Iuliani diuerſi.XL.

¶ De quodā Iuliano mr̄e ⁊ de fāctoereolo ſocio ſuo etiā mr̄eVit aliꝰ iulianꝰ de aluernia nobilis gn̓e ſꝫ fidē nobilior qͥ deſirio martiri ſe vltro ꝑſecutōi̓bꝫ offerebat Tādē Cri ſpinꝰ ꝯſularꝭ miſit miniſtꝝ ⁊ eū occidi mādauit. Qd̓ ſentiens Iulianꝰ ſpōte foras ꝓſilijt ⁊ q̄reti intrepidꝰ ſe opponēs: ꝓtinꝰ ictūferiētis excepit: cꝰ caput leuātes adſcm̄ Fereoleū Iuliam ſociū detuler̄tet eidē mortē ſimilē minarent̉ n̓ ꝓtinus īmolae̓t. Quibꝫ cū aſſētiē nollꝫeū occiderūt. ⁊ caput ſcī Inliani cuꝫcorpoe̓ ſcī Fereoli in vno tumulo poſuerūt. ut qͥ in fidei pai̓ ꝯſtātiā diuiſinō ſūt ſic etiā in p̄mij coronatōe nōſūt ſeꝑati. Et pꝰ multos ānos ſcūsMarmertꝰ vieniēſis ep̄s inueīt caput ſcī Iuliam int̓ manꝰ ſcī Ferioliita illeſū ⁊ integꝝ ac ſi eadē die fuiſſꝫſepultū ¶ Inter cetera hꝰ ſcī miracula: ſolet referri ꝙ cū quidā diacōnus oues ecc̄ie ſcī Iuliam raperet ⁊paſtores eidē ex ꝑte ſancti Iulianiꝓhiberēt. ille rn̄dᵗ Iulianꝰ nō ꝯmedit ariedes. Et ecce pꝰ modicū febrevehemētiſſima purgỉ ⁊ inualeſcētefebre ꝙ a mrͣtire īcēdiʳ ꝯfitet̉ Fecitqꝫſuꝑ ſe iactari aquā vt refrigea̓returſꝫ ſtatī tātꝰ fumꝰ de corꝑe eiꝰ exijt vtcūcti qͥ aderāt fugerēt. ⁊ ipē pꝰ modicū expirauit ¶ Cū qͥdā ruſticꝰ vt aitGregoriꝰ turoneſis in die dnica arave vellet ꝓtinꝰ cōtrͣctis digitꝭ manubriū ſecurꝭ cū qͣ vomiere mūdare volebat eius dextere adheſit. ſꝫ pꝰ duosannos in ecc̄ia ſancti Iuliam ad eiꝰp̄ces curatus eſt. De alio Iulinō ⁊ defratre ſuo beato Iulio.it inſuꝑ aliꝰ Iulianꝰ frat̓ bt̄Iulij. Hij duo frēs ad Theodoſiū imꝑatorē xp̄ianiſſimū veneruntꝑpetētes vt tēpla idoloꝝ vbicūqꝫ inueneret deſtruerēt ⁊ xp̄i eccīas ⁊dificarēt Qd̓ imꝑator libēter faciēs ſcripſit ut oēs eis debeāt obedire et eos inomnibꝫ ſb̓ pena capitꝭ adiuūarent.Cū igit̉ bt̄ Iulianꝰ ⁊ iulius in loco

qͥ d̓r gaudianū eccīam fabricarēt deuote ⁊ cūcti trāſeūtes ob imꝑatorisimperiū ut eos in oꝑe adiuuaret: cōtigit ꝙ quidā cū currū inde trāſitū facerēt: qͥ dixerūt adinuicē. Quā excuſationie p̄tendē potei̓mꝰ ut liberi trāſeamꝰ ⁊ in iſto oꝑe n̄ occupem̉?. Dixerūtqꝫ. Venite ꝓijciamꝰ vnū ex nob̓in plauſtꝝ ſupinū ⁊ eū pānis cōoperiamꝰ Dicemusqꝫ ꝙ hoīem mortuūin vehiculo habemꝰ ⁊ ſic liberi trāfire poterimꝰ rripiētesqꝫ hoīem vnūſuꝑ plauſtrū ꝓiecerūt. eiqꝫ dixerūt.Tu ſile ⁊ oculos claudē. ⁊ qͦuſqꝫ trāfici̓mꝰ qͣſi mortuꝰ iace Cūqꝫ hominētanꝙͣ mortuū cooperuiſſēt: ⁊ vſꝫ adfamuloſ dei Iulianū ⁊ iuliū veniſſētdixerūt eis Serui dei filioli: paruperſb̓ſiſtite ⁊ nos ī hͦ oꝑe modicū iuuate. Ꝙ rn̄der̄t. n̄ poſſumꝰ h̓ ſtae̓ qͦniāhoīem mortuū in plauſtro habemꝰQuibꝫ ſcūs Iulianꝰ dixit Vt qͥd itamētimini filij? Et illi. nō mētim̉ dn̄eſꝫ ſic eſt ut loqͥmur Et ſcūs Iulianꝰdixit Scd̓m veritatē dicti vr̄i ita vob̓ꝯtinget. ⁊ illi boues pungētes ꝑtrāfier̄t. Cūqꝫ ꝓcul p̄trāſiſſēt accedētesad currū ceper̄t collegā ſuū vocareex noīe dicentes Surge amodo ⁊ ſtimula boues vt celeriꝰ tranſeamꝰ Cūaūt nullatenꝰ ſe moue̓t? eū pulſareceper̄t dicētes Vt qͥd delia̓s? Surge⁊ ſtimula boues. ſꝫ cū nullabenꝰ illeveſurge̓t vel rn̄deret accedētes ad euꝫdiſcooperuer̄t ⁊ mortuū īuener̄t. tātusqꝫ timor ipſos inuaſit. vt nullꝰdecetero famul̓ dei mētiri auderet.¶ De alio Iuliano ſancto qͥ vtrūqꝫarentē occiditit etiā aliꝰ iulianus qͥ vtrūqꝫparentē neſciēs occidit. Cū em̄p̄dictꝰ iulianꝰ iuuenis ac nobil̓ qͣdāvice venationi inſiſte̓t. ⁊ q̄ndā ceruūrepertū inſeq̄ret̉. ſb̓ito ceruꝰ vorſuseū ſe vertit eiqꝫ dixit: Cur me ꝑ̄ſeq̄rꝭqui patris ⁊ matris tue occiſor erlºQd̓ ille audiēs vehement̓ extimuit⁊ ne forte ſibi contingat qd̓ a ceruoaudierat: relictꝭ omnibꝫ iā diſceſſit