Septē dormiētes.CXxX.
doleret ꝙ tales iuuenes ꝑdidiſſet:accuſati ſūt ꝙ hucuſqꝫ in mōte celiōlatuiſſēt ⁊ ſua xp̄ianis pauꝑibꝫ erogātes in ſuo ꝓpoſito ꝑmanerēt Iuſſit gͦ deciꝰ ꝑentes eoꝝ adeſſe ⁊ comīatus ī eis mortē niſi de eis diceret qͥcqͥd ſcirent Illi āt ſil̓r eos accuſauer̄t⁊ diuītias ſuas impēdiſſe pauꝑibꝰꝯqueſti ſūt Tūc cogitās qͥd de eis faceret: nutu dei os ſpelūce lapidibusobſtrui iuiſſit. ut ibi morerent̉ famē⁊ inopia. Quod fecerunt miniſtriEt duo xpriſtiam theodorus a rufinus eorum martirium deſcribentescaute inter lapides poſuerunt. Mortuo igit̉ decio ⁊ tota illa generationepoſt anos ccclxxij. triceſimo annioimperij theodoſij pullulauit hereſiseorum qui negabant veſurrectioneꝫmortuorum. Vnde triſtatus theodoſius xpriſtianiſſimꝰ imꝑator: qꝛ fidē tā impie agitari videbat: indutꝰcilicio ſedēs in interiori loco ꝑ fingūlos dies flebat Qd̓ vidēs miſericorsdeꝰ conſolari lugentes ⁊ confirmareſpem de reſurrectōe mortuorū volūit ⁊ theſaurū ſue pietatis aꝑiens p̄dictos mrͣes ita ſuſcitauit Niſit gͦ incor cuiuſdā burgēẜ epheſi ut in illomōte edificaret ſtabula paſtoribꝰſuis. Cemētarijs ergo ſpelūcā aꝑiētibꝫ ſurrexerūt ſancti ⁊ ſemiticē ſalutantes putabāt ſe tm̄ vna nocte dormiuiſſe ⁊ pridianū triſticiā vecordātes int̓rogabāt malchū qͥ eis nnīſtrabat qͥd de eis deciꝰ decreuiſſet. At ille rn̄t. Sicut dixi. in ſero qͣſiti fuimꝰut ydolis īmolemꝰ. ecce qͥd d̓ nobiscogitat īꝑator. Rn̄t maximianꝰ Etdeꝰ ſcit ꝙ nō ſacrificabimꝰ Cūqꝫ ſocios ꝯfortaſſꝫ iuſſit malcho ut empturus panē ad vrbē deſcēderet ⁊ plue̓sꝙͣ heri panes afferēs ⁊ qͥd iuſſiſſꝫ īꝑator rediēs nūciaret Tollens ergomalchꝰ. v. ſolidos: de ſpeluca exiuitvidēs lapides mia̓tꝰ eſt. ſꝫ alid̓ cogitās paꝝ de lapidibꝫ cogitauit. Veniens gͦtimidꝰ ad portaꝫ vrbis valdemia̓tꝰ eſt. vidēs ſupͣpoſitū fignū cru
cis. vn̄ ꝑgens ad alterā portā dumidē ſignū inuenit vltrͣ modū mia̓tꝰeſt vidēs oēs portaſ ſigno crucꝭ̓ appofito ⁊ mutatā cītatē ſignāſqꝫ ſe ad pͥmā portā vedijt ⁊ ſe eſtimāſ ſomniare Vn̄ ſe cōfirmas ⁊ vultū opiēs vrbem ingredit̉ a veniēs ad vonditōe̓spanum audiuit hoīes loquentes dexpō ⁊ ampliꝰ ſtupēfactꝰ ait Quid ēinqͥt ꝙ heri nemo audebat xp̄ꝫ noīare: ⁊ nūc omnes xp̄ꝫ confitētur: puto qꝛ nō ē epheſioꝝ cītas qꝛ alit̓ edificata eſt ſꝫ aliā cītatē neſcio talē Etcum interrogans audiſſet hac eſſeepheſum: errare veāciter ſe putauiſ⁊ vedive ad ſocios cogitauit. acceſſittamen ad eos qͥ panem vondebāt. etcū argenteos ꝓtuliſſet mirati venditores panū: dicebant adinuicē ꝙ ille iuuenis antiquū theſauruꝫ inueniſſet alchus v̓o eos adinuicē loquētes videns putabat ꝙ vellent eūtrahere ad imꝑatorē. et t̓ritꝰ rogauit eos ut ip̄ꝫ dimitterēt ⁊ panes etargēteos retine̓nt. At illi tenētes eūdixerūt. Vn̄ tu es qͥ theſauros antiquoꝝ imꝑatoꝝ īueniſti Indica nōbis ⁊ erimꝰ ſocij tecū ⁊ celabimꝰ teqꝛ aliter celae̓ nō potes. Malchꝰ v̓onō inueniebat qͥd diceret eis pre pauore. Illi ergo eum vidētes tacentēmiſſo fune in eius collo trahebat ipſum ꝑ vicos vſqꝫ ad mediū cītatis.et exijt rumor ad oēs ꝙ qͥdam iuuenis theſauros inueniſſet. Cōgregatis ergo ad eū vniuerſis volebat ſatiſfacere eis ꝙ nihil inuenerat ⁊ circūſpiciens om̄s a nemine cognoſcipoterat. ⁊ ꝓſpiciēs in ppl̓m volebatagnoſce̓ aliquē de ſuis ꝯſanguineisqͦs viue̓ putabat. ⁊ nullū inueniēsſtabat quaſi inſanꝰ. Qd̓ cū audiſſꝫſcūs artinꝰ ep̄s ⁊ antipat̓ ꝓcōſulqͥ nuꝑ in vrbē venerat mandauerūtciuibꝫ ut eū caute adducerēt ⁊ argēdeos eiꝰ. Cūqꝫ a mīſtris traheret̉ adeccleſiā: putabat ſe duci ad imꝑatōrē. Ep̄s ergo ⁊ ꝓcōſul mirātes argētios: q̄ſierūt vbi theſaurū incognituꝫ