Blaſius ep̄s ⁊ mrͣ.XLvij.

a predicatōe ceſſauit. ⁊ corā eis ml̓ta miracula fecit Tūc mulier quedāfiliū ſuū morientē in cuiꝰ guttue̓ ospiſcis trāſuerſuꝫ erat ad pedes eiusattulit. ⁊ ut ſanaret̉ cuꝫ lacrimis poſtulauit. Scūs ꝟo blaſiꝰ ſuꝑ ip̄m manuꝫ impones orauit ut puer ille acoēs qͥ in eiꝰ noīe aliqͥd peterēt ſanitatis bn̄ficiū obtinerēt ⁊ ſtatī ſanatus ē. Aulta talia ⁊ iſtis ſil̓ia dn̄sꝑſeruū ſuū blaſiū oꝑari digͣtus eſtqͥ qͦtidie in ſcīs ſuis hucuſqꝫ gl̓oſuseſt C ¶ Mulier qͥdā pauꝑcula vnūſolūmo porcū hn̄s quē tn̄ violent̓ lupꝰ rapuerat ſcum blaſiū dep̄cabat̉ut ſibi veddi face̓t porcū ſuū. Qui ſb̓ridēs dixit. Mulier noli cōtriſtariveddet̉ tibi porcus tuꝰ. Et ꝯtinuo lupꝰ venita porcū vidue reddidᵗ ¶ Ingrediēs ꝟo cītatē iuſſu pn̓cipis carceri mācipat̉: ut deliberatōe maturiori cū t̓bunis ſuis ⁊ militibꝫ facta īcraſtinū qd̓ cū eo facturꝰ eēt corā cūctis maturiꝰ ꝓnūciae̓t. Alio ꝟo dieiuſſit p̄ſes ip̄m ſibi pn̄tari. Quē vides: nō minacibꝫ t̓rebat verboꝝ aggreſſibꝫ: ſꝫ blādis ẜm oībꝫ ſalutauitdicēs. Gaude blaſi amice deoꝝ. ⁊ eūad ſac̓ficādū impellere arbitrabat̉Cui btūs blaſiꝰ rn̄t. Gaude ⁊ tu optime p̄ſes: ſꝫ nedicas eos deos ſꝫ demones qꝛ et̓no igni cū eis qͥ eos adorāttradēt̉ Iratꝰ p̄ſes eū fuſtibꝫ cedi iuſfita in carcere recludi fecit. Cui blaſiꝰ. Inſenſate ſperas ꝑ penas tuasdei mei a me auferne amorē qꝛ ip̄ꝫ innie hēo corroboratorē. Audiēs hͦ vidua illa q̄ porcū recuꝑauerat porcuꝫillū occidit: ⁊ caput ⁊ pedes cuꝫ cādela ⁊ pane ad ſcum blaſiū depōruit.Ille grās agēs cōedit. ſibiqꝫ dixit.Singul̓ ānis in ecc̄a noīs mei candēlā offeras. ⁊ tibi ⁊ cuicūqꝫ qui hoc fecerit bene erit Quod ſꝑ egita ſibi ꝓſperitas multa fuit. D ¶ Pꝰ hec cūeū edūctuꝫ p̄ſes a carce̓ ad deos inclinae̓ nō poſſꝫꝫ iuſſit eū in ligno ſuſpēdi⁊ carnes eꝰ ferreis pectinibꝫ lamari. ⁊ ſic iteꝝ in carcere repōrri ¶ Sep

tē igit̉ ml̓ieres eū ſeq̄ntes guttas ſāguinis eiꝰ colligebāt. Que mox tenē: ⁊ ad deoꝝ ſac̓ficiū ꝯpellūt̉ Quedixer̄t Si vis ut deos tuos adoe̓mꝰ cūveueventia mitte eos ad ſtagnū utibi faciebꝫ ablutꝭmūdiꝰ adorae̓ poſſimꝰ. Letꝰ p̄ſes efficit̉ ⁊ citiꝰ qd̓ dixerāt adīplẻ Ille ꝟo deos arripuert⁊ eos in ſtagni mediūuꝓiecerūt dicētes. Si dij ſūt videbimꝰ Qd̓ p̄ſes audiēs ⁊ p̄ ira inſaniēs: ⁊ ſeip̄ꝫ ꝑcutiēsdixit mīſtrꝭ. Cur n̄ tenuiſtis deos veſtros ut n̄ mitterēt̉ in ꝓfūdū lacusQui dixer̄t. Doloſe tecū locute ſuntml̓ieres ⁊ eos in ſtagᵐ ꝓieorr̄t. Cuiml̓ieres. Deꝰ verꝰ dolos nō patỉ ſedet ſi dei fuiſſēt p̄ſciuiſſēt vtiqꝫ qͥd eisfacere volebamꝰ Et iratꝰ p̄ſes iuſſitplūbū liq̄factū ⁊ pectines ferreos ⁊ſeptē loricas igne cādētes ex vna ꝑte parari ⁊ ex alia ſeptē camiſias lineas afferri. Quo dicēte ut ex hijsqd̓ mallēt eligerēt: vna illaꝝ duosꝑuulos filios hn̄s audacter cūcurrit ⁊ lineas camiſias arripiēs in caminū ꝓiecit. Pueri vero mr̄i dixer̄tNon nos mater dulciſſima pꝰ te velinqͣs. ſed fic̄ nos repleſti dulcedinelactꝭ ſic nos reple dulcedīe regni celeſtis Tūc p̄ſes iuſſit eas ſuſpendi⁊carnes eaꝝ pectinibꝫ ferweis lamiariQuaꝝ carnes ut trix albiſſime erāt⁊ ꝓ ſāguine lac̓ effluebat Cū āt ſuꝑplicia inuite ferrent angelꝰ dominiad eas venit. ⁊ eas virilit̓ ꝯfortauitdicēs. Nolite timere. Bonꝰ em̄ oꝑariꝰ qͥ bene incipit ⁊ bene ꝑficit: a conducēte ſe benedictōnē merẻ ꝓ cōpleto oꝑe. ⁊ mercedē accipit pro laboe̓.⁊ gaudiū poſſidet ꝓ mercede. Tūc p̄ſes iuſſit eas deponi ⁊ in camiᵐ mitti. Que diuinitus igne extīcto exierunt illeſe. Quibus p̄ſes. Iam nūcmagicaꝫ artē dimittite ⁊ deos nrōsadorāte. Que veſpōder̄t. Perficē qd̓cepiſti. qꝛ iā ad regᵐ celeſte vocateſumꝰ. Tūc ille data ſentētia eas decollari mādauit. Que dū decollai̓ dērent flexis genibꝫ adorauer̄t dicētes