Petrus apoſtolꝰ.C.

de diſcipulis ſuis ad p̄dicandū miſiſſet dū dietas. xx. iuiſſent: vnꝰ illorū defunctꝰ eſt alt̓ ad petꝝ vedijt. ⁊qͥd acciderat nunciauit Hic d̓r fuiſſemarcialis. vel ẜm aliqͦs btūs māternus Alibi legit̉ ꝙ fuit btūs frācō ſocius eius qui defunctꝰ eſt p̄ſbīt̓ fuitgrego. Tunc petrus baculū ſuum eidedit precipiēs ut ad ſociū ꝑgeret. ⁊eū ſuꝑ ip̄m poneret Qd̓ cū feciſſet: ille qui iaꝫ ꝑ qͣdraginta dies iacebatmortuꝰ: ꝓtinꝰ ſurrexit viuꝰ G ¶ Eotꝑe fuit in ihrl̓m qͥdā magꝰ nōie Simon? qui ſe pͥma veritatē dicebat etſibi credētibꝫ p̄petuoſ effici aſſerebat⁊ nulla ſibi īpoſſibilia dicebat Legitur etiā in libro clemētis ip̄ꝫ dixiſſeAdorabor ut deus. publice d̓inis donabor honoribꝫ. ⁊ quicqͥd facere voluero potero. Aliqn̄ cuꝫ mater meaRachel iuberet me exire ad agꝝ ūtmeterem. ego falcem vidēs poſitamp̄cepi falci ut ꝑ ſe meteret ⁊ ineſſuitdecuplo āpliꝰ alijs Addidit qͦꝫ ⁊ hocẜm ꝙ d̓t Ihero. Ego ſū ẜmo dei Egoſpōſus. ego ꝑaclitꝰ. ego omīpotēs.ego oīa dei? Serpētes qͦꝫ eneos faciebat ſe mou̓e̓. Statuas ereas ⁊ lapideas ridere ⁊ canes cātae̓ Hic g̓ ut aitlinꝰ volens diſputare cū petro: ⁊ on̄dere ꝙ deꝰ eēt: ſtatuto die vēit petrꝰad locuꝫ certamīs. ⁊ aſtātibꝫ petrꝰdixit Paxvobis frēs qͥ veritatē amatis. Cui ſimon. Nos tua pace opusnō hēmꝰ. Si em̄ pax ſit ⁊ ꝯcordia adinueniendā veritatē nihil poterimꝰꝓficere. Hn̄t at int̓ ſe pace latronesꝓpter qd̓ noli inuocare pace ſꝫ pugnam. Duobꝫ em̄ dimicātibꝫ tūc eritpax cū alter fuerit ſuꝑatus Et petrꝰCur times audire pacē Ex pcc̄is em̄bella naſcūtur. Vbi at pctm̄ non ſitpax ē. In diſputatōnibꝫ veritas: inoꝑibꝫ iuſticia inuenit̉ Et ſymon Nihil dicis. ſꝫ ego on̄dā tibi mox d̓initatis mee potētiaꝫ: ut repēte adoresme. Ego ſū prīa veritas ⁊ poſſū vola e̓ꝑ aera. nouas arbores facere. lapides in panē mutare. in igne ſine leſi

one durare. ⁊ oīa q̄ volo poſſū facereCōtra hūc gͦ petrꝰ diſputabat ⁊ oīaeius maleficia detegebat Tūc ſymōvidens qꝛ petro nō poſſꝫ reſiſte̓: oēslibros ſuos magior artꝭ neforte magus ꝓderet̉ in mare ꝓiecit ⁊ romamut ibi ſic̄ deꝰ hr̄eʳ ꝑrexit Qd̓ cū petrꝰꝯꝑit eū inſeqͥt̉ ⁊ vſqꝫ vomā ꝓficiſcit̉.Qrͣto ergo anno claudij imꝑatorꝭpetrus romā applicuit: et ibi annisxxv. ſedit. ⁊ duos epōs linū ⁊ cletuꝫſibi cōadiutores ordīauit: fic̄ ait iohānes belethꝫ vnū extra muros vrbis: aliū intra ordīauit Predicatōiaūt inſiſtēs multos ad fidē cōuertebat: infirmos ꝙͣ pl̓es curauit. ſꝫ in p̄dicatōe ſua ſemꝑ laudās ⁊ preferescaſtitatē: quatuor cōcubinas agrippe prefecti cōuertit adeo ꝙ ad prefectū vlteriꝰ vedire recuſauerūt. Vndeiratus p̄fectus aduerſus petꝝ: querebat occaſionē. Poſt hͦ apꝑuit petro dn̄s. d. Symon ⁊ nero cogitantꝯtra te mala. ſꝫ ne timeas qꝛ tecū fūut eruā te: ⁊ dabo tibi ẜui mei pauliſolaciū qui cras romā ingrediẻ. Sciens ergo petrus ut ait linus qꝛ velox eēt depoſitō tabernaculi ſui in cōuentu frm̄ poſitus: manū clemētꝭ app̄hēdit ⁊ eū ep̄m ordīauit ⁊ in cathedra loco ſui ſederr cōegit. Poſt hocpaulus ſicut dominus predixerat rōmam venita cum petro chriſtum p̄dicae̓ cepit Symo at magꝰ intātū anerone amabatur: ꝙ vite eius ⁊ ſalutis ⁊ totiꝰ cītatꝭ cuſtos ſine dubioputabat̉. Quadā at die ſic̄ dic̄ leopͣpͣ. dū ante nevonē aſtaret: eius effigies ſubito mutabat̉. et mō ſeniormō adoleſcentior videbat̉. Qd̓ cū videret nero verū hūc eſſe dei filiū eſtimabat. Dixit itaqꝫ ſymō magꝰ neroni fic̄ ibidē vefert leo. Vt ſcias optīeimꝑator me voꝝ dei filiū eē: iube medecollari ⁊ die tercia veſurga. Precepit gͦ nero carnifici vt ip̄m decollaredeberet Quī cū putaret ſe decollae̓ ſymonē: decollaūᵗ arietē Simō āt artemagica illeſus euaſit. ⁊ arietꝭ mēbꝫ

n ij.