LXv.Paſſio domini.
amabilem bone ih̓u calix queꝫ bibiſti opꝰ noſtye vedēptōis. Hoc oīnoamorē noſtꝝ facile vendicat totū. hͦeſt qd̓ nrām deuotōeꝫ blādꝰ allicit ⁊iuſtiꝰ erigit ⁊ fortiꝰ ſtringit ⁊ vehem̄tiꝰ afficit. Etem̄ vbi te exinaīſti. vbite nālibus radijs exuiſti ibi pietasmagis enricuit. ibi caritas plꝰ effulſit. ibi gr̄tia ampliꝰ radiauit. Qualiter ꝟo ad fiduciā trͣhat. d̓r Ro. viijQui etiā ꝓprio filio n̄ peꝑcit. ſꝫ ꝓ nobis om̄ibꝫ tradidit illū quō nō etiācū illo oīa nobis donauit?. De hͦ etiāber. Quis nō rapiat̉ ad ſpē ⁊ impetrādi fiduciā: qͥ eiꝰ attēdit corꝑis diſpoſitōeꝫ .ſ. caput inclinatū ad oſculū. brachia extēſa ad amplexū. manꝰ ꝑforatas ad largiēdū. latus aꝑtūad diligendū. pedū affixionē ad nōbiſcū ꝑmanēdum. corꝑis extēſionēad ſe totū nobis impendēdū? G¶ Qrͣto fuit prudētiſſiꝰ ad expugͣndū humani gn̓is immicū Iob. xxvPrudētia eiꝰ ꝑcuſſit ſuꝑbū Et vltīoNūqͥd poterꝭ caꝑe leuiatā hamō ?Xp̄s em̄ hamū ſue d̓initatis abſcōderat ſb̓ eſca hūanitatis ⁊ diabolusvolens caꝑe eſcā carnis: captꝰ ē abhamo d̓initatis De hac prudēti captōne dicit. ugu. Veni redēptor ⁊ victꝰ eſt deceptor. Et qͥd fecerit redēptor captiuatori nr̄o. Tetēdit muſcipulā crucē ſuā. poſuit in ea eſcā ſanguinē ſuuꝫ. Ipſe aūt voluit fundereſanguinē nō debitoris ꝓpter qd̓ receſſit a debitoribꝫ. Hmōi aūt debitumapl̓s vocat cirographū. Qd̓ qͥdē criſtꝰ tulit ⁊ cruci affixit. De qͦ cirographo dicit. Aug. Eua pcc̄m a dyabolomutuauit. crographū ſcripſit. fideiuſſorē dedit ⁊ vſura poſtei̓tati creuitTunc eī a dyabolo pctm̄ mutuauitqn̄ ꝯtra p̄ceptuꝫ dei eius praue fuggeſtioni conſenſit Cyrographū ſcpͥſit. qn̄ manū ad vetitū pomū porrexit. Fideiuſſorē dedit. qn̄ adā pctō cōſentire fecit. ⁊ ſic vſura peccati poſteritati creuit Cōtra igit̉ ꝯtēnētes hācvedemptōꝫ qͣ nos de inimici poteſta
te reduxit: Bern̄. exprobrādo dic̄ inꝑſona xp̄i. Popule meꝰ qͥd tibi face̓potui ⁊ non feci. Quid cauſe ē ꝙ inimico meo magis libet ẜuire ꝙͣ mihiNec ille ē qͥ creauit vos. ſꝫ nec pauitSi ꝑua hec vidēʳ ingrͣtis. n̄ ille ſꝫ egoredemi vos. Qūo p̄cio? Nō vtiqꝫ corpali auro vl̓ argeto. nō ſole aūt luna. nō ſaltē aliqͦ āgeloꝝ ſꝫ ꝓprio voscruorē vedemi. Ceteꝝ ſi neqꝫ taꝫ multiplici iure debitū avobis ē elicere famulatū: obmiſſis oībꝫ mecū ſaltē exdiurno denario ꝯuenite. Et qꝛ eū inmortē tradidert: iudas ꝑ auariciā.iudei ꝑ inuidiā. pylatꝰ ꝑ timorē. idēvidendū eſſet de pena a deo hijs inflicta merito huiꝰ pcc̄i. Sed de pena ⁊origine Iude inuenies in legēda ſcīMathie De pena ⁊ excidio iudeoꝝ inlegenda ſācti Iacobi minoris H¶ De penia aūt ⁊ origine pilati in qͣdā hiſtoria licꝫ apocrifa ſic legỉ Fuit qͥdaꝫ rex noīe tirꝰ. qͥ qͣndam puellā nomine pilā filiā cuiuſdā molendinarij noīe atus. quaꝫ carnal̓r cognouit ⁊ de ea filium generauit Pilaaūt ex nomine ⁊ ſuo nomine patriqͥ dicebat̉ atꝰ vnū nomē compoſuᵗ ⁊nato puero imipofuit ei non pylatusCū autē pylatꝰ tres aīos haberetPyla ipſū ad regē tranſmiſitHabebat autē rex filiti de regina coniugeſua qui fere pilato coetaneꝰ videbatur Iſti dū ānos diſcretōis attigiſſent: ſepius luctamine pugno ⁊ funda adinuicē colludebāt ſed regis legitimꝰ filiꝰ ut gn̓e erat nobilior. ſic⁊ omni loco pylato inueniebả ſtrēnuior ⁊ in omni gn̓e certaminis aptior Ob hoc pylatꝰ inuidie liuore cōmotus ⁊ felleo dolore ſtimulatꝰ frēꝫſuū latent̓ occidit Qd̓ rex audiēs vehemēt̓ doluit ⁊ ꝯtione ꝯuocata quidde ſcelerato ⁊ homicida folio faciēdūſit reqͥſiuit Quē oēs reū eſſe mortisvnanimit̓ acclamauert. Rex āt adſe reuerſus: iniqͥtatē iniqͥtate duplicare noluit: ſꝫ ipſuꝫ ꝓ tributo qd̓ annu̓atī debebat roͣnis in obſidē miſit.