Druckschrift 
Legenda aurea
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Longinꝰ mr̄.Senedictus

oxqꝫ gregoriꝰ affuit cōmitāte ſe dextrorſū btō Nicolao. ſiniſtrorſū btō petro diacono. eiqꝫ dixit.dice fidei qͣre dubitaſti. Cūqꝫ pꝰ cortinā lecti adu̓ſariꝰ latitae̓t gregoriꝰex in anū̓ petri dyaconi magnā facēquā tene̓ videbat̉ arripiēs eiuſqꝫ flāmis os faciēqꝫ ipſiꝰ adu̓ſarij exurēsadinſtar ethiopis denigͣuit. Quedāaūt ſcintilla mima cades in eiꝰ veſtēcādidā ipſā dicto citiꝰ cōflagͣuit ſicnigerrimꝰ totus apꝑuit. dixitqꝫ petrus btō gregorio. Satꝭ deigͣuimꝰ. Cui gregͦ. nos illū denigͣuimꝰſꝫ nigrū fuiſſe demōſtrauimꝰ. Sicqꝫibidē multo velicto lumine abierūt De ſancto Longino.Onginꝰ fuit qͥdā cēturio qui alijs militibꝫ cruci dominiaſtās iuſſu pilati latꝰ dn̄iforauit Et vidēs ſigͣ fiebāt .ſ. ſoleꝫobſcuratū t̓remotū:in xp̄m credidᵗmaxīe ex eo vt qͥdā dicūt ex infirmitate vel ſenectute eiꝰ oculi caligaſſēt: de ſāguīe xp̄i laceā diſcurrēte fortuitu oculos ſuos tetigittinꝰ clae̓ vidᵗ. vn̄ renūciās milicieab apl̓is īſtructꝰ ī ceſareacapadociexxviij. āniſ moͣſticā vitā duxit v̓bo exēplo pl̓imos ad xp̄ꝫ ꝯuertitāt a p̄fide tētꝰ fuiſſꝫ⁊ ſac̓ficae̓ nolletiuſſit p̄ſes oēs dētes eiꝰ excuti linguā abſcidi Lōginꝰ tn̄ ex loq̄lāp̄didt. ſꝫ accepͣ ſecuri oīa ydola cōminuit fregit. d. Si dij ſūt videbimꝰ?Sēones at de ydol̓ exeūtes ī p̄ſidē etin oēs eiꝰ ſocios ītrauer̄t īſaniētes latrāteſ ſe lōgini pedibꝫ ꝓſtruer̄tEt ait lōginꝰ dēonibꝫ. Cur hītatꝭ inydol̓ᵉ. rn̄der̄t Vbi xp̄s noīat̉eiꝰ ſignū ē poſitū ibi ē hītatio nrā p̄ſes inſanie̓t oculos amiſiſſꝫdixit ei lōginꝰ Scito qm̄ ſanari poteris qn̄ me occiderꝭ Ꝙͣ cito a temortuꝰ fuero te orabo. ſanitatētibi corporalē aīe īpetrabo. et ſtatīdecollai̓ iuſſit Pꝰ abijt ad corpꝰ eꝰ ꝓſtratꝰ lacrimīs pͥm̄aꝫ egitatinuo viſū ſanitatē vecepita in bo-

nis oꝑibꝫ vitā finiuit­: De ſancto Benedicto abbate.Enedictꝰ dictꝰ ē qꝛ multa benedixit. vel qꝛ ī hac vitā ml̓tas bn̄dcōes hūit. vl̓ qꝛ oēsbn̄ dicebāt de eo. vl̓ qꝛ et̓nā meruitbn̄dcōeꝫ hr̄e. Eiꝰ vitā .ſ. Gre. ſcribitHEnedictꝰ ex nurſia ꝓuincia ortus cuꝫ romē liberalibꝰ ſtudijstraclitꝰ eſſet: in ipſa ſui infātia lrāsdeſeruit deſertū pete̓ decreuit. Quēnutrix ſua tenerrimie diligebatvſqꝫ in quēdā locū d̓r effide ſecutaeſt. vbi ad purgandū triticū mutuocapiſteriū petijt. ſꝫ ſuꝑ menſā incaute pones: corruiſſꝫ in duabꝰ ꝑtibꝰfractū vidit. Quā benedictꝰ flereſpiciens ꝑtes capiſterij accepᵗ aborōne ſurgēs integre ſolidatū inuenit Poſtmodū nutricē occulte fugiēs in quēdā locū venit vbi tribꝫ annis hoībꝫ incognitus māſit: exceptomoͣcho Romano noīe. ſibi ſedulencc̄aria mīſtrabat ꝟo ad ſpecū aromani moͣſterio iter eſſet: panēin lōgiſſiō fune ligabat ſic deponere cōſueuerat Tintīnabulū ipſicorde īſeruit vt ad eiꝰ ſonitū vir deignoſce̓t qn̄ ſibi romanꝰ paneꝫ p̄be̓tquē exiēs acciꝑet. Sꝫ antiquꝰ hoſtisvniꝰ caritati alteriꝰ īuidēs vefectōilapidē iactauit tintīnabulū fregitſꝫ tn̄ eidē roͣnꝰ mīſtrͣre deſijt Pꝰcuidā p̄ſb̓ro refectōnē ſibi ī paſchaliſolēnitate parāti dn̄s viſū apꝑuitdi. Tu tibi deliciaſ p̄paras ẜuꝰ meꝰin illo loco fame crucia? ꝓtinꝰ furrexit. difficultate magͣ īueniens ait Surge a ſūamꝰ cibū qꝛ hodiepaſcha dn̄i ē Cui bn̄dcūs Scio qꝛ paſcha ē qꝛ vide̓ te merui Lōge quippeab hoībꝫ poītꝰ qꝛ die eadē eſſꝫ paſchalis ſolēnitas igͦrabat. Cui p̄ſbr̄ Veracit̉ hodie veſurrectōis dn̄ice dies ēAbſtine̓ te ꝯueītqꝫ ob ad te miſus ſū. ſicqꝫ deū bn̄dicētes ſūpſer̄t ci Quadā die auis qͥdā nigͣ merula vōt̉ īportune cirͣ eiꝰ faciē volitabat: ita vt ab eo manu capi potuiſſ