Obſidio Iheruſalem.LXXXij.

audiens patrē ſuū in imperiū ſublimatūztāto gaudio ⁊ exultationie veplet̉. ꝙ neruoꝝ ꝯtractōne ex frigiditate corrupi? ⁊ altero crure debilitảparaliſiqꝫ torq̄tur Ioſephꝰ aūt audiens Titū infirmitate laborae̓ cāmmorbi: tp̄s morbi. ⁊ morbū diligēter inqͥrit. Cauſa neſcit̉. morbꝰ ignoratur. De tꝑe aūt qm̄ audita patrielectione hoc ſibi acciderit aperit̉ Ioſephꝰ aūt vir ꝓuidꝰ ⁊ ſapiēs ex paucis multa conecit ⁊ ex tꝑe morbū ⁊cauſā inuenit: ſciens qꝛ gaudio ⁊ loticia ſuꝑabundati debilitatꝰ fuerit.Adu̓tēs gͦ qm̄ ꝯͣria ꝯͣrijs curāt̉ Sciēsetiā. qꝛ qd̓ amore conqͥrit̉ dolore frequēter amittit̉: cepᵗ q̄rere: an aliqͥseſſꝫ qͥ pͥncipiſ īimicicijſ obnoxiꝰ detīevet̉ Et ea̓t ibi ẜuꝰ adeo tito moleſtꝰvt ſine vehemēti cōturbatōe nullatenus in eū poſſet reſpice̓ nec ec̄ nomēeius audie̓ Dixit itaqꝫ tito Si curarideſideras oēs q̓ in meo cōmitatu venerūt ſaluos efficias. Cui titꝰ Quicūqꝫ in tuo cōmitatu venerit ſecurushabeatur ⁊ ſaluus Tūc ioſephꝰ titoprandiū fieri p̄cepit. ⁊ menſā ſuammenſe titi oppoſitā locauit. et ſeruūa dextris ſuis ſedere fecit. Quē titusreſpiciens moleſtia ꝯturbatus infreinuit. ⁊ qui pͥus infrigidatꝰ fuerat p̄gaudior attentione furoris incaluitneruoſqꝫ extēdens curatꝰ fuit. Poſthoc titus ⁊ ſeruū in ſui gratiā ⁊ Ioſephum in ſui amiciciā recepit Giennio igit̉ a tito ihrl̓m obſeſſa inter cetera mala que obſeſſos grauit̓ pungebant: tanta fames ōnes tenuit ꝙꝑntes filijs ⁊ filij ꝑentibꝫ: viri vxoribus ⁊ vxores virl̓ cibos nō tm̄ ē manibꝰ ſꝫ ecl̓ ex ipẜdētibꝫ rapiebāt Iuuenes ecl̓ etate fortiores velut fimūlacra ꝑ vias oberrādo p̄ famē examinies cadebāt Ꝙ mortuos ſepeliebātſepe ſuꝑ ipōs mortuos cadebāt Fetores aūt cadaueꝝ nō ferētes ex publicō fūptū ip̄a ſepeliebāt Sed deficiēteſūptū ⁊ vincēte cāadaueꝝ multitudīede muro cādau̓a p̄cipitabāt. At titꝰ

circuiens ⁊ vidēs valles cadaueribꝰplenas ⁊ vepletas: ⁊ totā patriā exeoꝝ fetōe̓ corruptā: manꝰ ſuas cū lacrimis leuauit ad celū di. Deꝰ tu vides qꝛ ego nō facio Tanta etiā ibi fanies erat ꝙ calciamēta ſua ⁊ corrigias cōmedebāt ¶ Mrōna inſuꝑ qͥdāgn̓e ⁊ diuitijs nobil̓ fic̄ legit̉ in hiſ­.ec. cū p̄dones in eiꝰdomū irruētes eāboīs oībꝫ expoliaſſēt nec ſibi vltrͣ qͥdcomede̓t remāſiſſꝫ: ꝑliulū lactātē tenēs ī manibꝫ ait. Infelicꝭ nir̄is īfelicior fili. ī bello ī famē in direptōe cuite veſeruaboᵉ Veni gͦ nūc o m̄i nateeſtō mr̄i cibꝫ. p̄donibꝫ furor. ſcl̓is fabula. et hijs dictꝭ filiū iugulauit etcoxit. ⁊ dimidiā comedēs ptē alterāoccultaūᵗ Et ecce ꝯfeſtī p̄doneſ odorēcarnis cocte ſētiētes: ī domū irruūt⁊ niſi carnē ꝓdat mortē mināt̉ Tūcilla detegēs infantꝭ mēbra: ecce inqͥtvob̓ ꝑtē optimā veſeruaui. At illostātus horror inuaſit: ꝙ nec loqͥ potuerūt. Et illa. Aeꝰ eſt inqͥt hic filiusineum eſt pctm̄. Securi edite: qꝛ egoprior comedi quē genui. Nolite aūtnirē veligioſores aut feīs mollioresfieri. Ꝙ ſi vincit vos pietas ⁊ horretꝭego totū comedā q̄ dimidiū iā comedi. Illiꝟo tremētes ⁊ territi diſceſſerūt ¶ Tādē ſcdo āno veſpaſiāi imprtitus i brl̓m cepit ⁊ captā ſubuertit.tēplūqꝫ fūditꝰ deſtruxit. ⁊ ſicut iudeixp̄m. xxxͣ. denarijs emerāt: ſic ⁊ ipſevno denario. xxxͣ. iudeos vēdidit. Sic̄aūt narrat ioſephꝰ xcvij. milia iudeoꝝ vendita ſūt. ⁊ vndēciēs cētenamilia fame ⁊ gladio ꝑier̄t ¶ Legỉ qͦꝫꝙ titꝰ intrās ihrl̓m quēdā murū denſiſſimū vidit. ipſūqꝫ ꝑforari p̄cepitfcōqꝫ foramīe qͣndā intꝰ ſene aſpcū⁊ canicie venea̓bilē īuener̄t qͥ reqͥſitꝰqͥs eſſꝫt: rn̄dit ſe eē ioſeph ab arim athia cītaº iudee. ſeqꝫ a iudeis ibid̓ incluſū ⁊ muratū fuiſſe eo ꝙ xp̄m ſepeliſſꝫ Addiditqꝫ ꝙ ab illo tꝑe vſqꝫ nc̄celeſti ſit cibo paſtꝰ a d̓ino luīe ꝯfortatꝰ In euāº tn̄ nicodēi d̓r ꝙ cū iudeiipſū vecluſiſſent xp̄s reſurgens inde