Alexiꝰ cōfeſſor.C.
aquā vtēſiliū ſuꝑ eius caput freq̄nt̓fundebāt: ⁊ multas ei iniurias irrogabat ſꝫ ipſe ad oīa patiēs valde eātDecē ⁊ vij. gͦ annis in domo pr̄is p̄manſit̉ Vidēs aūt ꝑ ſpūm ꝙ appropinqͣret t̓minꝰ vite ſue cartā cū atr̄mento petijt; et totū ordinē vite ſueibidē ꝯſcp̓ſit. B ¶ Dm̄ca gͦ die poſtmiſſaꝝ ſolēnia in ſāctuario vox de celo inſonuit dicēs Venite ad me oēsqͥ laboratis ⁊ onerati eſtis: ⁊ ego reficiā vos. Qd̓ audiētes oēs in faciesſuas derriti cecider̄t. Et ecce vox ſcdōde celo: di. Querite hoīeꝫ dei ut oretꝓ roma Querētibꝫ ill̓is ⁊ mīme inueniētibꝫ itoꝝ dictū ē In domo eufemiani q̄rite Reqͥſitꝰ ille ſe nihil ſcivede hͦ dicebat Tūc īꝑatores archadiꝰet hōriꝰ vna cū pōtifice innocētio addomū p̄dicti viri vener̄t Et ecce mīſter alexij ad dn̄m ſuū venit dicensVide dn̄e ne ille ꝑeg̓nꝰ veſter ſit. ꝙmagne vite ⁊ patiētie hō eſt Currēsig̓r eūfemianꝰ eū defunctū reppeit: ⁊vultū eiꝰ tanꝙͣ vultū angl̓i rutilātēvidit. voluitqꝫ cartā ſcriptā quā inmanū hēbat acciꝑe: ſꝫ neqͥuit. Exiēsg̓rcū hoc īꝑatoribꝫ ⁊ pōtifici vetuliſſꝫet illi ad euꝫ intraſſēt: dixer̄t. Guispctōres ſumus: regni tn̄ gub̓naculagerimꝰ: ⁊ h̓ vniu̓ſalē curā regimīspaſtoral̓. da nobis g̓ cartā ut ſciamꝰ q̄ in ea ſcpͥta ſūt. Et accedēs pōtifex cartā de maū accepit: ⁊ ille eamſtatī dimiſit. Fecitqꝫ eā legi coraꝫ oīppl̓o et multitudine ⁊ pr̄e ipſiꝰ. Eteufemianꝰ hoc audiēs nimio timoe̓cōturbatꝰ: obſtupuit ⁊ factꝰ exanimis: veſolutiſqꝫ viribꝫ in terrā decidit. Cū ꝟo aliqͣntulū ad ſe vedijſſetveſtimenta ſua ſcidᵗ. cepitqꝫ canoscapitꝭ ſui euelle̓ꝫ barbā trahere atqꝫ ſemetip̄m diſcerꝑe ac ſuꝑ corpꝰ filij ſui corruēs: exclamabat. Heu mefili mi: qͣre ſic me ꝯtriſtaſti: ⁊ ꝑ totānos mihi dolores ⁊ gemitꝰ intuliNi Heu me miſeꝝ: qꝛ video de baculū ſenectutꝭ mee in grabato iacētētn̄loquētē mihi. Heu me: qͣlem cōſo-
latōneꝫ decetero habere potero? Mater v̓o eiꝰ quaſi leona rūpēs rete: itaſciſſis veſtim̄tꝭ exiēs coma diſſolutaad celū oculos leuabat. Et cū pre nimia multitudine ſanctū corpꝰ adivenō poſſꝫ: clamabat dicēs. Dabe virimihi aditū ut videā filiū meū: ut videā cōſolationeꝫ anime mee qui fuxvbera mea. Et cū ꝑueniſſꝫ ad corpꝰincūbēs ſuꝑ illud: exclamabat Heume fili mi lumē ocl̓oꝝ meoꝝ qͣre ſicnobis feciſti?. Quare tā crudelit̉ nobiſcū egiſti? Videbas pr̄eꝫ tuū ⁊ memiſerā lacrimāteſꝫ ⁊ n̄ on̄debas teip̄m nobis. Serui tui iniuriabā̉ tibi⁊ ſuſtinebas Et iterū atqꝫ iteꝝ proſternebat ſe ſuꝑ corpꝰ. ⁊ nunc brachia ſuꝑ iᵈ expadebat: nūc manibꝫvultū āgelicū ꝯtrectabat: oſculāſqꝫclamabat. Plorabe mecū oēs qͥ adeſtis. qꝛ ꝑ. xvij ānos eū in domo meahabui ⁊ nō cognoui qꝛ vnicus filiꝰmeꝰ eſſet. Serui eius ꝯuiciabant̉ ei ⁊alapis eū ꝑcutiebant Heu meaquisdabit oculis meis fontē lacrimiaruꝫut plāgā die ac nocte dolorē animemee?. Spōſa v̓o eꝰ induta veſte adriatica: cūcurrit plorās: et dicēs. Heume qꝛ ego hodie deſolata fū ⁊ apꝑuividua. ⁊ ideo nō habeo in quē ꝓſpiciā: nec in quē oculos leuē Nūc ruptū eſt ſpeculū meū ⁊ perijt ſpes meaAmodo cepit dolor qͥ fine nō habet.Populus āt audiēs hoc: lacrimabilit̓ flebat. Pontifex cū imꝑatoribꝰpoſuer̄t corpꝰ in honorato feretro etduxerūt in mediā cītatē. ⁊ nūciatū ēpopulo inuentū eſſe hoīem dei quemciuitas tota querebat Et oēs obuiācurrebāt corpori ſancto. Si quis aūtinfirmꝰ corpus ſacratiſſimū tange̓t.ꝓtinꝰ curabả. ceci viſum vecipiebātdemoniaci liberaban̉. ⁊ oēs infirmia quacunqꝫ infirmitate detēti: factocorꝑe ſcō curabāt̉. Imꝑatores aūttāta mirabilia vidētes ceperūt ꝑ ſecū pōtifice lectū portare ut ip̄i ſcīficarēt̉ ab eodē corpore ſcō. Tūc imꝑatoves iuſſerūt copiam auri ⁊ argēti in
o iiij.