Iulianꝰ apoſtata.XL.

et ad regionē valde remotā ꝑuenitIbiqꝫ cuidā pͥncipi adheſita tā ſtrēnu̓e vbiqꝫ et in bello et in palacio ſehūit ꝙ pͥncepſ eū militē fec̄. ⁊ qnͣdācaſtellanā viduā in ꝯiugē ei tradidᵗ⁊ caſtellū ꝓ dote accepit Interra parentes Iuliam ꝓ amiſſione filij nimiū dolentes vagabūdi vbiqꝫ ꝑgebant ⁊ filiū ſuū ſollicite reqͥrebantTandē ad caſtꝝ cui iulianꝰ p eāt deuener̄t Tc̄ aūt iulianꝰ a caſtro caſureceſſerat. qͦs cū vxor Iuliani vidiſſꝫet quinā eſſēt inqͥſiuiſſꝫ: et illi oīa q̄filio ſuo acciderātenarraſſēt: ītellextp̄dicta dn̄a ꝙ viri ſui ꝑentes erant;vtpote qꝛ hͦ a viro ſuo forte frequēt̉audierat Ipōs īgit̉ benigne ſuſcepl⁊ ꝓ amōe̓ viri ſui lc̄m ſuū eiſ dimiſitet ipſa ſibi alibi lectulū collocauit.Facto at mane caſtellana ad ecc̄iaꝫꝑrexit ⁊ ecce Iulianꝰ mane veniēs inthalamū qͣſi vxorē ſua excitaturꝰ intruit. et inueniēs duos parit̓ dormientes: vxorē cū adultero ſuſpicatꝰfilent̓ extracto gladio ābos ꝑit̓ interennit Exiēs aūt domū vidit vxorēab eccīā redeuntē. ⁊ admirās int̓rogauit. quinā eſſēt illi qͥ in ſuo lectodormiret? At illa ayt Darentes vr̄iſūt qͥ vos diutiſſime q̄fier̄t: ⁊ eos innro lecto collocaui. Qd̓ ille audiēspene exanimis effectꝰ amai̓ſſime flēcepit di. Heu miſer qͥd faciā. qꝛ dulciſſimos pn̄tes occidi. Ecce imp̄letūeſt verbū cerui. qd̓ dū vitae̓ volui miſerrmꝰ adīpleui. Iānūc vale ſorordulciſſiā. qꝛ decetero nō qͥeſcā donecſciam ꝙ deꝰ pm̄aꝫ meā acceperit Cuiilla Abſit dulciſſime frat̓ vt te deſerā⁊ ſine me abeas ſꝫ q̄ fui tecū ꝑticepsgaudij ero ⁊ dolorꝭ Tūc inſil̓ recedentes iuxͣ quēdā magᵐ fluuiū vbi ml̓ti ꝑiclitabant̉ qd̓dā hoſpitale maximū ſtatuerūt vt ibi pͥmam faceret ⁊oēs qͥ vellent trāſie̓ fluuiū inceſſant̉trā ſueherēt. ⁊ hoſpitio vniu̓ſos pauperes reciperēt. Dꝰ multū vero tꝑismedia nocte dū Iulianꝰ feſſus qͥeſceret ⁊ gelū graue eſſꝫ audiuit vocē

ſe mia̓bil̓r lamētantē. ac iulianū vtipſū traduce̓t voce lugubri inuoͣntēQd̓ ille audiēs cōcito ſurrexit Et iāa gelū ipſū deficientē inueniēs in domū ſuā portauit et ignē accēdēs ip̄ꝫcaleface̓ ſtūduit. ſꝫ cū calefieri nonpoſſet. ⁊ ne ibi defice̓t timēs: ipſū inlectū ſuū portauit ⁊ diligēt̓ cooꝑuitEt pꝰ paululū ille qͥ ſic infirmꝰ ⁊ qͣileproſus apparueā̓t ſplēdidꝰ ſcanditad ethea̓. ⁊ hoſpiti ſuo dixᵗ Iulianedn̄s miſit me ad te. mandas tibi ꝙtuā penitētiā acceptauit et ambo pꝰmodicū in dn̄o quieſcētis. ſicqꝫ illediſparuit ⁊ uilianꝰ cū vxore ſua pꝰmodicū plenꝰ bonis operibꝫ ⁊ elemoſinis in domino requieuit.IDe alio Iuliano .ſ. apoſtataVit aliꝰ iulianꝰ n̄ qͥdē ſcūs ſꝫſcelea̓tiſſimꝰ .ſ. Iulianꝰ apoſtata Hic iulianꝰ pͥuſ fuit mōnachꝰ ⁊ magne r̓ligioīs ſimulatorQuedā at ml̓t vt refert mgr̄ Ioh̓esbeleth ī ſūma de officio ecc̄e hn̄s tresollas plenas auri­ aurū illd̓ in orificijs ollarū cine̓ ne appareret oꝑuit⁊ p̄dictas ollas Iuliano quē ſciſſimū hoīem eſtimabat corā qͥbuſdāmoͣchis ſeruādas tradidit ꝙ audeꝫibidē aurū eſſꝫ nō eidē indicauit Iuli anꝰ igit̉ p̄dictas ollas accipiēs. ettā cōpioſū aurū ibidē inueniens totum illud aurū furatꝰ ē. ⁊ ollas impleuit cine̓ Pꝰ aliqd̓ tp̄s cū mulierdepoſitū ſuū reqͥreret: ille ollas cū cinere ſibi r̓ddidit Cū vero ip̄a auꝝ requireret: ꝯuince̓ illū nō potuit. qꝛ doauro teſtes nō habuea̓t qm̄ monachi corā quibꝫ hoc ſibi tradiderat nilin ollis niſi cinerē viderāt ⁊ ſic aurūobtinuit cū qͦ Roma fugit. ⁊ ꝑ illudaurū ſequēti tꝑe obtinuit cōſulatū.deindē in īperiū ſb̓limatꝰ ē. Ꝙcū inſtructꝰ eſſꝫ a puericia in arte magica⁊ multū ſibi place̓t: ingrōs inde plures ſecū hēbat. Die aūt quādā fic̄ inhiſtoriā tripartita legit̉ cū puer eētadhuc. ⁊ recedente magiſtro ſuo ſolus venāſiſſꝫ ⁊ adiuratōes demonū