XLIX.VVedaſtus ep̄s.

Quintianꝰ dixit. et qͥs eſt qͥ te ſanauit. Cui agatha. Ih̓s xp̄s filiꝰ dei.Quincianꝰ dixit Iteꝝ tu xp̄ꝫ audesnoīare que ego nolo audie̓ A gathadixit. Ꝙdiu vixero. xp̄m corde ⁊ labijs inuocabo. Quintianꝰ dixit Videbo ſi xp̄s te curabit. ⁊ iuſſit teſtasfractas ſꝑgi. ⁊ ſub teſtas carbonesignitos immitti et ipſam ſuꝑ ipſasnūdo corpore volutari. Quod cū fievet ecce terremotus nimiꝰ factus eſtqui totā ciuitatē ita cōcuſſit vt parscorruēs duos ꝯſiliarios qͥntiam oppͥmeret ⁊ oīs ppl̓us ad eū ꝯcurreretcōclamās ꝙ ꝓpter iniuſtum agathecruciatū taliā paterēt̉ Tūc qu̓tianꝰex vna ꝑte terremotū. ex alia ſeditōnē populi metuens ipſā iterū in carcerē recipi iuſſit vbi ſic orauit dicēsDn̄e iheſu criſte qui me creaſti ⁊ abinfantia cuſtodiſti? qui corpꝰ meū apollutōe ſeruaſti ⁊ a me amorē ſeculi abſtuliſti. ⁊ qͥ torm̄ta me vincerefeciſti ⁊ in eis virtutē patiētie tribuiſti accipe ſpūꝫ meū ⁊ iube me ad tuāmiſericordiā peruenie̓ Hec cū oraſſꝫcū ingēti voce ſpm̄ tradidit c̓ca āuūdn̄i. ccliij. ſub decio īperatore. ¶ Cuꝫaūt fideles corpus eius cū aromatibus condirēt ⁊ in ſarcōfago collocavenit quidā iuuenis ſericis indutuscum pluſꝙͣ cētū viris pulcherrimis⁊ ornatis ⁊ albis indutꝭ qui nunꝙͣin illis partibꝫ viſi fuerāt ad corpꝰeiꝰ venit ⁊ tabulā marmoreā ad caput eiꝰ ponēs ab ocul̓ om̄iū ſtatī diſparuit. Erat at ī p̄dcā tabl̓a ſcpͥtūMētē ſcāꝫ ſpōtaneā hōrē deo ⁊ pr̄ieliberatōeꝫ Qd̓ ſic ītelligỉ Mētē ſcāhabuit. ſpōtaneā ſe obtulit. hōrē dōdedit. ⁊ pr̄ie liberatōꝫ fecit. Ex hͦ miraculo diuulgator ec̄ gētiles ⁊ iudeiſepulcrū eꝰ plurimū venerari ceper̄tQuintianꝰ āt dū ad eiꝰ īueſtigādasdiuitias ꝑge̓t duo eqͥ int̓ ſe fremitūdātes calceſqꝫ iaciētes vnꝰ eū morſuappetijt alt̓ calce ꝑcuſſū ī flumē ꝓiecit. ita ꝙ corpꝰ eiꝰ nūꝙͣ potuit īueniri. Reuoluto āno circa diē natal̓ eiꝰ

mōs qͥdā maximꝰ iuxͣ cītatē ruptꝰerūctauit īcēdiū qd̓ qͣi torres de mōte deſcēdēs ⁊ ſaxa t̓rāqꝫ liq̄faciēs advrbē cū magno īpetuveniebat Tūcpaganoꝝ multitudo de mōte deſcēdᵗ⁊ ad ſepulcrū eiꝰ fugiēs velū vn̄ cooꝑtū erat ſepulcrū arripuit ⁊ ip̄ꝫ ſtatuit cōtra ignē. Statīqꝫ in die natal̓ipſiꝰ v̓ginis ignis ſtetit ⁊ vltra vllatenꝰ nō ꝓceſſit De hac v̓ginē ſic dicit Amb̓. in p̄fatōe. O felix ⁊ inclitav̓go q̄ meruit dn̄ꝫ ꝓ laudē fidel̓ martirij ſanguine clarificare ſuū O illuſtris ⁊ gl̓ioſa. gemino illuſtrata decore q̄ int̓ tormēta aſpa cūctis p̄latamiracul̓ ⁊ miſtico pollēs ſuffragioapl̓i meruit viſitatōe curari. Sic nuptā xpō ſuſceper̄t ethera. Sic hūaniartꝰ gl̓ioſo fulgēt obſeqͥo. vbi angeloꝝ chorus ſcitatē mētis ⁊ patrieindicat liberatōem¶ De ſancto Vedaſto epōEdaſtus qͣſi veros dās eſtusqꝛ vere dedit ſibi eſtus afflictionis ⁊ pm̄e Vel d̓r qͣivediſtans. qꝛ ve et̓nū ab eo diſtat. Naꝫdamnati ſemꝑ dicent ve .ſ. qꝛ deū offendi. ve qꝛ diabolo ꝯſenſi. ve qꝛ natus fui. ve qꝛ mori nō valeo. ve ꝙ tāmale torq̄or. ve ꝙ nunꝙͣ liberabor¶ Seqͥtur legendaEdaſtus a beato remigio ī traiectenſem epiſcopum ordinatꝰfuit. Qui cum ad portā ciuitatis veniſſet ⁊ ibi duos pauꝑes vnū cecum⁊ aliū claudū petētes elemoſinā īueniſſꝫ dixit eis Aurū ⁊ argētū n̄ eſtmͥ qd̓ āt ho vob̓ do. ⁊ fcā orō e vtroſqꝫ ſanauit ¶ Cū āt in qͣdā eccīa derelicta vepribꝫ oꝑta lupꝰ habitaret: eidē p̄cepit ut inde fuge̓t. nec vltrͣ rllucredire aude̓t. Qd̓ ⁊ factū ē. Deniqꝫcū verbo ⁊ oꝑe multos ꝯu̓tiſſet. xl. ano ſui ep̄atus vidit colūnā igneā acelo vſqꝫ in domū ſuā deſcendentē. qͥfinē ſuū adeſſe ꝯſiderās pꝰ modicū inpace qͥeuit. circa ānū dn̄i qͥngenteſimūqͥnqͣgeſiᵐ ¶ Cū āt corpꝰ eꝰ trāſferrẻ andoma rꝰ p̄ ſenio cecꝰ dolēs ꝙ