Iacobꝰ mayor.CCvij.
Cui ſanctꝰ apl̓s iacobꝫ vigilātibꝫ cūſtodibꝫ apparuit ⁊ vſqꝫ ad turris ſūmitatē ip̄ꝫ ꝑduxit. Statīqꝫ turris ſeadeo inclinauit ꝙ ip̄iꝰ ſūmitas terreeqͣlis fuit. de qͣ ſine ſaltū deſcēdēs ſolutꝰ receſſit Que cuſtodes inſeq̄nteslicꝫ iuxͣ eū ꝑgeret tn̄ ip̄m videre nonpoterāt Dū tres milites ut ait vb̓tus biſontinꝰ dioceſis lugduiēſis:ad ſcm̄ iacōbū ꝑgerēt. vnꝰ eoꝝ a qͣdā muli ercula amore ſcī iacobi vogatus: ſacculū ipſiꝰ ſuꝑ equū ſuū porͣtabat. deinde qn̄dā infirmū in via deficiētē inueniēs: ip̄m ſuꝑ equū poſuit ⁊ infirmi burdonē .i. baculū cū ſacͣculo mulierꝭ̓ accipiēs equū ꝑiter ſeqͥbả Sed feruore ſol̓ ⁊ labore itinerꝭfractꝰ. cū galiciam adueniſſꝫ: infirmitate gͣuiſſiā laborauit. Cūqꝫ a ſocijs de ſalute aīe rogaret̉: ille tribꝰdiebꝰ extitit mutꝰ. Sed qͣrta die ſocijs ſuis mortē expectātibꝫ grauiterſuſpirās aitGrās ago deo ⁊ ſcō iacōbo qꝛ eiꝰ ſū meritꝭ liberatꝰ. Cūqꝫ em̄qd̓ monebatis facere vellē demonesad mevener̄t me tā grauit̓ ꝯſtringētes ut nihil qd̓ ad ſalutē aīe p̄tine̓tloqͥ poſſē Vos qͥppe audiebā ſed ꝓrſus rn̄dere n̄ poterā. Nūc at ſcūs īacobꝫ hūc intrauit feres ī ſiniſtr̄ manū ſacculū mulierꝭ̓: ⁊ in dexͣ baculuꝫpauꝑis qͦs in via adiuuerā. Ita ꝙburdonē ꝓ lācea ⁊ ſacculum ꝓ ſcutōhr̄et. ⁊ demones qͣſi iratꝰ aggrediēseleuato baculo eos t̓ruit ⁊ in fugaꝫꝯu̓tit. Nūc gͦ ecce bt̄ī Iacobi me grāliberauit ⁊ loq̄lā reſtituit Vocate g̓ad me ſac̓dotē qꝛ diu in hac vitā eſſen̄ poſſū Et ꝯu̓ſus vni eoꝝ dixᵗ AmiceNoli amodo tuo dn̄o militae̓ qꝛ v̓aAter eſt danatꝰ ⁊ mala morte in ꝓxīmo ꝑiturꝰ. Sepulto aūt ſocio cū ille dn̄o ſuo hec dixiſſꝫ ille ꝓ nihilo hecduces ⁊ ſe emēdare cōtēnens? pꝰ mōdicū lācea in bello ꝑfoſſus interijt.¶ Cū cuidā viro deviſilaco ut ait Calixtꝰ pͣpͣ: ad ſcm̄ iacōbū ꝓperāti pecunia defeciſſꝫ: ⁊ ille mēdicae̓ erubeſce̓tſb̓ qͣdā veqͥeſcēs arboe̓ ſomniabat ꝙ
ſcūs iacobꝫ eū paſcebat. Euigilās gͦſb̓cinericiū panē ad caput reꝑit de qͦxv. diebꝫ vixit qͦuſqꝫ adꝓpria remeauit. Singul̓ em̄ diebꝫ ſufficiēter bisde ipō comedēs: ſeq̄nti die ip̄m integꝝ in ſacculo inueīebat ¶ Refert calixtꝰ pp̄ ꝙ ciuis qͥdā barcimone vrbis c̓ca ānū̓ dn̄i Ac. ad ſcm̄ iacōbūveniēs hͦ ſolū poſtulaſſe d̓r¬ne deincepſab aliqͥbꝫ hoſtibꝫ caꝑe? Rediēsgͦ ꝑ ſiliciā in mari a ſaracenis capit̉⁊ pluries ab eis ꝑ nōdinas vēdit̉. ſꝫtn̄ cathene qͥbꝫ ligatꝰ fuea̓t ſoluebātur. Cū āt iā. xiiij. vicibꝫ venditꝰ fuiſſet ⁊ duplicibꝫ cathenis aſtrictuseēt ⁊ ille btm̄ iacobū īuoͣret ſcūs i acobꝫ eidē apꝑuit. d. Qm̄ in eccīa meaꝯſiſtēs poſtpoſita ſalute aīe lib̓atōꝫtm̄ corꝑis poſtulaſtirio in hͦ ꝑicl̓a īcidiſti. ſꝫ qꝛ dn̄s mīcors eſt miſit meut te vediniā ẜtatīqꝫ ruptꝭ cathenisꝑ t̓ras ⁊ caſtella ſaracenoꝝ venit. ꝑteꝫ qͣndā cathene in teſtimoᵐ huiꝰiia̓culi ferēs ad terrā ſuā cūctis vidētibꝫ ⁊ ſtupētibꝫ redijt Cū em̄ eū aliqͥs cape volebat viſa cathena ꝓtinꝰt̓ritꝰ fugiebat. Sꝫ ⁊ cū leones alieqꝫfere ī eū ꝑ deſerta gͣdientē vellēt īfurgere mox: viſa cathena t̓rore nimiocōcutiebant̉ et in fuga ꝓtinꝰ vertebāt̉ ¶ Anno dn̄i. Accxxxviij. in vigilia ſancti iacobi in qͦdā caſtro qd̓d̓r pratū inter florētiā ⁊ piſtoriū ſitor Iuuenis qͥdā ſimplicitate ruſticaria deceptus in ſegētes tutoris ſuiignē appoſuit eo ꝙ hereditatē ſuamſibi vſurpare volebat. Tentꝰ ergo ⁊ꝯfeſſus ad caudā eqͥ trahēdꝰ incedioadiudicatꝰ eſt Qui pctm̄ confitēs ⁊btō iacobo ſe deuouēs cū ſuꝑ terraꝫpetroſā diutiꝰ in ſola camiſia tractꝰfuiſſꝫ: nec in corꝑe nec in camiſia aliquā ſenſit leſionē tādē ad palū ligatur. ligna vndiqꝫ ꝯgerū̉ igne ſuppoſito ligna ⁊ vincl̓a ꝯburū? ſꝫipē ſꝑ beatū iacōbū inuocauit. nec ī cammiſianec in corꝑe aliqͣ leſio reꝑỉ quēdū īignē vellēt itoꝝ iactae̓ ab apl̓o eipi⁊ deꝰ in apl̓o ſuo mag̓fice collauda-
p iij.