CXij.Maria magdalena.

tua que tibi indicare noluit verbamea. Quieſcis ne crucis xpriſti inimice? Diuerſis ciborum generibusventrꝭ tui vefecta ingluuie: ſanctosdei famē ⁊ fiti permittis perire Iacesne in palacō pannis inuolūtus ſericis. ⁊ illos deſolatos et fine hoſpitōvides ⁊ preterꝭ?. Non ſic inique nōſic euades. nec īpune feres quod tātum eis benefacere diſtuliſti. Sic locuta eſt ⁊ abſceſſit. Cunqꝫ matronaeuigilans ſuſpirae̓t ⁊ tremeret viroſuo eadem de cauſa ſuſpirāti ait. Domine mi vidiſti ne ſomniuꝫ qd̓ vidi?. Vidi inqͥt: āmirari ⁊ pauere nōdeſino qͥd inde faciemꝰ? Cui mulierVtiliꝰ eſt ei obtemperare ꝙͣ iram deiſui quem predicat incurrere. Quapropter ipōs hoſpitio receperunt. eteis ncc̄aria miniſtrauer̄t. Cū aūt qͣdā die maria magdalena predicae̓tp̄dictꝰ pnͥceps dixᵗ ei Putas ne poſſe defendeyr fidē quā p̄dicas? Cui illa. Eqͥdē illā defendere p̄ſto ſū. utpode quotidianis miracul̓ ⁊ p̄dicatōemgr̄i mei petri qͥ rome p̄ſidet roboratā Cui princeps cū ꝯiuge dixit. Eccedictis tuis ꝑ omnia obtēperae̓ patiſumus ſi a do̓ quē predicas nobis filiū impetrauerꝭ. Propt̓ hoc inquitmagdalena nō vemianebis Tūc btāmaria magdalena ꝓ ipſis dominuꝫexorauit ut eis filiū ꝯcede̓ digͣre? Cuius p̄ces dn̄s exaudinʳ ⁊ invona illaꝯcepit. Tūc vir eiꝰ cepit velle ꝓficiſciad btm̄ petrū ut ꝓbaret ſi ut mariade xpō p̄dicauerat: ſic veritas ſe habe̓t. Cui dixit vxor eiꝰ Qd̓ ē dn̄e. Dutaſne ſine me ꝓficiſci?. Abſit eī: te vecedēte vecedā te vēiēte veniā. de qͥeſcēte qͥeſcā. Cui vir ait. Nō ſic fiet dn̄aqꝛ cū tu ſis gͣuida ⁊ infinita ꝑicl̓a inmari ſint: defacili ꝑiclitai̓ poſſes. Domi g̓ qͥeſces ⁊ curā poſſeſſiōibꝫ nr̄isīpendes Econͣ inſtabat illa. femineūnec mutās femīa morē. ⁊ cū lac̓mispedibꝰ eꝰ ꝓuoluta qd̓ petebat tādeꝫobtinuit. Maria ꝟo hūeris eoꝝ fignū crucis impoſuit. ne ātiquꝰ hoſtis

eos in aliquo in itinere īpediret. Nauē igit̉ oībꝫ ncc̄arijs copioſiſſiē onerantes ⁊ cetea̓ q̄ hēbat in mai̓e magdalene cuſtodia velinq̄ntes ꝓficiſciceperūt. Iāqꝫ vniꝰ diei ⁊ noctis curſu cōſūmabo: cepit nimiū mare intuneſcere. ventꝰ flae̓. ita ut oēs ⁊ maxime grauida invōna ⁊ debilis tam ſeua inu̓datōne fluctuū quaſſati grauiſſimis anguſtijs vrgerent̉ intātūꝙ in ea ſubito dolor ꝑtus irruit. ⁊ īter anguſtias ventrꝭ ⁊ preſſuras tēpeſtatꝭ filiū ꝑturiēs expia̓uit Natꝰgͦ puerulus palpitabat. ⁊ mamillarū maternarū q̄vens ſolatia: lam̄tabl̓es dabat vagitꝰ Prochdolor natꝰeſt infās viuꝰ ⁊ mat̓cida effectꝰ Aori eū ꝯuēit: cū n̄ ſit qͥ vite ſibi t̓buatalimētū Quid faciet ꝑegrinꝰ cū vxorē mortuā videat. ⁊ puerulū vagientē querul̓ vocibꝫ mr̄is māmas appetētēᵉ. lamētabat̉ plurimū ⁊ dicebat.Heu̓ heu miſer qͥd facieſ. filiū hr̄e defidea̓ſti ⁊ mnrēꝫ cū filio ꝑdidiſti Naute igit̉ clamabāt dicētes. Proijciat̉in mari hoc corpꝰ an̄ꝙͣ ſimulꝑeamꝰꝙͣdiu em̄ nobiſcū fueit hec quaſſationō ceſſabit. Et cū corpꝰ app̄hēdiſſētut illud in mae̓ iactarēt: parcite inqͥt ꝑegrinꝰ ꝑcite. Et ſi nec mͥ nec mr̄iparcere volueritis miſeremini ſaltēꝑuuli vagientis Sinite modicū ⁊ ſuſtinēte ſi forte mulier p̄ dolore ī extaſi poſita aclhuc valeat veſpirae̓ Etecce nō ꝓcul a naui qͥdā collis appuit. Qūo viſo vtilius eſſe credidit corpꝰ ⁊ puerulū illuc deferri ꝙͣ mai̓nisbeluis dari ad deuorādum. Et vix anautꝭ p̄or ⁊ p̄cio extorſit ut illic applicaret. Cūqꝫ illic p̄ duricia foueaꝫnō potuiſſꝫ effode̓ ī ſecretiori ꝑte collis clamide ſuppoſita corpꝰ collocauit ⁊ puerulū māmis eꝰ apponēs cūlac̓ mis ait O mai̓a magdalena curad pditōnis ⁊ miſerie mee cumulūmarſilie ꝑtibꝰ applicuiſti? Cur infelix āmoniºe tua hͦ iter arripuiꝰ Petiſti ne dn̄ꝫ ut mea mulier hac decacōciꝑet ut ꝑiret? Ecce em̄ cōcepit et