CXi.Maria magdalena.

tu inſpirata diuino: ad domuꝫ ſimonis leproſi vbi audiuit eū diſcūbereꝓperauit: ⁊ non audens ut peccat̓xinter iuſtos ꝯꝑere retro ſecus pedesdn̄i maniſit vbi pedes eiꝰ lacrimis lauit capillis terſit ⁊ vngēto precioſopunxit Nam incole regionis illiusꝓpter vehementiſſimū ſolis ardoreꝫvngētis ⁊ balneis vtebant̉. Cunqꝫſymō phariſeus intra ſe cogitae̓t: qͦniā ſi hic eſſet ꝓpheta nequaꝙͣ a procatrice ſe tangi ꝑmitteret: dn̄s illuꝫde ſuꝑbia ⁊ iuſticia redarguit: ⁊ mulieri oīa pctā dimiſit Hec eſt ergoilla maria magdalena cui dn̄s tammaxima beneficia cōtulit ⁊ tāta figna dilectōnis oſtēdit. Nā ab ea ſeptēdemoīa expulit: in ſuo amore eadotaliter accendit ⁊ familiariſſimāeam ſibi ꝯſtituit. hoſpitam ſuam fecit: procuratriceꝫ eam in itinere habuit: eam ſemper dulciter excuſauitNam excuſauit eam apud phariſeum qͥ dicebat ipſā immūdā. ⁊ apd̓ſororem ſuaꝫ que dicebat eam ocioſam. ⁊ apud iudam qui dicebat eāprodigam. Lacrimatē videns lacrimas ꝯtinere nō potuit Cuiꝰ dilectōeqͣtriduanū mortuū frēꝫ ſuū ſuſcitauit Cuiꝰ amorē marthā ſororē ſuā afluxū ſāguinis quē. vij. ānis ꝓpeſſafuea̓t: liberauit Cuiꝰ meritꝭ marcellāſororis ſue famulā ut illud tā beatū⁊ dulce verbum. Beatus venter quite portauit ⁊ vbera que ſuxiſti exclamas diceret dignā fecit. Nā ẜꝫ Ambro. illa fuᵗ marthaa hͦ eꝰ faūla Heceſt inꝙͣ illa q̄ dn̄i pedes lacrimis lauit. capillis terſit ⁊ vngēto ꝑunxit.Que in tꝑe gre ſolēnē pm̄aꝫ prīa fecit. q̄ optimā ꝑteꝫ elegit Que ad pedes ſedēs dn̄i v̓ba eꝰ audiuit Que domini caput punxit Que iuxta crucēin dn̄i paſſiōe fuit. Que vngēta parās corpꝰ eiꝰ vnge̓ voluit Que a monumēto diſcipul̓ recedētibꝫ nō receſſit. Cui xp̄s veſurgēs pͥmo apparuit⁊ apl̓oꝝ apl̓aꝫ fecit O ¶ Pꝰ aſcēſionē gͦ dn̄i āno. xiiij. a paſſiōe cū iudei

iādiu ſtephaniū occidiſſēt ⁊ ceberosdiſcipulos a iudee finibꝫ eieciſſēt: diuerſas gētiū diſcipuli ſubeūt regiones v̓bū ibidē dn̄i ſeminātes Ea̓t attūc tꝑis cū apl̓is b. maximmꝰ vnꝰde. lxxij. diſcipul̓ cui a btō petro btāmaria magdalena fuerat ꝯmēdataIn hac g̓ͦ diſꝑſione btūs maximinꝰmaria magdalena Lazarꝰ frat̓ eiusmartha ſoror ip̄iꝰ ⁊ marcella pediſſeqͣ marthe. nec nō ⁊ btūs celidomꝰqͥ cecꝰ a natītate extiterat: ſed a dn̄oilluīatus. oēs hij inſimul ⁊ pluresalij xp̄iani ab infidelibꝫ naui īpoſitiut oēs ſimul ſubmergeren̉: d̓ino tn̄nutū marſiliā deueniūt. vbi cū nullos qͥ eos vellent reciꝑe hoſpitio īueniſſēt: ſb̓ qͣdā porticū que phano gētis illiꝰ t̓re p̄erat morabāt̉. Cū aūtmaria magdalena videret populumad phanū cōfluere ut ydolis immolaret: aſſurgēs vultū placido: facie ſerena. lingua diſerta eos ab ydoloꝝcultura reuocabata ip̄m ꝯſtantiſſiēp̄dicabat. Et āmirati ſūt vniu̓ſi p̄ſpecie. pre facūdia. pre dulcedīe eloquētie illiꝰ. Nec miꝝ ſi os quod tāpia ⁊ tā pulcra pedibꝫ ſaluatoris īfixerat oſcula. ceterꝭāpliꝰ verbi d̓i ſpiraret odorē ¶ Pꝰ hec autē aduenit ⁊princeps prouincie illiꝰ cū vxore ſuaut pro habenda probe ydolis immolae̓t Cui magdalena xp̄m predicāsſac̓ficia diſſuaſit Interea euolutꝭ aliquot dieꝝ circul̓ apparuit ī viſu magdalena illi matrone dicēs. Quapecum bot diuitijs abundatis ſanctosdei famē et frigore mori permittitis?Addiditqꝫ minas niſi mai̓to ſuo ꝑſuaderet. ut nͥ ſanctoꝝ inopiā veleuavet iram dei omnipotentis incurveretIpſa autē viro indicae̓ timuit viſione. Sequēti igitur nocte eidem ſimilia dixit. ſed adhuc viro ſuo hoc indicare neglexit Tercio ſub intempeſtenoctis ſilētio apparūᵗ vtriſqꝫ fremēs⁊ irata vultu igneo acſitota domusarderet ⁊ ait Dormis ne tiranne mēbꝝ pr̄is tui ſathane cū viprā ꝯiuge