Amandus epiſcopꝰ.Valētinꝰ mr̄. XLiX.

corpꝰ ſcī vedaſti videre non poterat:mox lumē recepᵗ. Sed poſtmodū advotū ſuū lumen iteꝝ amiſit.¶ De ſancto Amando epōMandꝰ qͣſi amabil̓ d̓r Hūitem̄ in ſe tria q̄ faciūt hoīeꝫ eēamabilē Priᵐ ē ſocietas gͣtaꝓu̓. xj. Vir amabil̓ ad ſocietatē ⁊cͣScd̓ꝫ ē ꝯu̓ſatōis hoēſtas. ſic̄ d̓r de heſter. heſt̓. ij. ꝙ oīm ocul̓ amabil̓ videbat̉ ⁊cͣ. Terciū ē virtuoſitas ꝓbitatis. ij. ꝑalip. ij. ſaul ⁊ IonathasHyſtoriaamabiles ⁊ decoriMandꝰ ex nobilibꝰ ꝑn̄tibꝫ ortus Ꝙ cū ꝑ moͣſteriū ābularetqͥndā maximiū ſerpētē inuēit. Quēſtatī virtute crucis ⁊ orōe ad foueānūꝙͣ inde exiturū redire coegit Veniens at ad ſepulcꝝ ſcī Martini ānisqͥndecī ibi maſit cilicō indutꝰ ⁊ aqͣ ⁊pane ordēaceo ſuſtētatꝰ. Pꝰ hoc duꝫromā īuiſſꝫ ⁊ in eccīa in orōe ꝑnoctavet: cuſtos eccīe irreuerēt̓ ip̄m foraseiecit. qͥ dū ad admonitōeꝫ ſcī petriqͥ ſibi an̄ fores eccīe dormiēti appuitad gallias iuiſſꝫ ⁊ ibi rege dagobertū ꝓ ſuis crimībꝫ increparet iratꝰ rexeū de ſuo regno eiecit. Deniqꝫ cū rexfiliū nō hr̄et ⁊ orōe facta ad dn̄m filiū habuiſſꝫ cogitae̓ cepit a qͦ infantē ſuū faceret baptiſari: venitqꝫ ī mētē eiꝰ ut ab amādo eū face̓t baptiſai̓Queſito igỉ amādo ⁊ ad regē adducto: rex ad pedes eiꝰ ꝓſternit̉. rogauitqꝫ ut ſibi indulgeret. ⁊ filiū ſuuꝫque ſibi dn̄s dederat baptiſaret Illov̓o pͥmā petitōeꝫ benigne cōceſſit. ſſecularibꝫ negotijs īplicari metuēsſcd̓am renuit a abceſſit. Tādē victꝰp̄cibꝫ amādꝰ ānuit voto regꝭ. que cūbaptiſaret tacētibꝫ cūctis īfans rn̄tamē. Pꝰ hͦ vex ip̄m in traiect. ep̄ꝫ ſb̓limari fecit vbi cū a pleriſqꝫ v̓bū p̄dicatōnis cōtēni viderit in vaſconiāiuit Vbi cū qͥdā ioculator v̓bis eiꝰ irrideret a deōne arripi? Tūc ꝓprijs dētibꝫ ſe diſcerpēs ꝙ viro dei iniuria fecerit ꝯfitet̉ ⁊ ſtatī miſerabil̓r morit̉Dū āt qͣdā vice māꝰ lauarꝫ qͥdā ep̄s

aquā illā ẜuai̓ fec̄ de qͣ qͥdē cecꝰ poſtmodū cuātꝰ fuit Cū in qͦdā loco devolūtate regꝭ moͣſteriū ꝯſtrue̓ velletqͥdā ep̄s ꝓxime cītatꝭ moleſte hͦ ſuſtinēs miſit faūlos ſuos ut a̓ ip̄ꝫ eijcerēt ā certe occideret Ꝙ veniētes eideꝫ doloſe dixer̄t ut ſecū ꝑgeret ⁊ ſibilocū aptū ad moͣſteriū on̄derēt Illeāt maliciā eoꝝ p̄cogͦſcēs: vſqꝫ ad cacumē mōtꝭ vbi eū occide̓ cupiebātcūeis iuit eo ꝙ multū mrͣiū affectaretSꝫ ecce tāta pluuia ⁊ tēpeſtate mōstegit̉ ut ſe mutūo vide̓ n̄ poſſēt Et ſeiā mori putātes: ꝓſtrͣti veniā poſtulabat Et ut eos viuos abire ꝑmitteret exorabat. Qorōeꝫ effudit ⁊ ſevenitatē maximā īpetrauit. Illi gͦ adꝓpͥa vediert Et ſcūs amādꝰ euadēs ⁊multa alia miracl̓a faciēs ī pace qͥeuit. Floruit āt cirͣ ānos dn̄i. dcliij.tēꝑe eraclij.¶ De ſcō Valētino p̄ſbitero ⁊ mrͣeAlētinꝰ d̓r qͣi valorē tenēs hͨeſt in ſcītate ꝑſeuerās Vl̓ d̓r¶valētinꝰ qͣi valēs tyro. . miles xp̄i fortꝭ Niles āt d̓r valēs qͥ nūꝙͣ cedʳ. ferit fortit̉. ſe valent̓ defendipotēt̓ vīcit Sic valētinꝰ n̄ ceſſit mrͣiūvitādo ꝑcuſſit idolatriā euācuādo defendit fidē ꝯmuniēdo. vicit patiēdoMlentinꝰ veuerēdꝰ preſbr̄ fuit.Quē claudiꝰ īꝑator ad ſe adduci faciēs int̓rogauit dicēs. Quid eſtvalentine. cur amicicia nrā nō frueris ut deos nrōs adorās ſuꝑſtitōemtue abijcias vanitatis Cui valētinꝰSi gra̓m dei ſcie̓s: iſta neqͣꝙͣ diceresſed ab ydolis aīm reuocares ⁊ deū qͥeſt in cel̓ adorares Tūc qͥdā qͥ claudio aſtabat dixit. Quid vis dicevevalentine de ſcītate deoꝝ nrōꝝ? Cuivalentinꝰ. Ego de eis nil dico nifi ꝙfuer̄t hoīes miſeri ⁊ oī īmūdicia plēiAd quē claudiꝰ. Si xp̄s verꝰ deus ēcur mͥ nō dicis qd̓ veꝝ eſt? Cui valētinꝰ Vere xp̄s ſolꝰ eſt deꝰ ī quē ſi credideris: aīa tua ſaluabit reſpublicaaugebit̉. omniū immicoꝝ tibi victoriā ꝯcedet̉ Rn̄dēs claudiꝰ aſtātibꝫ