LXij.Annūciat

LXij.Annūciatio domini.

in ea ſuſcepit hūanitatis ut ſic poſſet deū pare̓. Hac expoſitōeꝫ vidẻ tāgere bernardus qͥ ſic ait. Quia deꝰſpūs eſt: nos vero vnbrā corꝑis ſuitꝑauit ſe nobis ut ꝑ obiectū viuifice carnis videamꝰ v̓bū in carne ſolēin nube. lumē in teſtā. cereū ī lat̓naScd̓m bernardū ſic exponi? qͣſi dicatillū modū qūo de ſpūſancto ꝯcipiēsdei virtute xp̄s ī ſuo ſecretiſſiō ꝯcilioobūbr̄bit .⁊ obūbrādo occultabᵗ. utſibi tm̄ notū hēatur ⁊ tibi. ac ſi dicatqͥd a me q̄ris qd̓ in te mox experierꝭScies. ſcies ⁊ feliciter ſcies. Sꝫ illo doctore qūo ⁊ auctore. Ego nūciare fūmiſſus virginalē ꝯceptū n̄ creae̓ Velobūbr̄bit. ꝓte a viciorū eſtu vefrigerebat O ¶ Et ecce elizabꝫ cogͣta tua⁊ ip̄a ꝯcepit filiū ī ſenectute ſua. Etdicit (Ecce) ut on̄dat hͦ eē magᵐ nōuū ⁊ viciᵐ ¶ Quatuor āt de cauẜ cōceptus eliſabeth Marie nunciat̉ ẜmbern̄. Prīa eſt cumulus leticie Secūde ꝑfectō ſcīe Tercia ꝑfectō doctrineQuarta obſeqͥum mīe. Dicit em̄ ſicIdeo ſteril̓ cognate ꝯceptꝰ mai̓e nūciat̉: ut dū miraculū mia̓culo addi;gaudiū gaudio cumularet̉ Vel idōqꝛ ꝓfecto decebat ut v̓bū mox diuulgādū vbiqꝫ: ſcie̓t prius virgo ꝑ āgelū ꝙͣ audiret ab homine. ne mr̄ dei aꝯſilijs filij videret̉ amota ſi eorū quoin t̓ris tā ꝓpe gerūt̉ remāſiſſet ignara Vel ideo potiꝰ ut nc̄ ſaluatorꝭ: nc̄p̄curſoris edocet̉ aduētus: veꝝ tp̄s ⁊ordinē tenēs ipſa poſtmoduꝫ meliꝰſcriptoribꝫ ac p̄dicatoribꝫ veſeret veritatē. Vel iō ut audiēs cognatā vetulā ⁊ gͣuidā cogitet iuuēcula de obſeqͥo ut ſic ꝑuulo ꝓphete detur locusobſeq̄ndi dn̄o ⁊ mia̓biliꝰ fiat miraculū de miraculis Itꝭ bern̄. da virgorn̄ ſum feſtināter o dn̄a rn̄de verbū⁊ ſuſcipe verbū. Emitte trāſitoriū ⁊amplecte̓ ſempit̓nū. Surge curre aperi. Surge ꝑ fidē Curre ꝑ deuotionēAperi ꝑ cōſēſionē P ¶ Tūc Mariaexpāſis maībꝫ ocul̓ ad celū eleuatisait. Ecce ācilla dni fiat mͥ ẜm v̓bū tu

um Ber. Alijs in auve. alijs in ore.alijs in maū v̓bū dei factū fuiſſe mēorat̉. Marie at factū ē in aure ꝑ āgelicā ſalutatōꝫ In corde ꝑ fidē In oreꝑ ꝯfeſſionē. In manu ꝑ ꝯtrectatōeꝫIn ventre ꝑ incarnatōem. In gremio ꝑ ſuſtentatōꝫ. In brachijs peroblatōeꝫ ¶ Fiat mͥ ẜm v̓bū Ber. Nolo ut fiat mͥ a̓ declamatorie p̄dicatūaut figural̓r ſignificatū. aut imaginatorie ſomniatū. ſꝫ filent̓ īſpiratūꝑſonal̓r incarnatū. corꝑal̓r inuiſteratū. Statīqꝫ filiꝰ dei in vtero eiꝰ ꝯceptus eſt. ꝑfectꝰ deꝰ ꝑfectꝰ homo. Et inpͥma die ꝯceptōis tāte ſapīe⁊ potētie extitit quante in. xxx. anno fuitQ ¶ Tūc ſurgēs maria abijt ad Glizabet ⁊ cū ea ſalutaſſꝫ: ioh̓es ī eiꝰ vtero exultauᵗ Glo. qꝛ lingua n̄ poteā̓taīo exultāte ſalutat ⁊ ſue p̄curſiōisofficiū inchoat. Fuit āt ibi in eꝰ obſequio tribꝫ mēſibꝫ donec ioh̓es naſcereʳ quē manibꝫ ſuis de terra leuauitfic̄ legỉ in li. iuſtoꝝ ¶ In hac die utSr ꝑ multa tꝑm curricula deꝰ multaoꝑatꝰ eſt. Que qͥdā ſic egregijs v̓ſibꝰ declarauit. Salue feſta dies q̄ vulnera nrā coerces Angelꝰ ē miſſus. ēpaſſus ⁊ ī cruce xp̄s Eſt adā factꝰ ⁊eodē tꝑe lapſus. Ob meritū decīe cadit abel frīs ab enſe Offert melchiſedech yſaac ſupponit̉aris Eſt decollatus xp̄i baptiſta beatꝰ. Eſt petrꝰdēptus iacōbus ſub herode ꝑemptꝰCorꝑa ſcōꝝ cuꝫ xpō multa reſurgūtLatro dulce tn̄ ꝑ xp̄m ſuſcipit amēR ¶ Miles qͥdā diuēs ac nobil̓ ſeculo abrenūciauit. ⁊ ordinē ciſterciēſiū ītroiūt. Et qꝛ lrās neſciebat: erubeſcētes moͣchi tā nobilē ꝑſonā int̓laycos deputai̓. deder̄t ei magiſtꝝ ſiforte modicū addiſcere poſſet. ⁊ ſb̓hac occaſiōe int̓ moͣchos ꝑmaneretSꝫ cū diu cū ingrō fuiſſet ⁊ nihil omnino p̄ter hͦ duo vocabl̓a aue mai̓adiſcere potuiſſet: hͦ tā auide vetinuitut qͦcunqꝫ deābularet: quicqͥd agerꝫea intꝰ īceſſant̓ ruminarꝫ Tādē mōrit̉ ⁊ in cimitei̓o cū alijs fribꝫ ſepelit̉