CX.Alexius confeſſor.

exios qd̓ eſt circulꝰ. ⁊ inde alexiꝰ qͣfiambiēs circulū a creatoe̓ incipiētē ⁊in creatorē definētē. qd̓ qͥlibꝫ ſapiēsdebꝫ face̓ .ſ. ut a deo incipiat ⁊ in eodēdeſinat Qui em̄ a deo incipit ⁊ ad eūnō veuertit̉ geherme ſentiet eculeos¶ HyſtoriaLexius fuit filiꝰ Eufemiani viri nobiliſſimi romani: ⁊ in aula imꝑatoris primi. cui tria miliapueroꝝ aſſiſtebāt qͥ zonis aureis cīgebāt̉: et veſtimētis ſericꝭ induebātur ¶ Erat āt p̄dictꝰ eufenanꝰ valde miſericors. ⁊ ſingul̓ diebꝫ ī domoſua tres mēſe pauꝑibꝫ. ꝑegrinis. orphaīs ⁊ viduis ꝑabāt̉ qͥbꝫ ſtrēnueẜuiebat Et hora nona ip̄e cū virꝭreligioſis cibū in timore dn̄i capiebatCui vxor noīe aglaes erat. q̄ eiuſdeꝫreligiōis ⁊ ꝓpoſiti ea̓t Cū āt filiū n̄hr̄ent: ad p̄ces tn̄ ſuas dn̄s eis contulit filiū. pꝰ quē ipſi deinceps ī caſtitate viue̓ firuer̄t Traditꝰ gͦ puer hibeālibꝫ diſciplinis ⁊ cū in oībꝰ ph̓ieartibꝫ ipē florerꝫ ⁊ iā ad puberē etatē veniſſꝫ puella ſibi de domo īꝑialieligit̉ ⁊ ſibi in ꝯiugē copulả Venitnox in qͣ cū ſpōſa ſuſcepit ſecreta filētia Tūc ſcūs iuuenis ſpōſā ſuā cepꝰin dei tīore inſtruere: ac ipſā ꝓuocae̓ad v̓ginitatꝭ pudorē. Deinde anulūſuū aureū ⁊ caput balthei qͦ cingebả ſibi ẜuādā tradidit. d. Suſcipe hͦ⁊ ẜua donec do placuei̓t ⁊ dn̄s ſit int̓nos ¶ Pꝰ hͦ de ſub̓a ſua accipiēs admave diſceſſit. Aſcēdēſqꝫ occulte nauē: laodiciā vſqꝫ deuenit. Indeqꝫ pergēs ī ediſſaꝫ cītatē firie ꝓfectꝰ ē vbimmiago dn̄i nr̄i Ih̓u xp̄i ſine hūanooꝑe facta in findone habebat̉. Quoꝑueniēs oīa q̄ ſecū detuleāt pauꝑibꝫdiſtribuit. ⁊ veſtimenta vilia diminiuēs cū ceterꝭ pauꝑibꝫ ī atrio dei genitricꝭ marie ſedere cepit. De elemoſinis vero qͣntū ſibi ſuffice̓ poteā̓t ſibi vetinebat. cetera ꝟo alijs pauꝑibꝰ erogabat At pr̄ de receſſu filij ml̓tū ingeniſcens ꝑ vniu̓ſas mūdi ꝑtes pueros ſuos miſit qͥ eū inqͥveret

diligēter. Quoꝝ dū aliqͥ ad cītateꝫediſſam veniſſēt ab eo cogniti: ſꝫ ipſi eū minime cognoſcētes eidē cū ceteris pauꝑibꝫ elemoſinas tribuer̄t.Quas accipiēs grās egit deo: dicēs.Gratias tibi ago domīe: qꝛ a ſeruismeis elemoſina me reciꝑe feciſti. Reuerſi āt puei patri nūciant ꝙ nuſꝙͣvaleat reꝑiri. Mater gͦ ſua adie fuireceſſus ſaccū in pauimēto cubiculiſtrauit vbi eiulans lamētabiles voces dabat: dicēs. Hic ſemꝑ in luctumanebo donec filiū meum recupaboSponſa ꝟo ad ſocrū ſuā dixit Donecaudiā de ſpōſo meo dulciſſiō inſtarturturis ſolitaria tecū manebo. Cuꝫigit̉ alexiꝰ in p̄dicto atrio. xvij. ānisin dei ſeruitō ꝑmāſiſſet: imago tādēbtē virginis q̄ ibidē erat cuſtodi eccleſie dixit. Fac intrōire hoīem dei qꝛdignꝰ eſt regno celoꝝ: ⁊ ſpūs dei veqͥeſcit ſuꝑ eū Nā orō eiꝰ ſicut incēſūin ꝯſpectu dei aſcēdit Cū cuſtos de qͦnā diceret ignoraret: iteruꝫ ei dixit.Ille qͥ foris ſedet in atrio ipſe ē Tūccuſtos feſtinꝰ exijt ⁊ ip̄m in eccāꝫ introduxit Qd̓ factū dū cūctis innoteſceret ⁊ ab oībꝫ venerai̓ cepiſſet hūanā gl̓am fugiēs inde receſſit ⁊ laodiciā venit. ibiqꝫ nauē aſcendens cū intharſū cicilie vellet ꝑgere diſpēſātedeo nauis aventis pulſa in romanūportū deuenit Qd̓ cernens alexiꝰ aitintra ſe In domo patris mei ignotꝰman ebo nec alicui oneroſus ero Patrē ergo a palacio redeuntē multitudine ſb̓ſeq̄ntium circundatū obuiūhabuit ac pꝰ eū clamare cepit. Serue dei me ꝑegrinū in domo tua fuſcipi iubeas. et de micis menſe tue menutriri facias: ut tui qͦꝫ ꝑegrim dignet̉ dn̄s miſereri. Qd̓ audiēs pr̄ obamorē filij ſui eū ſuſcipi iuſſit: ⁊ locū ꝓpriū in domo ſua tribuit: et cibude mēſa ſua ſibi ꝯſtituit ⁊ miniſtruꝫꝓpriū delegauit. IIpſe āt in oratōibꝫꝑſeuerabat: ⁊ corpꝰ ſuū ieiunijs ⁊ vigilijs maceābat. Famuli autem domus ipſū deridebāt multipliciter: ⁊