Bn̄dictus abbas.LiX.
protinus in terrā cecidit: ⁊ qꝛ tantoviro illudere preſumpſiſſet: expauitClericus quidā qͥ a dyabolo vexabatur ad virū dei adductꝰ eſt. Cūqꝫ abeo diabolū expuliſſet ayt Vade ⁊ decetero carnes nō comedas nec ad ordines ſacros accedas. Quacūqꝫ eniꝫdie ad ſacros ordines accede̓ attēptaueris: iterū iuri diaboli mācipaberis. Cū ꝟ̓o hoc aliqͦ tꝑe cuſtodiſſꝫ. ẜminores ſuos ſibi p̄poni in ſacris ordinibꝫ cerneret v̓ba viri dei quaſi exlongo tꝑe oblitꝰ poſtpoſuit. atqꝫ adſacrū ordinē acceſſit. Quē mox is qͥeū veliq̄rat dyabolus tenuit ⁊ vexae̓quouſqꝫ animā eꝰ excuberet nō ceſſauit ¶ Vir qͥdā duoſ flaſcones vini ꝑquendā puerū ad eū miſit. Sed illein via vnū abſcondit ⁊ aliū detulit.vir aūt dei cū gratiarū actione vinūſuſcepit ⁊ deſcendentē ꝑuerū admoniuit dicēs. Vide fili ne de illo flaſcone quē abſcondiſti bibas: ſꝫ inclinaillū caute ⁊ īuenies qͥd intꝰ habeatqͥ ꝯfuſus valde ab eo exiuit Et reuerſus volens adhuc ꝓbare qd̓ audierat cū flaſconē inclinaſſꝫ: de eo ꝓtinꝰſerpēs egreſſus eſt ¶ Quadā vicecū vir dei in cena cenaret monachusquidā filiꝰ defenſorꝭ ei aſſiſtēs ⁊ lucerriā tenens ꝑ ſpiritū ſuꝑbie intraſe cogitare cepit Quis ē hic cui māducans aſſiſto. lucerna teneo. ſeruitiū impēdoº. Quis ſū ego vt iſti ſeruiāᵉ. Cui ſtatī vir dei ayt. Signa cortuū frater. ſigna cor tuū. quid ē qd̓loquerꝭ Vocatiſqꝫ fratribꝫ lucernaꝫiuſſit de manibus eius tolli: iuſſitꝙꝫipſū ad monaſteriū vecede̓ et quietūſedere. Cūqꝫ quoſdā ex fratribuſ adlocū quēdā mittēt vt ibidē monaſteriū ꝯſtruerēt: ꝯſtituta die ſe ad eosventurū dixit: ⁊ qͣliter ꝯſtrui debeatindicauit. Nocte gͦ eadē qͣ ꝓmiſſusdies illuceſcebat: moͣcho queꝫ illucp̄poſuerat atqꝫ eius p̄poſito in ſōnisapparuit. ⁊ loca ſingula vbi queqꝫedificae̓ debuiſſēt ſubtiliter deſigͣuitCū aūt viſioni fidē nō darēt ⁊ adhuc
ipſū expectarēt: tandē ad virū dei veuerſi dixerūt. Expectauimꝰ pat̓ vtvenires ſicut ꝓmiſeras nec veniſtiQuibꝫ ille. Quare frēs ita dicitis?Nunqͥd nō vobis apparui ⁊ loca ſingula deſigͣui? Itē ⁊ ſicut ꝑ viſioneꝫaudiſtis oīa ordinate Nō lōge abeius moͣſterio due ſcīmoniales femine ex nobili gn̓e erāt q̄ linguā nonreſtringebāt. Sed eū qͥ eis p̄erat incautis ẜmonibꝫ ſepe ad iracūdiā ꝓuocabāt. Qui cū hͦ viro dei vetuliſſꝫmādauit eis di. Corrigite linguamveſtrā alioqͥn vos excōmunicabo.quā excōicationis ſiīaꝫ nō ꝓferēdoſꝫ interp̄tando intulit Ille aūt nihilmutate īfra paucos dies defūcte ſūt⁊ in ecc̄ia ſepulte. vbi dū miſſe celebrarent̉ ⁊ dyaconꝰ ex more dice̓t. Ꝙnō cōmunicat exeat foras. Nutrixeaꝝ q̄ ꝓ eis ſꝑ oblatōꝫ offerebat: easde ſepulcris ſuis ꝓgredi ⁊ exire ecc̄iaꝫvidebat Cūqꝫ ſcō bn̄dcō nūciatū eſſꝫille manu ſuā oblationē dedit dicēsItē ⁊ hac oblationē ꝓ eis offerte etvlteriꝰ excōicate nō erūt. Qd̓ cū factū fuiſſet ⁊ diaconꝰ ex more clamavet ab ec̄c̄ia decetero exire viſe nō ſūt¶ Monachꝰ quidā cū ad viſitādosꝑentes exiſſet ſine benedictōne ⁊ eadie qͣ ad eas ꝑuenit defūctus fuiſſetſed ſepultū ſemel et bis terra eieciſſꝫpentes eius ad ſanctū benedictū vonerūt ⁊ vt eī ſuā benedictionē impēderet rō gauerūt. Ꝙ corpꝰ dn̄i accipiens ayt. Itē ⁊ hͦ ſuꝑ pectꝰ eius ponite. eūqꝫ ſic ſepulture tradite. Qd̓ cūfactū fuiſſꝫ: ſuſceptū corpꝰ terra vetiniuit nec vltrͣ ꝓiecit ¶ Quidā monachus in monaſterio mane̓ nō valēsviro dei tantū inſtitit donec ipſū iratus abire ꝑmiſit. Ꝙmox vt de monaſterio exijt: apto ore draconē inuenit. quē cū deuorae̓ vollꝫ clamauitdicēs Currite currite. qꝛ dr̄co iſte medeuorave vult Currētes āt frēs dracorminime vider̄t ſꝫ tremētē ⁊ palpitātem moͣchū ad moͣſteriū reduxerūtqui ſtatī ꝓmiſit ſe nūꝙͣ de moͣſterio