CXX.Naſariꝰ ⁊ C

inueniſſꝫ. At ille rn̄t ſe nihil inuēiſſeſꝫ de ſacculo pn̄tū ſuoꝝ eoſdē denarios habuiſſe. ⁊ q̄ſitus cuius ciuitatꝭeēt rn̄t Bene ſcio ꝙ huiꝰ cītatis ſū ſihec eſt ciuitas epheſioꝝ. Proconſuldixit. Fac venire ꝑentes tuos ut teſtent̉ ꝓ te. Quos cū nominaſſet etnullꝰ eos cognoſceret: dicebāt eū ſefinigere ut aliquo modo euaderet Etait ꝓconſul. Quomodo credemꝰ tibiꝙ hoc argentū parentū tuoꝝ fueritcū ſcpͥtura eiꝰ habeat pluſꝙͣ. ccclxxijanos. ⁊ ſit prīoꝝ dierū Decij imꝑ atoris. et in nullo ſimiles ſint argendeis noſtris? Et quō ꝑentes tui an̄tantū tēpus fuerunt. tu v̓o iuuenisvis deciꝑe ſapiētes ⁊ ſeneſ epheſi Idcirco iubeo te legibꝰ tradi donec ꝯfitearis qͥd inueniſti. Tunc ꝓcidēs malchus ante eos ait. Pro deo dominidicite mihi qd̓ vos interrogo. ⁊ egodico vobis qd̓ eſt in corde meo Deciꝰimperator qͥ fuit in hac ciuitate vbieſt? Epiſcopus dixit Fili non eſt hodie in terra qͥ decius noīet̉ Imꝑatoraūt fuit an̄ lōgū tp̄s Malchꝰ at dixit. In hoc dn̄e ita ſtupro. ⁊ nemo credit mihi. ſꝫ ſeqͥmini me ⁊ on̄dā vob̓ſocios meos qͥ ſūt in mōte Celion: etipſis credite. Hoc eī ſcio ꝙ a facie decij imꝑatoris nos fugimꝰ. ⁊ ego ſero vidi ꝙ ingreſſus eſt deciꝰ imperator in hac vrbē ſi tn̄ hec ē cītas ep̄heſi. Tūc ep̄s cogitans in corde ſuo dixit procōſuli. ꝙ viſio ē quā deꝰ vulton̄deve in iuuene iſto. Perrexerūt ergo cū eo ⁊ ciuitatꝭ pl̓ima multitudo⁊ ingreſſus eſt priꝰ malchꝰ ad ſocios ſuos. Et pꝰ eum ep̄s ingrediensinuenit inter lapides lrās figillatasduobus ſignlis argēteis ⁊ ꝯuocatoppl̓o eas legit. Et audiētibꝫ ⁊ mirātibꝫ cūctis ⁊ vidētibꝫ ſcōs ſedentes inſpelūca ⁊ facies eoꝝ tāꝙͣ roſas florētes ꝓcidētes glorificauerūt deū. Statīqꝫ ep̄s ⁊ ꝓcōſul miſerūt ad theodoſiū imꝑatorē rogātes ut cito venirꝫet mirabilia dei nuꝑ on̄ſa videret. Qꝓtinꝰ ſurgēs de hūo ⁊ de ſac̓co in qͦ

lugebat gl̓ificās deū venit a cōſtantinopoli in epheſū⁊ obuiātibꝫ ei cunctis aſcender̄t ſil̓ ad ſpelūcā ad ſcōs⁊ mox ut ſci vider̄t imꝑatorē ſplenduer̄t facies eoꝝ ſic̄ ſol. ⁊ ingreſſusīꝑator ꝓcidit an̄ eos gl̓ificās deū ⁊ſurgēs aplexatꝰ ē eos ⁊ ſuꝑ ſingl̓osfleuit. d. Sic video vos tāꝙͣ ſi videremdn̄m reſuſcitātē lazaꝝ. Tūc dixᵗſcūsmaximiāꝰ ad eū Crede nob̓ ꝙ ꝓpt̓ teveſuſcitaūᵗ nos deꝰ an̄ die magne refurrectōis ut credas indubitāt̓ ꝙ veſurrectō mortuoꝝ ē Vere eī reſurreximꝰ et viuimꝰ Et ut infans ē in vteromr̄is nō ſenties leſiōꝫ ⁊ viuit: ſic fuimꝰ viuētes iacētes ⁊ dormiētes ⁊ nōſentiētes. Et hijs dcīs vidētibꝫ cūctꝭinclinātes capita in t̓rā obdormer̄t⁊ tradidert ſpūꝫ ẜm det iperiū Surgēs at īꝑator cecidit ſuꝑ eos flēs etdeoſculās eos Et cū iuiſſiſſꝫ fieri loculos aureos ī qͥbꝫ mitterēt̉: ī ip̄a nōcte appuer̄t dicētes īꝑatōi̓ Vt ſic hactenꝰ in t̓ra iacuerāt ⁊ ex t̓ra furrexerāt: ita eos dimitterēt donec eos deꝰitoꝝ ſuſcitaret Iuſſit gͦ imꝑator locū illū in aureatis lapidibꝫ adornari⁊ oēs ep̄os refurrectōꝫ ꝯfitētes abſolui. Ꝙ. ccclxij. anis dormiſſe dicū̉dubiū eē pōt qꝛ ano dni. cccclxxviijſurrexer̄t. Deciꝰ āt regͣuit āno vno ettribꝫ mēſibꝫ .ſ. āno dn̄i. cclxx. ⁊ ita n̄dormier̄t niſi annis. ccxc.¶ De noīe Nazarij ⁊ Celſi.Azariꝰ d̓r qͣſi nazareꝰ qd̓ int̓pretat̉ cōſecratꝰ vl̓ mūdꝰ velſeꝑatꝰ vl̓ floridꝰ ā cuſtodiēsIn̓ hoīe reqͥrūt̉ hec qͥnqꝫ .ſ. cogitatioaffectio intētio actō ⁊ locutio. Cogitatio āt dꝫ eē ſcā Affectio mūda Intētio recta. Actō iuſta. ⁊ locutio mōderata. Hec oīa fuer̄t in btō nazariohabuit em̄ cogitatōꝫ ſanctā Et in̄ d̓rꝯſecratꝰ Affectōeꝫ mūdā ⁊ in̄ d̓r mūdꝰ Intētōꝫ rectā ⁊ in̄ d̓r ſeꝑatꝰ Intētio em̄ ē q̄ ſeꝑat oꝑa. qꝛ ex ocl̓o finiplici corpꝰ lucid̓. ex ocl̓o neꝙͣ corpꝰ