Annūciatio dnīca.LXi.

addit̉ fecūditas ⁊ fecunditati in conceptū ſanctitas. ⁊ ſcītati in ꝑtu iocūditas. H ¶ Dr̄ grā plena fic̄ dicitBern̄. ꝓpt̓ qͣtuor qͥ fulſer̄t a deo in eꝰmēte. Que fuer̄t deuotō hūilitatisreuerētia pudorꝭ. mag̓tudo crudēſitatis. ⁊ martiriū cordis I ¶ Dr̄ dn̄stecū ꝓpt̓ alia qͣtuor q̄ ei fulſer̄t e celofic̄ idē dicit. Que ſūt marie ſcīficatōangelica ſalutatō. ſpūſſcī ſuꝑuētio⁊ filij dei incarnatō R ¶ Dr ec̄. bn̄dicta tu in mulieribꝫ ꝓpt̓ aliā qͣtuorq̄ ſicut idē dicit fulſer̄t in eiꝰ carne ꝙ.ſ. fuit virgītatis pͥmiceria. ſine corruptōe fecūda. ſine grauedine gͣnda⁊ fine dolore p̄uerpera L ¶ Que cūaudiſſꝫ turbata eſt in ẜmone eꝰ ⁊ cogitabat qͣl̓ eēt iſta ſalutatō. Hic apparet laus virgīs in auditu. in affectu. ⁊ ī cogitatū. In auditu eī ipſiꝰvirgīs laudat̉ modeſtia. qꝛ audit ⁊tacet. In affectu verecūdia Vn̄ turbata eſt. In cogitatū prudētia Turbata eſt at de āgeli ẜmone nō de eiꝰviſionie prīa. qm̄ btā virgo maria āgelos ſepe viderat. ſꝫ nūꝙͣ talia loqͣntes audierat ¶ Aliā roem aſſigͣtPetrꝰ rauanēſis Venea̓t inqͥt angelus blādꝰ in ſpē ſꝫ terribil̓ in ẜmonoVn̄ quā lenit̓ ſollicitauit viſus: nimniū ꝑturbauit auditꝰ. bernar. Ꝙturbata eſt in ẜmone: fuit verecūdievirginal̓. ꝙ nō ꝑturbata fortitudīsꝙ tacuit ⁊ cogitauit: prudētie ⁊ diſcretōis ¶ Et tūc āgelꝰ ꝯfortās eā dixit. Ne timeas Maria. inuēiſti eī gitiā apd̓ dn̄m Bern̄. Quā grāꝫ?. Deiet hoīm pacē. mortꝭ deſtructōeꝫ vitereꝑatōeꝫ. Ecce ꝯcipies ⁊ paries filiū⁊ vocabis nomē eiꝰ ih̓m ſaluatorēqꝛ ſaluū faciet ppl̓m ſuū a pcc̄is eoꝝHic erit magnꝰ ⁊ filiꝰ altiſſimi vobit̉ Bern̄. Hic eſt ille qͥ eſt magnꝰdeꝰ futurꝰ. eſt magnꝰ .ſ. magnuſ hōmagnꝰ doctor. magnꝰ ꝓpheta ¶ Dixit autē maria ad angelū Quꝑ fietiſtud. qm̄ viꝝ riō cognoſco. ⁊ me nōcognituram ꝓpono. Et ita fuit virgomēte. carne. ꝓpoſito. Sꝫ ecce maria

int̓rogat ⁊ qͥ int̓rogat dubitat. Curgͦ ſolꝰ zacharias taciturnitatis plagā īcurrit̉. Suꝑ hͦ petrꝰ Rauen̄. aſſignat qͣtuor drn̄as dicēs. Ille pctōꝝcognitor nō v̓ba ſꝫ corda p̄uidit. ⁊nō qͥd dixerint ſed qͥd ſenſerint indicauit. Erat em̄ int̓rogātiuꝫ cā diſſimil̓. ſpēſqꝫ diuerſa Hec ꝯtra naturācredidit Ille dubitauit pro naturaHec integre ordinē q̄rit ille que deꝰvult fieri nō poſſe p̄ſcribit. Ille īpellentibꝫ exēplis nō accrdit ad fidemhec fine exēplo p̄currit ad fidē. Hecmirả de ꝑtu virgīs. ille de ꝯceptū diſputat ꝯiugali. Nō gͦ dubitat de facto. ſꝫ modū q̄rit ⁊ ordinē. Nā cū triplex ſit modꝰ ꝯcipiendi. ſcꝫ natural̓ſpūalis ⁊ mirabilis: qͦ iſtoꝝ ꝯcipiatſciſcitat̉. A ¶ Et reſpōdēs angelꝰdixit ei. Spūſſcūs ſuꝑueniet in te qͥip̄m tuū ꝯceptū efficiet Vn̄ ⁊ d̓r ꝯceptus de ſpūſcō ⁊ hoc ꝓpt̓ qͣtuor rōnes¶ Prīo ꝓpter on̄ſionē exinie caritatis ut .ſ. on̄dat̉ ꝙ ineffabili dei cai̓tate verbū dei caro factū eſt Ioh̓is. iij.Sic deꝰ dilexit mūdum ⁊cl̓. hec eſt rōmagiſtri ſinaꝝ ¶ Scdo ꝓpter on̄ſionēgratie abſqꝫ meritis. ut ꝑ hoc ꝙ d̓rde ſpūſcō ꝯceptꝰ on̄dat̉ ꝙ ſit ex ſolagra quā nulla hoīm ierita p̄ceſſerūt Et hec ratio eſt auguſtim ¶ Tercio aūt ꝓpter virtutē oꝑatōnis qꝛ .ſ.operatōne ⁊ virtute ſpūſſancti ꝯceptus eſt Et hec rō eſt ambroſij ¶ Qr̄to ꝓpter motiuū ꝯceptōnis. Et hec ēratio Hugonis de ſcō victore. Notiuū em̄ ut idē dicit ad cōceptionemnaturalem eſt amor viri in mulierē⁊ mulieris in viꝝ. Sic in virgine inquit. qꝛ in eiꝰ corde amor ſpūſſanctiſingularit̓ ardebat. iō in carne eiusamo r ſpūſſancti mirabilia faciebatN ¶ Seqͥ? Et virtꝰ altiſſimi obūbrbit tibi Hoc ẜm gloſam ſic exponit̉Vmbra a lumine ⁊ corꝑe obiecto ſolet formai̓. ⁊ virgo ſic̄ ⁊ purꝰ homoplenitudinē diuinitatis capere neqͥbat. ſed virtus altiſſimi obumbruitdū incorꝑal̓ lux diuinitatis corpusx

h ix-