Auguſtinꝰ doctor.CXLI.
eum hortari. Ipſe qͦꝫ cepit ſeipſū hortari ac dicere. Quot pueri ⁊ puelleintra ecc̄iaꝫ deo ſeruiūt. tu nō poterꝭ⁊ iſti ⁊ iſte poſſūt? An ꝟo iſti ⁊ iſtein ſeipſis poſſūt ⁊ n̄ in do ſuo? Ꝙd inte ſtas ⁊ nō ſtasᶜ Proijce te in eū ⁊excipiet te ⁊ ſaluabit te. Inter hoꝝcolloquia memoria victorim in mediū venit. Vn̄ exhilaratꝰ Simplicianus narrat qͣliter idē adhuc gentil̓ob ſui ſapientiaꝫ romē qd̓ maximiūtūc eāt ſtatuā in foro meruiſſꝫ: ⁊ qͣl̓iſe ſepius xp̄ianū dicebat. Cui cumSimplicianus diceret. nō credo niſibr in eccleſia videro. ille iocando dicebat. Nunquid parietes faciunt homine xp̄ianū? Tandē dū ad ecc̄iamveniſſet ⁊ ei tanꝙͣ verecūdo occulte liber vbi ea̓t ſimbolū fidei ad legenditdatus fuiſſꝫ: ille in altū aſcēdit ⁊ altavoce ꝓnunciauit mirate roma: gaudēte ecc̄ia. Oēs aūt ſubito ꝑſtrepuerūt victorinꝰ victorinꝰ: cito ſonuer̄t⁊ cito ſiluer̄t Tūc etiā ab africa qͥdāamicꝰ auguſtini noīe Pontianꝰ ſuꝑuenit ⁊ vitā ⁊ miracula illiꝰ magni anthonij qͥ nuꝑ in egipto ſub cōſtātino imꝑatore defūctuſ fuea̓t vecifauit Horū exēplis auguſtinꝰ vehemēter exarſit. ita ꝙ ſociū ſuū alipiūtam vultū ꝙͣ mente turbatꝰ inuaſit⁊ fortiter exclamauit. Quid patim̉Quid audimꝰ? Surgūt indocti ⁊ orlū rapiunt. ⁊ nos cū doctrinis nr̄isin infernū demergimur An qꝛ p̄ceſſerunt pudet ſequi: ⁊ non pudet necſaltē ſequi?. Et occurrens in quendāortū ſub qͣdā ficū ſe ꝓiecit vt in eodeꝫlibro ꝯfeſſionū ꝯmemorat ⁊ amariſſime flens lamētabiles voces dabatdicēs Ꝙdiu ꝙͣdiuCras cras ſine mōſine paululum? Modo nō habebatmodū ⁊ ſine paululū ꝓdibat in longinquū. De hac ſui tarditate plurimū ꝯq̄rebat̉. ſicut poſtmodū in eodēlib̓. ſcripſit Heu mihi ꝙͣ excelſus esin excelſis. ⁊ ꝙͣ ꝓfundꝰ in ꝓfundis.⁊ nu̓ſꝙͣ recedis ⁊ vix redimus ad deAge dn̄e ⁊ fac ⁊ excitaa veuoca nos
Accēde ⁊ rape ⁊ fragrͣ ⁊ dulceſce Impediniētis ōnibꝫ ſic timebā expediriquēadmoduꝫ impediri timendū eſtSero te amaui pulcritudo tā ātiqua⁊ tā noua ſero te amaui. Intꝰ eras⁊ ego foris ⁊ ibi te querebam Et iniſta formoſa q̄ feciſti deformis irruebam. Aecū eras ⁊ tecū nō eram Vocaſti ⁊ clamaſti ⁊ rupiſti ſurditateꝫmea. Coruſcaſti ⁊ ſplenduiſti ⁊ fugaſti cecitatē meaꝫ. Fragraſti ⁊ adduxiſti ſpiritū ⁊ auhelo. Guſtaui ⁊eſurio ⁊ fitio te Tetigiſti me ⁊ exarſiin vocē amātis pacē tuā. Cū āt amariſſime fleret. audiuit vocē dicētē fibi. Tolle lege tolle lege. Aperuitqꝫſtatī cōdicē apoſtolicū ⁊ ꝯiectꝭ ocul̓ad primū capitulū legᵗ Induiminidominū iheſū xp̄m. Et ſtatī omnesdubietatꝭ tenebre ab eo diffugerūt.¶ Interī aūt tā vehemētiſſimo dentiū dolore torqueri cepit vt fere ſicutipē ait ad credēdū opinionē Cornelijphiloſophi duceret̉: qui ſummū bonu̓m anime in ſapientia. ſu minū vero bonū corporis in nullū ſentiēdo dolorem poſuerat. Tam vehemēs autēille dolor fuit ꝙ etiā loquelā amiſitQuocirca vt in libro cōfeſſionū refert in tabulis cereis ſcripſit vt oēsꝓ eo orarent vt dolorē illū dn̄s mitigaret Ipſe igỉ cū alijs genua flexit⁊ ſubito ſe ſanū eſſe ſenſit C ¶ Inſinuauit ergo ꝑ litteras ſancto viroābroſio votū ſuū vt moneret qͥd ſibide libris ſcīs legēdū eſſꝫ qͦ aptior fioret fidei xp̄iane. At ille iuſſit Iſayāꝓphetā eo ꝙ euāgelij ⁊ votionis gētiū p̄nūciator videatur Cuiꝰ pͥncipiūcū Auguſtinꝰ n̄ ītellige̓t totū aliudtale eē arbitrās diſtulit vt illd̓ lege̓tcū in ſcpͥturꝭ ſcīs magꝭ exercitatꝰ eſſiAdueniēte gͦ paſchali tꝑe Augꝰ cūeſſꝫ annoꝝ triginta cū filio ſuo a deodato puero ⁊ valde ingenioſo queꝫaugͥ. ī adoleſcētia ſua dū adhͦ gētiſ⁊ ph̓s eſſꝫ genuerat: necniō ⁊ cū alipio amico ſuo meritꝭ ⁊ mr̄is p̄dicatione ābroſij ſacꝝ baptiſma ſuſcept
t. iij.