Obſidio Iheruſalem.LxX Xi.
dorūt ergo ⁊ p̄cipitauer̄t eū Cū ergoeū p̄cipitaſſēt. lapidibꝫ eū obruebatdicētes. Lapidemꝰ iacobū iuſtū. Ꝙdeiectꝰ nō ſolū mori nō potuit: ſꝫ conuerſꝰ et ſuꝑ genuā ꝓcūbes dicebatRogo dn̄e dimitte eis qꝛ neſciūt qͥdfaciūt Tc̄ vnꝰ de ſac̓dotibꝫ ex filijs rachab exclamauit. Parcite q̄ſo. Qdfacitꝭᶜ. Pro vob̓ hic orat iuſtꝰ quē lavidatꝭ Tūc vnꝰ ex ip̄ẜ ꝑticā fullonisarripiēs: valido ictū caput eiꝰ īpetijtA cerebrū excuſſit Hec egeſippꝰ. Taliqꝫ martirio migͣuit ad dn̄ꝫ. ſb̓ Nerone qͥ cepit annio dn̄i. lvij. Sepultꝰibidē ꝓpe tēplū. Cū at ppl̓s vellꝫ mortem eiꝰ vindicae̓ ⁊ malefactores capere ac punire ꝓtinꝰ aufuger̄t ¶ CRefert Ioſephꝰ ꝙ ꝓpt̓ pctm̄ mortisIacobi iuſti factū ſit excidiū Ihrl̓m⁊ diſpſio iudeoꝝ. Sꝫ nō ſolū ob mortem Iacobi ſꝫ etiā ob mortē dn̄i p̄cipue hec facta ē deſtructio. Sꝫ qͥd dn̄sdicit Nō velinquent in te lapidē ſuꝑlapide. eo ꝙ nō cognouerꝭ tp̄s viſitationis tue. Sed quoniā dominusnō vult mortem peccatorꝭ ⁊ vt ipſiexcuſationē non haberent: penitētiāeorū per quadragnita ānos expectauit: ⁊ per apoſtolos maxime ꝑ Iacobum fratrem domini inter eos cōtinue p̄dicantē eos ad penitentiā reuocabat Sꝫ cū ꝑ admonitōeꝫ eos nōpoſſet reuocare: voluit eos ſaltē ꝓd̓igijs exterrere. Nā in hijs quadragnita annis eis ad penitentiā datismulta monſtra ⁊ ꝓdigia ſicut vefertIoſephꝰ euener̄t Nā ſtella p̄fulgēsgladio ꝑ oīa ſil̓is viſa ē citati deſuꝑiminere: ac ꝑ totū ānū exicialibꝫ flāmis ardere. In qͦdā feſto azimoꝝ hora noctis nona tantus fulgor tēplūcircūdedit vt oēs die clariſſimū factūputarent In eadē feſtiuitate vitulaad ȳmolandū addūcta inter miniſtrorum manꝰ agna ſubitō eſt enixaDꝰ aliqͦt dies ꝓpe ſol̓ occaſū viſi ſūtcurrus ⁊ qͣdrige in oī regiōe ꝑ aerēcircūferri ⁊ armatoꝝ cohors miſcerinubibꝫ ⁊ nubes circūdae̓ agmībꝫ in
prouiſis In alio die feſto qui pēthecoſten appellat̉: noctu ſacerdotes intēpluꝫ ingreſſi ad mīſteria ex morecōplenda: motꝰ qͦſdā ſtrepituſqꝫ ſēſerūit ac voces ſubitaſ audier̄t dicētestranſeamꝰ ab hijs ſedibꝫ ¶ An̄ qͣrtūetiā ānū belli qͥda vir noīe Ih̓s ananie filiꝰ in feſto tab̓naculoꝝ repenteclamae̓ cepit. vox ab oriēte. vox aboccidēte. a qͣtuor vētꝭ vox ſuꝑ Ihrl̓iniā ⁊ ſuꝑ tēplū. vox ſuꝑ ſpōſos ⁊ ſuꝑ ſpōſas vox ſuꝑ vniu̓ſū ppl̓m Predictꝰ gͦ vir capỉ cediʳ v̓berat̉ ſꝫ ille niſalid̓ dice̓ neqͥens: ꝙͣto plꝰ v̓beraʳ: tāto fortiꝰ eadē claitabat. Ad iudice g̓adducit̉. tormētis duris afficỉ vſqꝫad padefactione oſſiū laniat̉. ſꝫ illenec p̄ces nͨ ſacrimias effundebat ſedquodā vlulatu ꝑ ſingula pene v̓beraeadē ꝓferebat. addēs etiā hͦ Veve veiheroſol̓is. Hec Ioſephꝰ ¶ Cū autēiudei nec admonitōibꝫ cōu̓berēt̉. nectātis ꝓdigijs terreret̉: poſt. xl. anudn̄s veſpafianū ⁊ titū ihrl̓m adduxᵗ⁊ ipſā cītatē fūditꝰ deſtruxer̄t. Hͨ ātfuit cā aduētꝰ ipōꝝ ī ihrl̓m. ſic̄ ī qͣdāhiſtōriā inueniʳ licet apocrifa Videspilatꝰ qꝛ iheſū innocētē danaueāt tiniēs offenſā tiberij ceſarꝭ: ꝓ ſe excuſando nūciū Albanū noīe ad ceſaredeſtīauit Eode at tꝑe veſpaſianꝰ mōnarchiam in galatīa a tiberio ceſaretenebat. nūcius ergo pilati ventꝭ cōtrarijs in galatīā pelli? ⁊ ad veſpaſiānū̓ adduci? Talis aūt ſeruabat̉ ibicōſuetudo vt qͥcūqꝫ ibidē nau̓frāginipateret̉: rebꝰ ⁊ ſeruituti pͥncipi ſubderet̉ Que veſpaſianꝰ qͥs eſſꝫ aūt vn̄veniret ſeu quō tēderet reqͥſiuit. Cuiille Iheroſolimitanꝰ ſum de partibꝫrll̓is veni. vomam vſqꝫ tendebā. Cuiveſpaſianus. De terra ſapientuꝫ veniſ. artē noſti medicaminiſ. medicꝰes. curare nos debes Veſpaſianꝰ em̄quoddā genꝰ vermiū naribꝫ inſitūab infantia gerebat. Vn̄ ⁊ a veſꝑisvoſpaſianꝰ dicebat̉ Cui vir ille rn̄dᵗArtē medicaminis dn̄e neſcio ⁊ idōde curare nō valeo Cui veſpaſianus