Benedictus abbas.LViij.

proiecit dicēs In noīe iheſu xp̄i hūcpanē tolle. ⁊ eū in loco vbi a nullohomine ſumi valeat ꝓijce. Tūc coruus aperto ore expaſſis alis circaeundē panē cepit diſcurrere ac crocitape. ac ſi aperte dice̓t obedie̓ ſe velle⁊ tn̄ iuſſa implere nō poſſe Cui ſcūsiterū atqꝫ iterū p̄cipiebat di. Leialeua eū ſecurus ⁊ ipſū ſicut dixi ꝓijceQui tandē eū tollens poſt tres diesredijt ⁊ de manū eiꝰ annonā quā cōſueuerat accepit ¶ Videns Florētiꝰꝙ corpꝰ magiſtri necare nō potuit:ſe ad extinguēdas diſcipulorū aīasaccendᵗ. ita ꝙ ſeptē puellas nudasin orto monaſterij ludere et cantarefaceret vt ſic monachos ad libidinēinflāmarent. Quod vir dei de cellaproſpiciens lapſūqꝫ diſcipulis pertimeſcenſ inuidie locū dedit ⁊ qͥbuſdāſecū aſſumptis fratribꝫ ipſe habitationem mutauit. Sed florentius inſolario cōſiſtens cū eum veceſſiſſe cōſpiceret ⁊ gauderet repente ſolariuꝫcecidit ⁊ ipſū ꝓtinus extinxit. Tuncmaurus pꝰ viꝝ dei currens ayt. Reuertere quia qui te ꝑſequebat̉ extinctus eſt. Quod ille audieus vehenēter ingeniuit. vel quia mimiicusoccubuit: vel qꝛ de inimici morte diſcipulus exultauit. Qua de re factueſt vt eidē pm̄am indice̓t ꝙ maurustalit̓ gaude̓ de inimici inteītu p̄ſūpſiſſet ¶ Ipē āt dei famulꝰ bn̄dictꝰ adalia iigrās: locū nō hoſtē mutauitad montē caſſinū veīt. ⁊ tēplū apolliniis qd̓ ibi ſitu erat: in ſancti ioh̓isbaptiſto orātoriū cōſtruxit. ⁊ circūadiacentē populū ab ydolatria conuertit. Sꝫ hoc antiquꝰ hoſtis gͣuiterferēs: corpoa̓libꝫ eius ocul̓ appebatacerrimꝰ. ⁊ in eū ore oculiſqꝫ flāmātibus viſibiliter ſeuiebat atqꝫ dicebat. Benedicte bn̄dicte. Sed cū illenihil ſibi rn̄deret dicebat. maledictemaledicte ⁊ nō bn̄dicte qͥ me ꝑſeq̄rꝭD ¶ Quādā die lapidē in t̓ra iacentem fratres ī edificiū leuae̓ volebātſed nequāꝙͣ valebāt: Cumqꝫ viroꝝ

multitudo adeſſet ⁊ ab eis leuari nōpoſſet: adueniens vir dei benedictionem dedit ⁊ cum maxima celeritateſubleuatus eſt. Ex quo ꝓpenderuntꝙ dyabolus ibi infidebat qui eū mōueri nō ꝑmittebat ¶ Cumqꝫ fratresparietē pauloaltiꝰ edificarent antiquuſ hoſtis viro dei apparuit ⁊ ꝙ adlaborātes fratres ꝑgeret indicauit.Qui ꝓ tinꝰ eis per nunciū mandauitFres cauēte vobis vos agite ⁊ abibeqꝛ ad vos ſpūs malignꝰ venit. Vixnunciꝰ verbā ꝯpleuit: ⁊ ecce parietēantiquꝰ hoſtis eu̓tit. ⁊ q̄ndā puerūmoͣchū ꝯtriuit. Sꝫ vir dei pueꝝ mortuū ⁊ laceratū adduci fecit. ⁊ orōnoſua ip̄ꝫ reſuſcitās oꝑi p̄dcō r̓ſtituitE ¶ Laycus quidā honeſte vite ſingulis ānis adviſitandū viꝝ dei ieiunus venire ꝯſueuerat. Quādā ergodie dū illuc iret ſe illi alt̓ viator adiunxit qͥ ſumēdos cibos in itinere portabat. Cūqꝫ iā tardior hoa̓ excreuiſſet: dixit. Veni frater ſumamꝰ cibūne laſſemur in via. Qūo reſpondēteqꝛ nullatenus in via guſtaret ad horam illā. poſtmodū adhuc ipſū īuitauit. ſed ille ꝯſentire noluit Deniqꝫcū hora iam p̄terijſſꝫ. ⁊ eos longumfatigaſſet iter: pratū ⁊ fontē ⁊ quēcunqꝫ ad reficiendū corpus delectae̓poterāt inuenerūt. Tūc viator ei hecon̄dēs ⁊rogauit eū vt paululū guſtavet ⁊ ibidē quieſce̓t. Cū ergo ⁊ verbaauribꝫ et loca oculis blandivent̉ eidem ꝯſenſit. Cūqꝫ ad bn̄dictū veniſſꝫdixit ei vir dei. Vbi comediſtiº. Quirn̄dit. Minime. Et ille. Quid ē frater. malignꝰ hoſtiſ ſemel tibi ꝑſuadere nō potuit. ſcdō nō valuit: ſed tercio ſuꝑauit Tūc ille pedibꝫ eius aduolūtus ſe deliqͥſſe ingeniuit Thotila vex gothoꝝ exꝑiri volēs vtrū virdei ꝓphetie ſpūm hr̄et: cuidā ſpatario ſuo veſtimēta r̓galia t̓buit eūqꝫcuꝫ omni apparatu regio ad illiꝰmōnaſteriū deſtinauit. Quē illi venientem cōſpiciens dixit. Depone fili mmihoc quod portas nō eſt tuum. Qui