CXLij.Aſſumptio Marie.

Illa de equo deſcendēs eccīam intrauit: viro exteriꝰ expectāte Cū v̓o btēmarie ſe deuote ꝯmēdae̓t illa ſubitoobdormiuit. ⁊ v̓go gl̓oſa p̄dicte matrone hītu ⁊ qͣlitate ꝑ oīa ſil̓is de altari ꝓceſſit ⁊ foras exiens equū ꝯſcēdit matrōa illa ī eccā venianēte. Virāt ſuā vxorē eſſe arbitratꝰ eſt Cū ātad locū ſtatutū vēiſſēt: ecce pnͥcepsbenebraꝝ cū īpetu niniio veniebat ⁊ad locū feſtīabat Sꝫ cū appropinqͣſſꝫſtatī ille īfremuit ⁊ tremeſ ac pauēsacorde̓ nō p̄ſūpſit. dixitqꝫ militi Infideliſſime hoīꝫ cur mͥ tal̓r illuſiſti. ⁊ꝓ tātꝭ bn̄ficijs mͥ talia ꝯtuliſti?. Egoem̄ tibi dixerā ut ad me adduce̓s tuaꝫ ꝯiugē. ⁊ tu mͥ adduxiſti dn̄i genitricē. voleba vxorē tuaꝫ ⁊ adduxiſtimihi mariā. nā cū vxor tua mͥ multas inferat iniurias: de ea volebā expetere vltionē. ⁊ tu ad me iſtā adduxiſti ut me torqͥat ⁊ ī īfernū mittātAudiēs hec vir vehemēter ſtupebat⁊ pre timore ⁊ āmiratōe minia loqͥnō potea̓t. Btā āt Mai̓a dixit. Quatemeritate neꝙͣ ſpūs deuote mee nōcere p̄ſūpſiſtiº. Nō hoc tibi impunecedet. ⁊ nūc de hac plector ſētētia utin īfernū deſcēdas. ⁊ alicui me cū deuotōne inuocāti nocere decetero nōp̄ſumes. Ille at cū multo eiulatu veceſſit. ⁊ vir de equo exiliēs: ſe ad eiꝰpedes proſtrauit Quē v̓go increpāsad ſuā vxorē que adhuc in eccīa dormiebat iubet redie̓ ⁊ oēs diuitias demonis abijcere. Rediēs gͦ dū adhucvxorē ſuā dormentē inuenie̓t: eā excitauit. ⁊ ſibi q̄ acciderāt enarrauitCū āt domū rediſſēt ⁊ oēs demoīs diuitias abieciſſēt: in laudē v̓ginis deuotiſſime ꝑmanſer̄t ⁊ multas poſtmodū diuitias ip̄a largiēte virginereceperūt ¶ Ad iudiciū dei quidā inviſione rapitur qͥ pctōꝝ ſarcina gͣuaba? Et ecce ſathan affuit ⁊ dixᵗ Nihil in huiꝰ hoīs aīa hbitꝭ ꝓprij ſed meipotiꝰ extat dn̄ij. habeo em̄ publicuꝫinſtrumētū Cui dixit dn̄s Vbi eſt tuum inſtrum̄tū? At ille Inſtrum̄tuꝫ

ho qd̓ ore ꝓp̓o dictaſtia ꝑpetuo duraturū ſāxiſti Dixiſti eī Quacūqꝫ hora de fructu huiꝰ ligni comedeitꝭ morte moriemini Cū g̓ iſte ſit deꝓgenieilloꝝ qͥ vetitū comederūt cibu: iure inſtrumēti publici mecū in iudicio dꝫmori. Dixit āt dn̄s. Pmittat̉ hō ꝑ ſeloqͥ Ille āt obmūtuit. Dixit iteꝝ demō Neꝰ eſt p̄ſcpͥtōe. qꝛ eū ia. xxx. ānis poſſedi. ⁊ mͥ tāꝙͣ ſeruꝰ ꝓpriꝰ obediuit Et adhͦ ille iteꝝ obmutuit. Demō iteꝝ dixᵗ Aeꝰ ē ecl̓ qꝛ etſi aliqͣ bofecei̓t eiꝰ tn̄ mala incōꝑabil̓r vincūtboͣ. Dn̄s at noluit ꝯͣ eū cito ꝓferre ſētētiā. eidē octo dieꝝ t̓minū conceſſitut octauo die corā ſe apꝑe̓t ⁊ de hijsomnibus ratōem vedde̓t. Cū ergo afacie domini tremēs ac merens abivet: qͥdā ei obuiauit ⁊ cāꝫ tāte triſtieveqͥſiuit. Cui cū ille oīā per ordinē retuliſſꝫ ait Ne timeaſ. ne formides ꝙde pͥmo viril̓r te iuuabo. Cū āt ab eointerrogaret̉ qūuo noīe vocaret̉ ait.Veītas eſt nomē meū Inuenitqꝫ ſecūdū qͥ ꝓmiſit eū iuuare de ſecundoInt̓rogatꝰ āt qūo noīe voretur rn̄tIuſticia vocor. Die āt octauo ad iudiciū venit. ⁊ demō ei pͥº obiecit Adqd̓ rn̄dēs veītas ait. Duplice mortēeē nouimꝰ corꝑis .ſ. ⁊ gehēne Illd̓ gͦinſtrumētū qd̓ ꝓ te demō allegas n̄loqͥtur de morte gehenne ſꝫ corꝑisQd̓ qͥdē ex hoc manifeſtū eſt. qꝛ cuꝫoēs ī illa fnīa includāʳ .ſ. ꝙ corꝑe moriāt̉. nō tn̄ oēs gehennie ignibꝫ moriūt̉. Quātū em̄ ad mortē corꝑis ēſꝑ duraturū. ꝙͣtū vero ad mortē aīeeſt ꝑ xp̄i ſanguinē reuocatū Tūc demō videns qꝛ in primo ſuccubuit: ſecundū obijcere cepit. Sed iuſticia atfuit ⁊ ꝓ eo taliter rn̄t. Licet eū multis ānis ſeruū poſſederis: tn̄ rō ſꝑ cōtradixit. Sꝑ eniꝫ rō murmurabat ꝙtā crudeli dn̄o ſeruiebat. Ad terciuꝫo ꝯiectū neminē hūit adiutorē. Dixitqꝫ dn̄o. Afferatur ſtaterā. ⁊ bona⁊ mala oīa ponderent̉ Veritas at eiuſticia peccatori dixerūt. Ad inremmiſericordie q̄ iuxta dn̄m ſedet tota