XLviij.Agatha v̓go ⁊ mr̄.

Deus qui nos a benebris vocaſti etin hāc lucē dulciſſimā adduxiſti. qͥnos ſacrificiuꝫ tuū feciſti. aīas nrāsſuſcipe; ⁊ ad vitā eternā facias p̄uēire­ ⁊ ſic trūcatꝭ capitibꝰ ad dn̄m migrauer̄t E ¶ Poſt hec iuſſit preſesſibi blaſiū pn̄tari ⁊ dixit ei. Vel nūcadora deos vl̓ nō. Cui blaſiꝰ. Impienō timeo minas tuas. Age ut vis.Corpꝰ em̄ ieū penitꝰ tibi trādo Tūciuſſit eum mitti in ſtaguū. Ipſe v̓oaqua ſignauit ⁊ mox ſic̄ arida fixaꝑmanſit. Dixitqꝫ. Si veri dij vr̄i ſūton̄dant virtutē eoꝝ. ⁊ ingrediminihūc Ingreſſiqꝫ ſtagnū ſexagintaqnͥqꝫ viri ꝯtinuo ſūt ſb̓merſi. Angelus at dn̄i deſcēdēs dixit ei. Egredereblaſi. ⁊ coronā tibi a deo patā ſuſcipe. Cūqꝫ exiſſet dixit ad eū p̄ſes Oīodecreuiſti nō adorare deos? Aut ſinevlteriori aliqͣ dilatōe dijs ſacrificaut viuas ā̓ ſina capitali mox te afficiā. qd̓ vis eduobꝫ elige. Cui blaſiꝰCognoſce miſer qꝛ xp̄i ẜuus ſū necdemones adoro. Et ſtatī iuſſit eū decollari. Ipē āt orauit ad dn̄m ut qͥcūqꝫ ꝓ infirmitate gutturꝭ vl̓ alia qͣcūqꝫ infirmitate eꝰ pr̄ocinia poſtularet: exaudiri cōtinuo ierere? Et eccevox de celis ad eū venit. dicēs ꝙ ſicfieret ut orauit. Sicqꝫ cū duobꝫ puerul̓ decollatꝰ eſt. Floruit circa ānosdn̄i. cclxxxvij.¶ De noīe ſancte Agathe virginisGatha d̓r ab agios qd̓ ē ſāctꝰ et theos qd̓ eſt deꝰ qͣſi ſcādei Tria em̄ ſūt ſicut dicit.Criſoſtomꝰ q̄ ſcūm faciūt. q̄ qͥdē ꝑfecte fuerūt in Agatha ſcꝫ cordis mūdicia. ſpūs ſancti pn̄tia. ⁊ bonorumopeꝝ affluentia Vel d̓r ab a qd̓ eſtfine ⁊ geos t̓ra. ⁊ theos deꝰ qͣſi dea ſine terrā i. ſine amore terrenoꝝ Velab aga qd̓ eſt loq̄n̄s ⁊ thau ꝯſūmatio quaſi cōſumate ⁊ ꝑfecte loquēsqd̓ patꝫ in ſuis rn̄ſis Vel ab agathqd̓ eſt ſeruitꝰ ⁊ thaoſ ſupior quaſiſeruitꝰ ſuꝑior Et hoc ꝓpter illud qd̓dixᵗ. Sūma ingenuitas iſta eſt in qͣ

xp̄i ſeruitꝰ ꝓbat̉ ¶ Vel ab aga qd̓eſt ſolennis ⁊ thau ꝯſummatīo qͣſiſolemniter conſūmata id eſt ſepulta. Qd̓ patet in angel̓ de celo a deomiſſis qui eā ſepelierūt.¶ Seqͥtur de eadē legenda.Gatha virgo ingenua:mēte etcorꝑe pulcherrima in vrbe. Cathaneſiū deū ſꝑ in om̄i ſanctitate colebat. Quintianꝰ āt ꝯſularis ficiliecū eēt ignobilis libidinoſus. auarꝰ⁊ ydolis deditꝰ. btām agathā ꝯprehendere nitebat̉. ut qꝛ erat ignobil̓cōprehēdere nobilē cōnabat qꝛ libidinoſus eꝰ pulcritudine fruere: qꝛ auarus eiꝰ dītias raꝑet. qꝛ ydolatra dijseā faceret īmolare. Fecit qͦꝫ eā ad ſeadduci. Que cū adducta eēt ⁊ eiusimmobile ꝓpoſitū ꝯgnouiſſet: tradidit eā cuidaꝫ ineretrici noīe affrodiſie. et nouē filiabꝰ eius eiuſdē turpitudīs ut ꝑ. xxxͣ. dies ſuāderēt virgini cōſentire conſulari. ⁊ eiꝰ aīm īmutarēt ⁊ mō ꝓmittēdo leta: mō t̓rēdoꝑ aſpera ſperabāt eā a bono ꝓpoſitoreuocare. Quibꝰ btā agatha dixitNens mea ſuꝑ petrā ſolidata eſt. ⁊in xpō fundata Verba vr̄a vēti ſūt.ꝓmiſſiones veſtre pluuie ſunt. terrores veſtri flumīa ſūt. que quātūuis impugnēt: tn̄ fundamentum domꝰ mee cadere nō valebit. Hec aūtdicēs flebat quotidie ⁊ orabat ſitiens ad martirij gloriā ꝑuenire Videns ergo effrodifia ipſā īmobilemꝑmanere: dixit quintiano. Faciliuspn̄t molliri ſaxa. ⁊ ferꝝ ī plūbi molliciē conuerti ꝙͣ ab intentōe xp̄ianamēs iſtius puelle reuocari Tūc quītianꝰ fecit eā ad ſe adduci Et ait illiCuiꝰ cōditōnis esͨ. Cui illa. nō ſoluꝫingenna ſed ⁊ ſpectabil̓ gene̓ uit oīsꝑentela meā teſtả. Cui quītianusSi ingenuā esͨ Cur moribꝫ ſeruileꝫꝑſonaꝫ te habere oſtēdis? Illa rn̄tQuia ancilla xp̄i ſum: ideo me ſeruilem exhibeo ꝑſonā Quintianꝰ dixᵗSi te ingenuā dicis quō ācillā te eēaſſeris? Illa rn̄t Sūma ingenuitas