CXyi.Iacobꝰ.

niſi mihi aliquid dederis qd̓ mecumhabrā me occident. Cui iacōbus baculū ſuū dedit Ille at ꝑrexit ⁊ oēs libros artis ſue magice ad apl̓m cremādos adduxit. Iacobus āt ne forde odor incendij vexaret īcautos eosin mare ꝓijci fecit. Proiectis igit̉ libris ad apl̓m vedijt. ⁊ plantas eiustenens dixit. Animaꝝ liberator accipe penitentē quē inuidentē ⁊ detrahentē hactenꝰ ſuſtinuiſti. Cepit igitur in dei timore ꝑfectus eſſe ado̓ utvirtutes plurime ꝑ eū fieret. Videntes āt iudei hermogenē ꝯuerſū: zeloꝯmoti iacobū adierūt ⁊ cur ih̓m crucifixū p̄dicaret increpauerūt Ille v̓ocū ꝑ ſcpͥturas eis aduentū ⁊ paſſiōꝫxp̄i euidenter ꝓbaſſet: plurimi crediderunt. Abiathar pontifex anni illius ſeditōem in populo excitauit. etmiſſo fune ī collo apoſtoli: ip̄ꝫ ad herodē agrippā adduci fec̄ ¶ Cūꝫ iuſſueius ad decollandū duceret̉ quidaꝫpaliticus ī via iacens ad eū clamauit ut ſibi ſanitatē ꝯferret. Cui iacōbus ait In noīe iheſu xp̄i ꝓ cuius fideducor ad decollandū exurge ſanꝰ⁊ bn̄dic creatorē tuū ⁊ ſtatī ſanꝰ ſurvexit ⁊ dn̄ꝫ bn̄dixit. ¶ Scriba āt qͥ funem in collo eius miſea̓t ⁊ trahebatnoīe Ioſias: hoc vidēs ad pedes eꝰ ſeꝓiecit. ⁊ veniā petēs ſe fieri xp̄ianūpoſtulauit Qd̓ videns Abiathar eūdeneri fecit. ſibiqꝫ dixit. Niſi nomenxp̄i maledixeris cū ipō Iacobo decollaberꝭ. Cui Ioſias Maledēs tu ⁊ maledcī oēs dij tui Nomen aūt dn̄i nr̄iih̓u xp̄i ſit bn̄dc̄m in ſcl̓a Tūc Abiathar os eiꝰ pugnis oedi iuſſit ⁊ miſſa de eo legatōe ad herode: īpetrauitut cū Iacobo decollaretur. Cum aūtambo decollari deberet: Iacōbꝰ a ſpiculatore lagena aque petijt ⁊ ibideꝫIoſiam ꝓtinꝰ baptiſauit. ⁊ ſtatimcapitis obtrūcatōe vterqꝫ martirium ꝯſūmauit ¶ Decollatus eſt aūtbtūs Iacobꝰ. viij. kalendas April̓in anūciatōne dn̄ica. Exviij. kal̓Auguſti Cōpoſtellā trāſlatus. et. iij

kalendas Ianuarij ſepultus qꝛ ſepulchri eiꝰ fabrica fuit ab auguſtovſqꝫ ad ianuariū ꝓtelata Statuit ergo eccīa ut feſtū eiꝰ viij. kalēdas Auguſti in tꝑe .ſ. magis ꝯgruo deberetvniuerſaliter celebrari O ¶ Decollato autē Iacobo ut ait Iohanniesbeleth qui hac trāſlatōnem diligeter exequit̉: diſcipuli eius corpꝰ nōcte timore iudeorū rapiētes: nauinlud imipoſuerūt. ⁊ ſepulturā diuineprouidētie ꝯmittētes nauem ſine veiige cōſcenderūt ⁊ angelo duce ingalliciam in regno lupe applicuer̄tErat autē in hiſpania regina q̄damnoīe Lupa. ſic dicta noīe ⁊ merito vite. Deponētes igỉ corpꝰ de naui: ſuꝑquendā magnū lapidē illud poſuerunt: qui lapis mox ut cera corporiceſſit. ⁊ in ſarcōfagū ſe corpori mirabiliter coaptauit Ingrediētes ergodiſcipuli ad lupā dixerūt. Dn̄s ih̓sxp̄s mittit ad te corpꝰ diſcipuli fuiut quē noluiſti ſuſciꝑe viuū: ſuſcipias vel defūctū Et narrātes ei nna̓culum qual̓r .ſ. illūc ſine remige aduēniſſent: locum ad eius ſepulturā cōgruum petierunt. Quod dū reginaaudiſſet ut dicit ibi magiſter Iohānes belethreos in dolo ad quendamviruꝫ crudeliſſimū vel ſcd̓m alios adregem hyſpāme deſtinauit. ut eiusſuꝑ hoc cōſenſū hērent. Qui eos cepit ⁊ in carcerem recluſit. Cum autēille diſcumberet: angelus dn̄i carceveꝫ aperuit ⁊ eos liberos abire ꝑmifit. Quod dū ille cognouiſſet velociter poſt eos milites qui eos capevent deſtinauit. Cū at milites illi potem trāfirēt fracto ponte oēs in flumine ſunt ſb̓merfi. Qd̓ ille audiēspma ductꝰ ⁊ ſibi ⁊ ſuis metuēs imſit poſt illos. rogās ut ad ſe rediret⁊ qͥcqͥd vellēt: ad libitū impetraretIlli at vedierūt ⁊ ppl̓m cītatꝭ ad fidedni ꝯu̓terūt. Qd̓ lupa audiēs vehemēter dolūᵗ ⁊ vedeūtibꝫ ad ſe diſcipūlis ⁊ aſſenſū regis aꝑientibꝫ illa rnſAccipite boues qͦs ho in tali motet