Ci.Petrus ap

colligēs ita abſcōdit. ⁊ ſe tribꝫ diebus occultauit. Sanguis at arietisibidē ꝯgelatus venaſit. Die at t̓ciaon̄dit ſe neroni. di. Fac ſanguinemieū qui effuſus eſt extergi: qꝛ ecceego qͥ decollatꝰ fuerā ſicut ꝓmiſi diedercia reſurrexi. que noro videns obſtupuit ⁊ ip̄m verū dei filiū putauitHec leo Aliqn̄ ec cū in cōclaui cū nerōne eſſet demō in eꝰ ſpē foris loquebat̉. Deniqꝫ romani eū in tāta voneratōe hūer̄t ꝙ eidē imaginē fecerūt⁊ hūc titulū ſuꝑſcpͥſer̄t. Symoni doſcō. Petrus āt ⁊ paulus ad neronēintroierūt ⁊ oīa eꝰ maleficia detegebant Addiditqꝫ petrus ꝙ ſic̄ in xpōſūt due ſb̓e .ſ. dei ⁊ hoīs: ita ī iſto mago ſūt due ſb̓e .ſ. hoīs ⁊ diaboli. Dixitqꝫ ſimon ut teſtatur ſcūs marcellus ⁊ leo. Ne diutiꝰ hūc patiar īimicū: p̄cipia angel̓ meis ut vindicentme de iſto. Cui petrus. Angelos tuos nō timeo ſꝫ ip̄i timēt me Ne̓o aitNon times ſimoneꝫ qͥ d̓initatē ſuārebꝫ affirmat?. Cui petrꝰ Si d̓initaseſt in ipō: dicat mͥ nūc qͥd cogito velfacio. quā cogitatōem meā pͥꝰ auribꝫ tuis in ſinuo ut nō audeat mētiriqͥd cogitoᵉ Cui Nero. Accede hūc ⁊dic mͥ qͥd cogitas. Petrꝰ at accedēsſecreto dixit. Iube in panē ordēāceūafferri ⁊ occulte dari. Qui cū allatꝰfuiſſet ⁊ petrus illū bn̄dixiſſet ⁊ ſubmanica abſcōdiſſet ait. Dicat ſimōqͥ ſe deū facit quid ſit cogitatū. quiddictū qͥd factu? Rn̄t ſimon. Petrusmagis dicat qͥd cogitē ego. Dixitqꝫpetrus. Ad̓ cogitet ſimon me ſciredocebo: dū quod cogitauerit feceroTūc ſimō indignatus exclamauit.Procedant canes magni et deuorēteū. Et ſb̓ito canes maximi appuer̄t⁊ in petꝝ impetū fecer̄t. Ipē ꝟo panē bn̄dictū obtulit et ſb̓ito ipōs ī fugā ꝯuertit Tūc ait ad neronē petrꝰEcce on̄di me noſſe qͥd cogitaueratꝯͣ me ſimō nō v̓bis ſꝫ factis. nā qͥ ꝓmiſerat ꝯͣ me angelos venturos: exhibuit canes: ut on̄dat ſe nō hr̄e di

uinos āgelos ſꝫ caninos. Aitqꝫ ſymō. Audite petre ⁊ paule. Si hic n̄poſſum vobis nocere: veniemus vbioportꝫ me vos iudicae̓ Ego atvobishic ꝑ̄co Hec leo Tūc ſimo ut ait egēſippꝰ et linꝰ ī ſuꝑbia elatꝰ auſus eſtſe iactare ꝙ mortuos poſſet ſuſcitare. ⁊ accidit ut qͥdam iuuenis more̓̉Vocatꝭ gͦ petro ⁊ ſimone hac om̄esde volūtate ſimonis ſiam firmauerūt ut ille occiderẻ̉ qͥ mortuū ſuſcitare nō poſſet. Symō g̓ dum ſuꝑ mortuū ſuas incantatōes faceret: viſuseſt a circūſtantibꝫ caput agitae̓ defunctꝰ. Tūc oēs exclamātes petꝝ lapidae̓ volebāt. Petrus at vix īpetrato filentio ait. Si viuit defunctꝰ ſurgat. ābulet ⁊ loqͣtur. alioqͥn ſciatisfantaſma eē. qꝛ caput mortui cōmouet̉. Seꝑetur ſimon a lectulo ut diaboli figmienta plene denūdē? Seꝑatur gͦ ſimō a lectulo ⁊ puer īmobil̓venianſit. Petriis at alonge ſtansorōe facta exclamauit. d. Adoleſcēsin noīe ih̓u xp̄i nazae̓ni crucifixi fuige. ⁊ ſtatī viuꝰ ſurrexit ⁊ ābulauit.Cū āt vellet ppl̓s ſimonē lapidae̓ aitpetrꝰ Illi ſatꝭ ē ad pena ꝙ agͦſcit ſein ſuis artibꝫ ſuꝑatū Agr̄ at noſternos docuit ut ꝓ mal̓ boͣ reddāꝰ Dixᵗāt ſimō. Scitote petre ⁊ paule nō vobis ꝯtīget qd̓ cupitꝭ ut mrͣio vos digner coronare. Qrn̄der̄t. Adueniatnob̓ qd̓ cupimꝰ. tibi āt nūꝙͣ bn̄ fitqꝛ q̄cūqꝫ loq̄ris mētirꝭ. Tūc ſimō utait ſcūs marcellꝰ iuit ad domū marcelli diſcipuli eiꝰ ligauitqꝫ maximūcanē ad hoſtiū domꝰ eiꝰ dicēs. Nūcvidebis ſi petrꝰ qm̄ ad te venie̓ ꝯſueuit ingredi poterit. poſt paululū vonit petrus ⁊ facto crucl̓ ſigno canemſoluit Canis āt oībꝫ alijs blādꝰ: ſolū ſimonē ꝑſeq̄bat̉ Qui app̄hendēseum ad terrā ſubtus ſe deiecit ⁊ eumſtrāgulae̓ volebat Accurres ergo ptrus cani clamauit ne ei noceret. Etcanis qͥdē corpꝰ eius nō leſit. veſtesadeo lacerauit ut ille nudꝰ penitusvemane̓t. Populꝰ āt ⁊ maxīe pueri