Aſſumptio Marie.CXLi.
honoribꝫ. cherubin circūſtātiata hꝙͣnificationibꝫ. ſeraphyn vndiqꝫ poſſeſſa ineffabilibꝰ cātatōibꝫ. Ipſa qͦꝫineffabiliſſima trinitas ꝑhēni tripūdio ſibi applaudit. atqꝫ ſua grā ī eatota redūdāte oēs eidē attende̓ facitApl̓oꝝ ſplēdidiſſimꝰ ordo ineffabililaude illā attollit. mrͣꝫ multitudo oīmode ſupplicat dn̄e tante. ꝯfeſſoruꝫexercitꝰ innūerabilis ꝯtinuū ſibi reſonat canticū. virginū cādidiſſimaꝯcio iugē chorea ad ſuā celebr̄t gloriā. inuite etiā infernꝰ ſibi vlulat. etꝓcaciſſimi deōnes ꝯclamāt G ¶ Ꝙdā clericꝰ virgini marie deuotꝰ ꝯtradolorē qͥnqꝫ vulneꝝ xp̄i ea qͦtidie ꝑhec verba qͣſi ꝯſolari ſtudebat dicēs.Gaude dei genitrix virgo īmaculatagaude q̄ ab angelo gaudlū ſuſcepiſti. gaude q̄ ꝯcepiſti. gaude q̄ genuiſti eterni luis claritatē. gaude matgaude ſancta dei genitrix virgo. Tuſola mr mnupta. te laudat oīs factura. genitrix lucꝭ̓. ſis ꝓ nobis q̄ſumꝰppetua interuētrix. Hic cū nimio lāguore correptꝰ ad extrema veniſſet:pauorē ꝑturbari cepit Cui virgo apparens dixit Cur fili tāto tīorē trepidaſ. qͥ totiēs mͥ gaudiū nūciaſti Gaude ec̄ tū ⁊ ut eternal̓r gaudeas. venimecū ¶ Erat qͥdā monachꝰ valde lubricꝰ. ſꝫ in btām mariā valde deuotus. qͣdā nocte ad ſcelus aſſuetū p̄gens: corā altari trāſiēs btām virginē ſalutauit ⁊ ſic de eccīa exiens: duꝫquēdā fluuiū vellet trāſire: aquā incidēs expirauit. Cuiꝰ aīam cū demones rapuiſſēt: affuerūt angeli ut ealiberarēt Quibꝰ demones dixer̄t Vtqͥd hūc veniſtis: nihil in hac aīa habetis? Statīqꝫ btā maria affuit ⁊ cureiꝰ aīam rapere p̄ſumpſerāt increpauit. Illi at dixerūt. Quia eū finiſſevitā in malis oꝑibꝰ inuenerūt At illa. Falſa ſūt que ꝓfertis. ſcio em̄ ꝙaliqͦ ꝑges me pͥmo ſalutabat. ⁊ rediēs ſil̓r faciebat. ꝙ ſi dicitꝭ vob̓ vinfieri ponamus hoc in iudico ſummiregis. Cūqꝫ de hoc corā dn̄o diſputa
vent: placuit ei ut aīa ad corpꝰ redivet ⁊ de ſuis actibꝫ peniteret Intereafrēs vidētes matutinas differri ſacriſtā querūt. ⁊ vſqꝫ ad fluuiū ꝑgētesſb̓merſū in aqͣ repererūt. Cūqꝫ exͣctocorꝑe ſecū qͥd factū fuerat mirarēt̓ille repēte ad vitā redijta rem geſtāreferēs vitā in bonis oꝑibꝫ ꝯſummauit ¶ Miles qͥdā potēs valde ac diues dū oīa bona ſua indiſcreta liberalitate diſꝑgeret: ad tantā deuenitinopiā ut qͥ cōſueuerat magͣ tribue̓iaꝫ inciꝑet mīmis indigere. Hēbatāt vxorē pudiciſſimā ⁊ btē marie deuotā. Appropinqn̄te āt qͣdā ſolēnitade in qͣ p̄dictꝰ miles multa donaria ꝯſueueā̓t elargiri: cū iā qͥd tribueret nō hr̄et nimia ꝯfuſiōe ⁊ verecundia ductꝰ qͦuſqꝫ p̄dcā ſolēnitas trāſiſſꝫ deſertū locū merorꝭ amicū petijtut fortune ſue incōmoda plāge̓ta verecūdiā euitaret. Et ecce ſb̓ito qͥdamequꝰ valde terribil̓: t̓ribiliorē hn̄saſſeſſorē ad eū acceſſit. Cuiꝰ aſſeſſoveni alloqͥt̉. ⁊ ille cām tāte ſue triſticie ſciſcitả Cui cū om̄īa q̄ ſibi cōtigerāt ꝑ ordinē enarraſſꝫ: ille ait. Si mͥin modico obtempare volueris: magis ꝙͣ antea gloria ⁊ diuitijs abūdabis. Spōdet ille pnͥcipi tenebrarumſe quicqͥd iuiſſerit libent̓ facturū dūmō ipſe ſibi impleat qd̓ ꝓmittit Etille Ecce ꝑges in domū tuā: in tali loco veqͥres ⁊ ibidē tot auri. ī argēti pōdera ⁊ tot lapides p̄cioſos inuenies.Mihi āt hoc facias ut tali die vxorētuaꝫ hūc ad me adducas. Sub taliꝓmiſſione miles domū reuertit̉: etin loco de qͦ dixerat q̄vens oīa repperit qͥ p̄dixit. Qui īueniēs mox emitpalacia. largit̉ dona. vedimit feudoscōparat ſeruos Appropinqn̄te verodie ſtatuta vxorē ſua vocauit. ⁊ dixᵗĘquuꝫ cōſcende: qꝛ aliquo longiusmecū ꝑgere te oꝑtet. At illa tremēset paues viri imꝑio ꝯtradice̓ nō p̄ſuniēs: btē marie ſe deuote ꝯmēdauit ⁊pꝰ virū abire cepit Cū āt longiꝰ proceſſiſſēt ⁊ ī via qͣndā eccīaꝫ inuēiſſēt
g iij.