Pregorius ppͣ.¶ Vij.

febribꝫ adeo arreptus eſt: ut a diluculo diei tercij vſqꝫ ad horā terciā p̄ninio incēdio linguā ab ore ꝓijciēsvltimū flatū emitte̓ videret̉ Sꝫ cū circūſtātes moͣchi corā eo pſallerēt: tādē melodiā interrupentes eī detrahe̓ceper̄t Ille ꝯtinu̓o reuiuiſcēs ⁊ ocl̓oſſubridendo cōcutiens ait. Parcat vobis dn̄s frēs Quare mihi detraherevoluiſtis? Nā īpedimētū n̄ modicūmihi generaſtis. qꝛ tā a vob̓ ꝙͣ a diabolo ſb̓ vno tꝑe accuſatꝰ neſciebācui calūnie pͥmitꝰ rn̄dere. Sꝫ ſi qn̄qꝫquēlibet inigrātē videritꝭ: eidē nō detrctōeꝫ ſꝫ ꝯpaſſionē īpendatꝭ: utpotequi ad tā diſtricti iudicꝭ cū crimīatore ſuo iudiciū vadit. Nā ad iudiciūcorā diabolo ſtēti? ⁊ cōadiuuāte ſcōgregorio: cūctis eꝰ obiectōibꝫ bn̄ rn̄di: Sed tm̄ de vnā obiectōe cōuictuserubui. ꝓ qͣ vt vidiſtis tal̓r ſū vexatus ⁊ adhͦ me nō potui liberae̓ Cūqꝫde ea frēs veqͥrerēt ait. Nō audeo dicere qꝛ cū ad vos a btō gregorio iuſſus ſū venire diabolꝰ de hͦ pl̓imū ē cōqueſtꝰ: putās ꝙ me ad pͥmaꝫ agenda ꝓ cā illa deꝰ remitte̓t. Quapropt̓bto gregoi̓o v̓adē dedi­ ne ꝯmotā calumniā alicui veuelare. Moxqꝫ clamas ait. O advea. hͦ āno p eas qͥ mepͣuo conſilio ad ꝑiculū cōpuliſti. Etſtatī reuolutis terribil̓r ocul̓ expirauit Erat at ī vrbe qͥdā noīe andreasqͥ eodē mnomēto qͦ ei moͣchꝰ moriensꝑiculū fuit imp̄catus: in tā grauemmorbū incidit: ut defluētibꝫ carnibꝰꝯſumi poſſꝫ: mori at nō poſſꝫ Tc̄ moͣchus monaſterij ſcī gregorij ꝯuocatis frībꝫ cōfeſſus ē ꝙ cū p̄dcō moͣchoqͣſdā cartulas moͣſterij rapuiſſꝫ: acſuſceptꝭ p̄cijs alijs tradidiſſet oxis qͥ dudū mori nō potea̓t int̓ verbaſue ꝯfeſſioīs ſpm̄ exalauit X ¶ Cotꝑe vt ī vitā ſcī Eugenij lẻ̉ dū ad hͦabroſianū officiū magꝭ̓ ꝙͣ gregorianū ab eccleſijs ſeruarẻ romanꝰ pōtifex noīe adrianꝰ ꝯciliū cōuoͣuit vbiſtatutū ē vt gregorianū officiū debovet vniuerſaliter obſeruai. Cuiꝰ rei

Rarolꝰ īꝑator executor exiſtēs: ꝑ diuerſas diſcurrēs ꝓuincias: oēs clericos minis ⁊ ſupplicijs ad hocipſū cōgebat ⁊ libros abroſiai officij vbiqꝫꝯburebat: multoſqꝫ cleicos vebellesincarcea̓bat Proficiſcēs at btūs Eūgen̄. ad ꝯciliū: inuenit ipſū ꝯciliū ꝑt̓duū iā ſolutū. Suaqꝫ prudētia dn̄papa ſic īduxᵗ. ꝙ oēs p̄latos qͥ cōcilio int̓fuerāt ⁊ ia ꝑ tres dietas veceſſerāt reuouit Cōcilio gͦ cōuoͣto oīmpatrū hec ſina vna fuit vt miſſaleābroſianū ⁊ gregoi̓aᵐ ſuꝑ altae̓ bt̄īpetri apl̓i poneren̉ ⁊ fores ecc̄ie optime clauderet̉: ac pl̓imoꝝ epōrū figitlis diligētiſſime muniret̉ Et ipſi toͣnocte inſiſterēt orōni vt dn̄s ꝑ figᵐaliqd̓ veuelae̓t qd̓ horū ab ecc̄ijs magis ẜuari vellet Sicqꝫ ꝑ oīa vt ordīauerāt facientes: mane iantias ecc̄ieaꝑuer̄t ⁊ vtrūqꝫ miſſale ſuꝑ altareaꝑtū īuener̄t Vl̓ ut alij aſſer̄t Aiſſale gregoi̓anū penitꝰ diſſolutū ⁊ hūcillucqꝫ diſpſū īuener̄t Ambroſianūat ſolūmo aꝑtū ſuꝑ altae̓ in eodē loco in qͦ ipſū poſuer̄t repperūt. Qūoſigͦ d̓initus ſūt edocti vt gregorianūofficiū dēret ꝑ totū mūdū diſpergiābroſianū at ī ſua ecc̄ia ẜuari Sicqſcī pr̄eſ ut d̓initꝰ edocti fuerāt ſtatuerūt ⁊ ſic vſqꝫ hodie ẜuat̉ ¶ Narratioh̓es diaconꝰ qͥ vitā greg. ꝯpilauitꝙ dū vitā eꝰ cōſcribe̓t ⁊ ꝯpilae̓t: qͥdāvir ſac̓dotal̓r infigͥtꝰ ei dormiēti ⁊ adlaternā vt ſibi videbả ſcribēti aſtititCui deſuꝑ cādidiſſiā ⁊ ado̓ brnuiſſiāveſtis ea̓t ut eius tenuitate nigredoſb̓t̓iorꝭ tunice appebat. h̓ ꝓpiꝰ acceſfit: ⁊ īflatꝭ buccis riſū ꝯtine̓ n̄ potuitCūqꝫ ioh̓es eū int̓rogaret. Cur virgͣitioris officij ſic diſſolute rideret?Ait qꝛ tu ſcrib̓ de mortuis qͦs viuentes nu̓ꝙͣ vidiſti Cui ioh̓s Et ſi illū n̄noueri facie: tn̄ de illo ſcribo q̄ didicilctōe. Ac ille. Tu inqͥt ut video ſic̄ voluiſti feciſti ⁊ ego q̄ face̓ potero n̄ ceſſabo oxqꝫ illi lumē lat̓ne extīxit ⁊ado̓ ipſū ꝑt̓ruit ut vehem̄t̓ exclamasputaret ſe ab illo gladijs iugulari.