Bernardus abbas.CXLiij.

turi. Eadē nocte ꝯpedes de eiꝰ pedibꝫcecider̄t ⁊ hoſtio ꝑ ſe aꝑto letꝰ aufugit Indicauitqꝫ frī ſuo ſe mutaſſe ꝓpoſitū ⁊ fieri velle mochū. Ab incarnatōe dn̄i. Mcxij. a ꝯſtitutōe domꝰciſtercien̄. xv. ẜuꝰ dei Bern̄. anos nāctꝰ circit̓. xxij. hn̄s cū ſocijs āpliꝰ ꝙͣxxx. ordinē ciſterciē. ingreſſus eſt.¶ Cū āt Bern̄. cū ſrībꝫ ſuis domū paternā egrede̓t̉ Guido pͥmogenitꝰ vidēs Vinardū frēm ſuū minimū puerū ludētē in plateis cū puerꝭEia inqͥt frat̓ Vinarde ad te ſolum veſpicitom̄is t̓ra poſſeſſiōis nr̄e. Cui nō pueril̓r puer rn̄t. Vos gͦ celū htis ⁊ mͥt̓rā ſolūmō relinqͥtis. Nō ex eqͦ diuiſio hec facta ē. Modico gͦ tꝑe cumpr̄e remāſit ſꝫ frēs poſtmodū ſecutꝰeſt D ¶ Ingreſſus gͦ ordinē ẜuusdei Bern̄. ita totꝰ in ſpm̄ abſortꝰ ē etdeo total̓r mācipat̉ ut iā iiull̓ ſēſibꝫcorꝑeis vtere? Iā qͥppe ānuꝫ in cellanouitōꝝ exegerat ⁊ adhuc an domꝰhr̄et teſtudinē igͦrabat. Multo tꝑeeccīam intrans ⁊ exiēs in capite vbitres erant feneſtre vnā tm̄ putabateē feneſtrā Abbas āt ciſterciē. frēsad edificādā domū clareuallis miſit⁊ eis Bernar. in abbatē p̄fecit Quimulto ibidē tꝑe in nimia pauptatedegebāt: ⁊ pulm̄ta ſepiꝰ ex folijs fagi ꝯficiebāt. ⁊ panē de ordeo milio ⁊veſcijs faciebāt ¶ Vigilabat āt ẜuꝰdei vltra poſſibilitatē hūanā Nullūem̄ tꝑs ſe magꝭ ꝑde̓ ꝯqͣri ſolebat ꝙͣqͥ dormiuit. ydoneam ſatis reputāsꝯꝑatōem ſomni ⁊ mortis ut ſic dormiētes videant̉ mortui apd̓ deū. Vn̄etiā ſi quē forte duriꝰ ſtertētē audierat ſeu minꝰ ꝯpoſite viderat iacētēpatient̓ ferre vix poterat ⁊ ſecularit̓ſeu carnaliter eū dormire cauſabat̉¶ Ad comedēdū vix aliqͣ voluptatetrahebả appetitꝰ ſed ſolo timore defectꝰ: ſic accedebat ad ſumēdū cibūqͣſi ad tormētū. Pꝰ cibū ſꝑ ꝙͣtū cōederit pauſando cogitare ſolitꝰ eratSi qn̄ vel ad modicū menſurā ſolitāexceſſiſſe ſe deprehēdit impune abi-

ve nō patiebả Sic gule illecebr̄s doinuerat: ut ipſā qͦꝫ ſaporis diſcretionē ex magnā ꝑte ꝑdiderat. Nam ⁊oleū ſibi ꝑ errorē aliqn̄ ꝓpinatū bibit: ⁊ penitꝰ igͦnorauit. nec pͥꝰ id cognitū ē donec qͥdā labia eiꝰ mirae̓̉ inuncta. Sagiīe īſuꝑ crudū ꝑ errorēſibi oblatū ꝓ butiro multꝭ diebꝫ nōſcit̉ cōediſſe. Solā āt aquā ſibi ſapeve dicebat: eo ꝙ dū ſume̓t: fauces etguttur eiꝰ refrigea̓ret E ¶ Quicqͥdin ſcpͥturꝭ didioeāt: maxīe in filius ⁊in agͥs meditādo ⁊ orādo ſe ꝯfitebat̉accepiſſe. ⁊ nullos ſe aliqn̄ ingrōshūiſſe n̓ quercꝰ ⁊ fagos int̓ amicosdice̓ ſolebat Deniqꝫ ꝯfeſſus ē aliqn̄meditāti vl̓ orāti ſacrā oēm vel ſuꝑpoſitā: vel expoſitā ſibi apꝑuiſſe ſcpͥturā ¶ Quodā tꝑe ſic̄ ipē in cāticꝭ refert cū int̓ loq̄nduꝫ ex hijs q̄ ſugge̓bat ſpūs: et ſi n̄ infideliminꝰ tn̄ fidēti aīo veẜuarꝫ ut hr̄et qͥd dice̓t denuotr̄ctaturꝰ Ecce vox vēit ad eū d. Doniſtd̓ tenuerl̓ alid̓ n̄ accipies F ¶ Inveſtibꝫ ei ſꝑ pauꝑtas placūᵗ Sordesnūꝙͣ: nimiꝝ aī fore iudices aiebat.aūt negligētꝭ a̓ inanit̓ apd̓ ſe gl̓antis. a̓ foris hūanā gl̓aꝫ affectatis.Prou̓biū illd̓ in ore eiꝰ freq̄nt̓: ſꝑ incorde. Qui hoc facit qd̓ nemo. mirāʳom̄s. Vn̄ ⁊ ciliciuꝫ pluribus annispōruit ꝙͣdiu occultū eē potūᵗ Sꝫ vbihoc cognitū eē ſenſit. ꝯtinuō iᵈ abijciēs ad cōia ſe ꝯu̓tit ¶ Nūꝙͣ ſic riſitut nō potiꝰ ad ridēdū ꝙ ad repͥmendū ſibi vim face̓ oporteret ⁊ riſui ſuomaglꝭ̓ ſtimulū adhibe̓ ꝙͣ frenū ¶ Cūāt patiētie genꝰ ſolitꝰ erat dice̓ triꝑtitū: videlꝫ. ad v̓boꝝ īiui̓as. ad dānaveꝝ. ad corꝑis leſionē. hāc ipē hijsexēplis ſe hr̄e ꝓbauit ¶ Cū em̄ cuidāepō amicabil̓r eū āmonēs qͣndā ſcpͥſiſſet epl̓aꝫ. ille vehem̄t̓ exacerbatꝰamariſſimā reſcripſit epl̓aꝫ. in pr̓cipio ita dicēs. Salutē ⁊ nō ſpm̄ blaſphenme. tāꝙͣ ex ſpū blaſphemie illiſcripſiſſet. Ad qd̓ ille. Ego blaſphamie ſpm̄ me hr̄e n̄ credo. nec maledixiſſe cuiqꝫ. nͨ mabedice̓ me velle ſcio.