Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Bn̄dictus abbas.LiX.

protinus in terrā cecidit: qꝛ tantoviro illudere preſumpſiſſet: expauitClericus quidā a dyabolo vexabatur ad virū dei adductꝰ eſt. Cūqꝫ abeo diabolū expuliſſet ayt Vade decetero carnes comedas nec ad ordines ſacros accedas. Quacūqꝫ eniꝫdie ad ſacros ordines accede̓ attēptaueris: iterū iuri diaboli mācipaberis. ꝟ̓o hoc aliqͦ tꝑe cuſtodiſſꝫ.minores ſuos ſibi p̄poni in ſacris ordinibꝫ cerneret v̓ba viri dei quaſi exlongo tꝑe oblitꝰ poſtpoſuit. atqꝫ adſacrū ordinē acceſſit. Quē mox is veliq̄rat dyabolus tenuit vexae̓quouſqꝫ animā eꝰ excuberet ceſſauit Vir qͥdā duoſ flaſcones viniquendā puerū ad miſit. Sed illein via vnū abſcondit aliū detulit.vir aūt dei gratiarū actione vinūſuſcepit deſcendentē ꝑuerū admoniuit dicēs. Vide fili ne de illo flaſcone quē abſcondiſti bibas: ſꝫ inclinaillū caute īuenies qͥd intꝰ habeat ꝯfuſus valde ab eo exiuit Et reuerſus volens adhuc ꝓbare qd̓ audierat flaſconē inclinaſſꝫ: de eo ꝓtinꝰſerpēs egreſſus eſt Quadā vice vir dei in cena cenaret monachusquidā filiꝰ defenſorꝭ ei aſſiſtēs lucerriā tenens ſpiritū ſuꝑbie intraſe cogitare cepit Quis ē hic cuiducans aſſiſto. lucerna teneo. ſeruitiū impēdoº. Quis ſū ego vt iſti ſeruiāᵉ. Cui ſtatī vir dei ayt. Signa cortuū frater. ſigna cor tuū. quid ē qd̓loquerꝭ Vocatiſqꝫ fratribꝫ lucernaꝫiuſſit de manibus eius tolli: iuſſitꝙꝫipſū ad monaſteriū vecede̓ et quietūſedere. Cūqꝫ quoſdā ex fratribuſ adlocū quēdā mittēt vt ibidē monaſteriū ꝯſtruerēt: ꝯſtituta die ſe ad eosventurū dixit: qͣliter ꝯſtrui debeatindicauit. Nocte eadē ꝓmiſſusdies illuceſcebat: moͣcho queꝫ illucp̄poſuerat atqꝫ eius p̄poſito in ſōnisapparuit. loca ſingula vbi queqꝫedificae̓ debuiſſēt ſubtiliter deſigͣuit aūt viſioni fidē darēt adhuc

ipſū expectarēt: tandē ad virū dei veuerſi dixerūt. Expectauimꝰ pat̓ vtvenires ſicut ꝓmiſeras nec veniſtiQuibꝫ ille. Quare frēs ita dicitis?Nunqͥd vobis apparui loca ſingula deſigͣui? Itē ſicut viſioneꝫaudiſtis oīa ordinate lōge abeius moͣſterio due ſcīmoniales femine ex nobili gn̓e erāt linguā nonreſtringebāt. Sed eis p̄erat incautis ẜmonibꝫ ſepe ad iracūdiāuocabāt. Qui viro dei vetuliſſꝫmādauit eis di. Corrigite linguamveſtrā alioqͥn vos excōmunicabo.quā excōicationis ſiīaꝫ ꝓferēdoſꝫ interp̄tando intulit Ille aūt nihilmutate īfra paucos dies defūcte ſūt in ecc̄ia ſepulte. vbi miſſe celebrarent̉ dyaconꝰ ex more dice̓t. cōmunicat exeat foras. Nutrixeaꝝ eis ſꝑ oblatōꝫ offerebat: easde ſepulcris ſuis ꝓgredi exire ecc̄iaꝫvidebat Cūqꝫ ſcō bn̄dcō nūciatū eſſꝫille manu ſuā oblationē dedit dicēsItē hac oblationē eis offerte etvlteriꝰ excōicate erūt. Qd̓ factū fuiſſet diaconꝰ ex more clamavet ab ec̄c̄ia decetero exire viſe ſūt Monachꝰ quidā ad viſitādosꝑentes exiſſet ſine benedictōne eadie ad eas ꝑuenit defūctus fuiſſetſed ſepultū ſemel et bis terra eieciſſꝫpentes eius ad ſanctū benedictū vonerūt vt ſuā benedictionē impēderet gauerūt. corpꝰ dn̄i accipiens ayt. Itē ſuꝑ pectꝰ eius ponite. eūqꝫ ſic ſepulture tradite. Qd̓factū fuiſſꝫ: ſuſceptū corpꝰ terra vetiniuit nec vltrͣ ꝓiecit Quidā monachus in monaſterio mane̓ valēsviro dei tantū inſtitit donec ipſū iratus abire ꝑmiſit. Ꝙmox vt de monaſterio exijt: apto ore draconē inuenit. quē deuorae̓ vollꝫ clamauitdicēs Currite currite. qꝛ dr̄co iſte medeuorave vult Currētes āt frēs dracorminime vider̄t ſꝫ tremētē palpitātem moͣchū ad moͣſteriū reduxerūtqui ſtatī ꝓmiſit ſe nūꝙͣ de moͣſterio