Euſebiꝰ ep̄s.CXXiij.

ſocijs famē ⁊ frigore laborātē. quosin domo ſua benigne vecepit ⁊ vnicūvitulū quē habebat hoſpitibꝫ occidimādauit. pꝰ cena ſcūs germanꝰ oīaoſſa vituli ſuꝑ pellē vituli cōponi fec̄et ad eius oronē vitulus ſine morāfurrexit. Sequenti die germanꝰ regifeſtinus occurrit. cur eiꝰ hoſpitiū denegauerit potēter inqͥrit Tūc vex vohemēter attonitus ſibi rn̄dere nō potuit. Et ille. Egredere inqͥt ⁊ regnūmeliori dimitte Germanus igit̉ demādato ſubulcū cū vxorē ſua venirefecit ⁊ vniu̓ſis ſtupētibꝫ regē conſtituit: ⁊ extūc reges ex gn̓e ſubulci ꝓdeūtes dn̄ant̉ geti britaīe Cū ſaxones ꝯͣ britones dimicarēt ⁊ ſe p aucos viderēt: ſcōs inde trāſeutes ad ſevocauerūt ⁊ ab eis certatī om̄es adbaptiſmi gratiā ꝯu̓olabāt Die igit̉paſche ex feruore fidei ꝓiectis armisꝓperāt fortit̉ p̄liari. Qd̓ alij audientes audacter ꝯͣ mernes ꝓperant. Sedgermanꝰ latēs cū ſocijſ ſuis oēs ammonuit vt cū ipē alleluīa acclama e̓toēs ſibi vno clamore rn̄derēt. Qd̓ cūfactū eſſꝫ tātus hoſtes ſuꝑ ſe eruētesterror iuaſit vt armis ꝓiectis nō ſolū mōtes: ſꝫ ⁊ celū ſuꝑ ſe ruere putarēt. cūctiqꝫ diffugerūt Quādā viceꝑ anguſtūdunū tnͣfiens ad tumulūſcī caſſiami ep̄i deueniſſꝫ quō hr̄et ſeinqͥſiuit Ille ſtatī ē tumulo cūctꝭ audientibꝫ rn̄dit Dulci quiēte p̄fruor ⁊aduentū redēptorꝭ expecto. Et ille?Quieſce ꝑ longū in xpō tp̄s ⁊ ꝓ nobis attentius int̓cede vt obtine̓ ſacrereſurrectōiſ gaudia me̓am̉ Cū apd̓rauēnā deueniſſꝫ a reginā p̄lacidā etfilio ſuo valeriano honorifice ſuſceptus eſt. Horaꝟo cene regīa miſit eivas argēteū apliſſimū delicatioribꝫcibis plenuꝫ. Qd̓ ille ſic ſuſcepit vtcibos famul̓ trade̓t ⁊ ſibi ꝓ pauperibus vas argenteū retine̓t. Loco ꝟomunerꝭ miſit reginē ſcūtellā ligneāpanē ordēaceū ꝯtinētē. qd̓ illa libenber ſuſcepit ⁊ vas illd̓ poſtmodū argento texit. ¶ Quādā v̓o vicē dū pre

dicta regina eū ad ꝯuiuiū inuitaſſꝫille benigne ānuenſ ab hoſpitio ſuovſqꝫ ad palaciū eo ꝙ ieiunijs ⁊ orationibꝫ eſſꝫ ꝯfectꝰ azmo deferēte portatus ē. Sed dū ꝯmede̓t: azinꝰ ſcī germani mortuꝰ eſt. qd̓ reginā audiēsequū mire māſuetudinis epō pn̄tai̓fecit. que intuēs ayt. Meus mͥ azinꝰpn̄tet̉. qꝛ q̓ hūc me attulit: reportabit. Ogenſqꝫ ad cadauer Surge inquit vt nrō reu̓tamur hoſpicio. Statimqꝫ ſubſiliens ſeipſū ꝯcuſſit. ⁊ qͣſinihil mali paſſus eſſꝫ germanū adhoſpiciū deporͣuit ¶ Sed an̄qͣ de rauēna exiret p̄dixit ꝙ neqͣꝙͣ in hͦ ſeculodiutius moraret̉. Dꝰ modicū febrearripit̉. ⁊ die ſeptima in dn̄o moritur ⁊ corpꝰ eius ad gallias ficut a vegina petierat trāſportat̉ Obijt autēcirͣ ānos dn̄i. ccccxxj ¶ Verū cū ſcūsgermanꝰ btō Euſebio vercellenſi epōꝓmiſiſſet ꝙ in ſui veu̓ſione eccleſiaꝫquā fūdauerat ſibi dedicae̓t: cū intelexiſſet Euſebius ſanctū germanuꝫexiſſe de corpore eccleſiā ſuā dedicaturus cerros accendi iuſſit: ſed quātoplus accendebantur tanto plus extinguebantur Qd̓ videns euſebiusintellexit dedicationē aūt alio tēpoo̓oportere fieri aūt alteri epō veſeruai̓Cū igit̉ corpꝰ bt̄ī germam vercellamdelatū fuiſſet: mox in p̄dictā eccleſiāinducit̉: ⁊ ſtatī oēs cerei d̓initꝰ inflāmantur. Tunc euſebius ꝓmiſſionisſancti german meminit; ⁊ qd̓ ſe viueus factuꝝ ꝓmiſea̓t mortuū feciſſecognouit. Hoc ita oportet accipi vtnō intelligat̉ de magno euſebio vercellēſi ꝙ tꝑe ip̄ius factū ſit hoc. Nāipē ſub valente imꝑatore mortuusfuit. ⁊ a morte ip̄ius vſqꝫ ad mortēſancti german vltra. l. am fluxerātfuit ergo alius euſebius. ſub qͦ illudqd̓ enarrat̉ euenit.¶ De nomine ſancti Euſebij.Vſebius d̓r ab eū qd̓ ē bonuꝫet ſebe quod eſt eloquentiāvel ſtatio. Vel euſebius ſonat bonus cultus. Ipſe em̄ habuit

j.