ ꝓximiscaritatēHyNoriaVſtina v̓go de ciuitate anthiochiafilia ſacerdotꝭ ydoloꝝ: quotidie ad feneſtrā ſedēs plerūqꝫ diaconē euāgēliū legentē audiebat a qͦ tādē ꝯu̓ſaeſt. Qd̓ cū mr pr̄i in lecto retuliſſꝫ ⁊abo dormiuiſſēt: xp̄s cū angel̓ eiusapꝑuit di. Venite ad me ⁊ dabo vob̓regnū celoꝝ. Ꝙ euigilantes: ſtatī cūfilia ſua ſe baptiſari fecer̄t. Hͨ gͦ iuſtina v̓go a cip̓ano pl̓imū moleſtata: ipſū tandē ad fide ꝯu̓tit Cypͥanꝰem̄ a ſua pueicia magꝰ extibea̓t. Nācū ſeptē eſſꝫ ānoꝝ a parentibꝫ diabolo cōſecratꝰ ē. Hic gͦ magice arti inſeruiebat ⁊ invōnas īiumiēta ꝯu̓terevidebả̉ ⁊ multa alia p̄ſtigia exercebat. Ardēs gͦ in amore iuſtīe ad magicaſ artes ſe ꝯtulit vt ipſā ꝓ ſe vl̓ ꝓviro qͦdā acladio qͥ fil̓r in eiꝰ amorēexarſerat poſſꝫ hr̄e Aduocat gͦ dēonēvt ad ſeveniat ⁊ iuſtinā hr̄e ꝑ eumvaleat Adueniēs demō d̓t ei. qͥd mevocaſti? Cui cip̓anꝰ Amo virginē degalileis: potes ne face̓ vt ipſā habrā⁊ volūtatē meā ſecū ꝑficiāᵉ cui demōĘgo qͥ hoīem de paradiſo eijce̓ potuiCayn frēm ſuū occide̓ ꝓcua̓ui. idosxp̄m occide̓ feci. hoīes ꝑturbaui. nōpotero face̓ vt vnā puellā hēas ⁊ eaiuxͣ tui placitū p̄ftuarꝭͦ Vnguentū hͦaccipe a c̓ca domū eiꝰ deforꝭ ſperge. a
ego ſuꝑueniēs cor eꝰ ī tui amorē incendā ⁊ tibi eā aſſētipe ꝯpellā. Seq̄nti nocte demō ad ea īgredit̉. ⁊ cor eꝰad amorē illicitū incitare cona? Qd̓illa ſētiēs deuote ſe dn̄o ꝯmēdauit. ⁊totū corpꝰ ſuū ſigͦ crucꝭ̓ ter muniuitAd figᵐ aūt ſcē crucꝭ̓ diabolꝰ t̓ritꝰ fugit: ad cipaᵐ veniēs an̄ eū ſtetit Cuicipanꝰ. qͣre n̄ adduxiſti ad me v̓gīeꝫillāᵉ. Cui demō Vidi ī ea qd̓dā figᵐ ⁊timui ⁊ oīs in me virtꝰ defecit Cypͥanus at eū dimiſit ⁊ aliū fortiorē vocauit. Cui demō Audiui iuſſionē tuā⁊ vidi illiꝰ īpoſſibilitatē. ſꝫ ego emēdabo ⁊ tuā īplebo volūtatē Egrediarem̄ et cor eiꝰ vulnerabo in amorē libidīs: ⁊ ea iuxͣdeſideriū tuū ꝑfruerisIngrediens igỉ diabolus: nitebat̉ei ꝑſuade̓ ⁊ animū eiꝰ ad amorē illicitū inflāmare Illa aūt ſe deo deuoterecōmendās: ſigno crucꝭ oēm tēptationē reppulit. ⁊ inſufflās demonē ꝓtinꝰ ipſū abiecit Demō at ꝯfuſus aufugit: ⁊ an̄ cipanū ſtetit. d quē cip̓anus Et vbi eſt v̓go ad quā te trāſmiſi? Et demon. Victū me fateor. ⁊qͣlit̓: dicere ꝑtimeſco. Qd̓dā eī figᵐderribile in ea vidi. ⁊ cōtinuo roburom̄e amiſi. Tūc Cypanꝰ eū deridēsdimiſit ⁊ ipſū pͥncipē demonū adu̓ocauit. Cūqꝫ veniſſꝫ dixᵗ ad cū. Que ēvirtꝰ vr̄a tam modica vt vincat̉ abvna puella? Dixit eidemō Ecce egrediens varijs febribꝫ eā vexabor animūqꝫ eiꝰ ardētiꝰ inflāmabo ⁊ totū eꝰcor vehemēti ardore ſꝑgā ⁊ freneticāillā faciā ⁊ varia ſibi fātaſmata offeram. ⁊ media nocte ea tibi adducāTūc diabolꝰ in ſpēꝫ v̓ginis ſe trāſfigurauit ⁊ ad v̓ginē veniēs: dixit Eccead te venio ⁊ tecū in caſtitate viuoconcupiſco. verūptamen dic queſoquena noſtri certaminis merces eitCui ſācta virgo rn̄dit erces quidēmulta: labor modicꝰ Quid eſt ergoꝙ deus p̄cepit creſcite et multiplicaminia replete terrā Time ergo o bona ſocia. qꝛ ſi in ꝟginitate manſerimus verbū dei irritū facimꝰ. ⁊ velut