CXLIX.Auguſtinꝰ doctor.
fuit adeo. vt ſūmus philoſophus etvothor luculentiſſimꝰ haberet̉ Namlibros areſtotel̓ ⁊ oēs libros liberaliū artiū quoſcūqꝫ legere potuit ꝑ ſedidicit ⁊ intellexit. ſicut in libro confeſſionū teſtat̉ di. Oēs libros artiūquaſ liberales vocant. tūc neqͥſſimꝰmalaꝝ cupiditatū ſeruus ꝑ meni etipſū legi ⁊ intellexi quoſcūqꝫ legerepotui Itꝭ in eodē. Quicqͥd eſt de arteloquēdi ⁊ diſſevendi: qͥcqͥd de dimēſionbꝰ figurarū ⁊ de muficis ⁊ de numerꝭ: ſine magna difficultate nullohoīm tradēte ītellexi Scis tu dn̄e deꝰmeꝰ qꝛ celeritas intelligēdi ⁊ diſcēdiacumē donū tuū eſt. ſꝫ nō inde ſacrificabā tibi. Verū qꝛ ſcīa ſine caritatꝭnō edificat ſꝫ inflat. In errorē manichroꝝ qͥ xp̄ꝫ fātaſticū fuiſſe affirmāt⁊ carnis reſurrectionē negat incidit⁊ in eo ꝑ ānoſ nouē dū adhͦ adoleſcens eſſet ꝑmāſit. d has ec̄ nūgasadductꝰ ē vt arborē fici plorae̓ dice̓tcū ab eo ficus vel foliū tollerẻ Cū gͦeſſꝫ ānoꝝ. xix. ⁊ quēdā libꝝ cuiuſdāph̓i in qͦ vanitas mūdi ꝯtemnenda ⁊ph̓ia appetēda docebat̉ ꝑlege̓t. Ex hͦqͥdē liber plurimū ſibi placuit. Sꝫ qꝛnomē Iheſu xp̄i qd̓ a mrē imbibea̓tibi nō erat: dolere cepᵗ aterꝟo eiꝰꝑ eo pl̓imū flebat ⁊ ipſū ad veritatēfidei reduce̓ ſatagebat ¶ Quādā gͦ vice vt legỉ in libro ꝯfeſſionū mr̄ vidᵗſe ſtae̓ in qͣdā linea lignea licꝫ triſtē⁊ qͥdā ei pulch̓rimꝰ iuuenis aſtitit ⁊cauſā tāte triſticie veqͥſiuit. Que cūdice̓t Oditionē filij mei augͥ. deploroIlle rn̄t. Eſto ſecura. qꝛ vbi tu ibi il̓le Et ecce ꝯtinuo iuxͣ ſe filiū ſuū vidᵗſtae̓. Hͨ dū auguſtino retuliſſꝫ: illeayt. Fallerꝭ mr̄ fallerꝭ: nͨ tibi ſic dc̄ꝫeſt. ſꝫ vbi ego ibi tu. Ecōtra illa dicebat. Nō fili mͥ dictū ē. vbi ille ibi tuſed vbi tu ibi ille. Rogabat g̓ ſedulamater qͣſi īportuna quēdā ep̄m ſicutin eodē libro cōfeſſionū Aūgꝰ. teſtảvt ꝓ filio ſuo intercedere dignarẻ qͥtanta quodāmodo importunitate deuictꝰ ꝓphetica vocē rn̄dᵗ Vade ſecura
qꝛ impoſſibile eſt vt filiꝰ tātaꝝ lagimaꝝ pereat ¶ Cū aūt apd̓ cartaginēmultꝭ ānis rethoricā docuiſſet: ogute nirē neſciēte romā veīt ⁊ ibidē mi̓tos diſcipulos congregauit Cū aūtmater vſqꝫ ad portā ſecuta fuiſſꝫ eūvt aūt eū vetrahe̓t: aut illa ſecū ipet:ipē eam decipiēs nocte qͣdā latēter peceſſit. Qd̓ illa mane ꝯſiderās: aupesdei clamoribꝫ īpleuit Quolibꝫ āt diemane ⁊ veſꝑe ad ecc̄iaꝫ ibat ⁊ ꝓ filioorabat B ¶ Hijs tꝑibꝫ mediolanēſes a fimacho p̄fecto ronoꝝ petierūtſibi doctorē in rethorica deſtīari Preſulabả tūc ibi vir dei Ambroſiꝰ ⁊ adp̄ces mediolanēſiū illuc mittỉ augeAr̄ aūt eiꝰ qͥeſce̓ nō valēs: cū multadifficultate ad eū venit ⁊ ipſū iā necvore manicheū nͨ vere catholicū repperit Cepit aūt augꝰ. btō ambroſioadherere ⁊ eiꝰ p̄dicatōes freq̄nter audire. Ea̓t aūt valde in p̄dicatōe fuſpēſus vt ne qͥd ꝯͣ ipſā manicheoꝝ heveſini vel ꝓ ipſa diceret̉ ¶ Quadā vice circa illū errorē ābro. diutiꝰ diſputauit ⁊ ipſū aꝑtis rationibꝫ ⁊ autoritatibꝫ confutauit ita vt error ille acorde Auguſtini penit̉ pellere: Qdaūt pꝰ hoc ſibi cōtigerit ipē in libroꝯfeſſionū narrat dicēs Cū te primūcognoui veu̓beraſti infirmitatē aſſpectꝰ meicradiāſ in me vehemēter ⁊ꝯtremui amoe̓a horroe̓. ⁊ īueni lōgeme eē a te in regione diſſimilitudīstāꝙͣ audirē vodē tuā de excelſo. Cibꝰſū grādiū Creſce ⁊ māducab̓ meſᵉtu me mutabiſ ī te ſicut cibū carnistue: ſꝫ tu mutaberis in me ¶ Cū aūtſicut ibidē refert via xp̄i ſibi placeret̉ſed ꝑ ipſā anguſtaꝫ ad ipſū adhͦ irepigeret: īmiſit dominꝰ in mentē eiꝰvt ad ſimplicianū in qͦ lucebat gradiuina ꝑgeret vt ſibi eſtuſ ſuos ſecucōferenti ꝓferret. Quis eſſet aptusmodꝰ viuendi ad ambulādū in viadei: in qͣ aliꝰ fic: aliꝰ ſic ibat diſplicebat em̄ ei quicqͥd agebat in mūdo: ꝑdulcedine dei ⁊ decore domꝰ eiuſ quadilexit. Simplicianꝰ āt ſalubre cepᵗ