CX Ciij.Bermanꝰ ep̄s.

dedit. qd̓ germanꝰ audiēs xp̄iane veligiōis oblitꝰ: vallatꝭ militibꝫ ſuisilluc aduenit: ⁊ mortē epō intēptauit. Ep̄s aūt d̓ina veuelatōe germanuꝫ ſibi ſucceſſurū agͦſcens furienticeſſit auguſtudunuꝫ ꝑrexit. Poſtmodū altifiod̓. veuerſus germanuꝫcaute in eccīa ꝯcluſit: ⁊ ibidē eū tonfſurans eū ſibi ſucceſſuꝝ eſſe p̄dixit.qd̓ ⁊ factū eſt. Nā paulo pꝰ ipſe feliciter obijt ⁊ germaᵐ oīs plebs inantiſtitē poſtulaūᵗ ¶ Qui ſb̓a pauꝑibꝫ erogata ac vxore in ſororē cōmitatā corpꝰ ſuū ꝑ. xxxͣ ānos ſic afflixit ut nunꝙͣ panē frum̄ti. nō vinūnō acetū. nō oleū. nō ligumē. nunꝙͣvl̓ ſalēꝓ ſapore ꝯmederit. Bis tm̄ inanno .ſ. ī paſca ⁊ natali ſumebat vinū. ſed tn̄ ip̄m vini ſaporē aqͥs nimiis extinguebat. In refectōe pͥmo cinerē p̄libabat dein̄ panē ordēaorū ſumebat. ſꝑ aūt ieiunās nunꝙͣ niſi veſpere ꝯmedebat. In eſtate vl̓ hiemeſiullā veſtē habuit p̄ter ciliciū ⁊ tunicā l̓ cucullā. q̄ veſtis niſi forte alicui donaret̉ tādiui ab ipſo ferebả donec attritōe nimia ſolue̓t̉ Lectꝰ fuꝰcinere ⁊ cilicio ⁊⁊ ſacculo ornabat̉ nuſlū puluinar caput ab hūerlleuabatſed ſꝑ gemēs ⁊ ſcōꝝ reliqͥas in collogeros nūꝙͣ veſtim̄tū raro calciamēta ⁊ cingulū detrahebat. ſupͣ hoīeꝫ fuit ſiqͥdē om̄e qd̓ geſſit. Talis em̄ eiꝰextitit vita ut ſi miracul̓ caruiſſꝫ incredibile viderettāta fuer̄t miraculaut n merita p̄ceſſiſſent fantaſmataputarēt̉ ¶ Hoſpitatꝰ in qͦdā loco cūpꝰ ceriā mēſa iteꝝ ꝑaretāmiratꝰ int̓rogat cui denuo p̄pararēt Cui cū diceret ꝙ bonis illis ml̓ieribꝫ q̄ de nōcte incedūt p̄pararēt Illa nocte ſcūsgermanꝰ ſtatuit vigilae̓ ⁊ ecce viditmultitudinē demonū in formā hoīm⁊ mulieꝝ ad mēſā venientē. q̄ eis p̄cipiens ne abirēt: cūctos de familiaexcitauit inqͥrēs ſi illas ꝑſonas cognoſcerēt. Qui cū omnes vicinos ſuos ⁊ vicinas eſſe dicerēt: miſit addomos ſinguloꝝ demonibꝫ precipiens

ne abirēt. ⁊ ecce om̄s in ſuis lectuiſunt inuenti. Adiurati igit̉ ſe demones eſſe dixerūt: qͥ ſic hoībus illudebant G ¶ Eo tꝑe btūs lupꝰ trecaſin̄. florebat. cuiꝰ vrbeꝫ cū rex attilaobfideret: ſuꝑ portā btūs lupꝰ acclamans qͥs eſſet qͥ eos ſic īpeteret reqͥſiuit. Cui ille. Ego ſū attila flagellūdei. Quo cōtra humilis p̄ſul geniēsait. Et ego lupꝰ ſeu vaſtator gregisdei ⁊ indigens flāgello dei. Rox portas veſerai̓ iuſſit Illi aūt d̓initus excecati ꝑ portā ad portā tranſierunt.neminē videntes aūt ledentes ¶ Beatus igit̉ germanꝰ aſſumpto ſcō lupo epō in britaniā vbi heretici pullulauerāt ꝓfectus eſt. Sed dū in marieſſent ⁊ tēpeſtas maxima orie̓t̉ oratione ſanctiGermani trāqͥllitas magrīa effici? et honorifior a populis ſuſcipiunt̉. quorū aduentuꝫ demonesiā p̄dixerant. quos ſcūs Germanꝰab obſeſſis corporibꝫ expulſit Verūdum hereticos cōuiciſſent ad ꝓpͥa vedierunt ¶ Cum in quodā loco infumꝰ decumberet contigit ut totus illevicus repētino incendio cōflagrae̓tqui cū rogaret̉ ut inde aſportaret̉ etignem euāderet: ille incendio ſe oppoſuit et vltra citraqꝫ omnia conſuniēte flāmā hoſpitiū eius nō tetigit¶ Dū ad britaniā iterato vediret uthereticos cōfutaret: quidaꝫ ex diſciſcipulis eius gradu cōcito eius veſtigia ſequebat̉. qui tamē apd̓ cormādorum infirmus occubuit. Rediensinde btūs Germanꝰ ſepulcꝝ diſcipl̓iaperiri fecit Ip̄mqꝫ vocauit ex noīeqͥd ageret. ⁊ an ſecuꝫ adhuc militave cuperet reqͥſiuit Nox ille reſidenscuncta ſibi ꝯſtare ſuauia ac ſe nollehūc vlterius reuocari rn̄dit Tūc ſcoanniuēte ut reqͥeſce̓t: ille depoſito capite rurſū ī dn̄o obdormiuit Dū inbritania p̄dicaret ⁊ ſibi ⁊ ſocijs vexbritanie hoſpitiū denegaſſꝫ ſubulcꝰregis regreſſus a paſcuis accepta p̄bendā in palatio ad ꝓpriū tuguriuꝫreferēs: vidit beatū Germanū cum